Мардоўская аўтаномная вобласць () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка РСФСР у складзе Сярэдняволжскага края, якая існавала з 10 студзеня 1930 года па 20 снежня 1934 года. Адміністрацыйны цэнтр — горад Саранск.
Гісторыя Вобласць утворана 10 студзеня 1930 года ў складзе Сярэдняволжскага края ў выніку пераўтварэння з Мардоўскай акругі.
На 1 кастрычніка 1931 года ў вобласці мелася 18 раёнаў, 648 сельсаветаў, 4 гарады, у тым ліку 1 (Саранск — 20 221 чал.) вылучаны ў самастойную адміністрацыйна-гаспадарчую адзінку, 3 рабочыя пасёлкі, 1800 сельскіх населеных пунктаў. Гарадское насельніцтва на 1 студзеня 1931 года — 3,3 % (45 852 чал.). Іншыя гарады і рабочыя пасёлкі: р.п. Рузаеўка — 9704 чал. г. Ардатаў — 5854 чал. г. Краснаслабодск — 5462 чал. г. Цемнікаў — 3968 чал. р.п. Віндрэй — 3075 чал. р.п. Шырынгушы — 1536 чал.
20 снежня 1934 года Мардоўская аўтаномная вобласць была ператворана ў Мардоўскую Аўтаномную Савецкую Сацыялістычную Рэспубліку ў складзе Сярэдняволжскага края.
Адміністрацыйны падзел Вобласць была падзелена на 22 раёны і 1 горад (Саранск), вылучаны ў самастойную адміністрацыйна-гаспадарчую адзінку: Ардатаўскі, Ацяшаўскі, Ачадаўскі, Дубенскі, Ельнікаўскі, Зубава-Палянскі, Ігнатоўскі, Інсарскі, Ічалкаўскі Кавылкінскі, Казлоўскі, Качкураўскі, Краснаслабодскі, Рамаданаўскі, Рузаеўскі, Рыбкінскі, Саранскі, Старашайгаўскі, Цемнікаўскі, Цяньгушаўскі, Тарбееўскі, Чамзінскі.
Гл. таксама Рэспубліка Мардовія
Спасылкі Пра Рэспубліку Мардовію 80 гадоў з дня ўтварэння Мардоўскай акругі
Катэгорыя:Аўтаномныя вобласці РСФСР Катэгорыя:Гісторыя Мардовіі Катэгорыя:З’явіліся ў 1930 годзе Катэгорыя:Зніклі ў 1934 годзе