Іпаліт Антонавіч Яўневіч () — расійскі навуковец, спецыяліст у галіне гідраўлікі, механікі і машынабудавання, магістр прыкладной матэматыкі, дэкан, заслужаны прафесар Санкт-Пецярбургскага тэхналагічнага інстытута, аўтар першага навучальнага дапаможніка па тэорыі пругкасці на рускай мове. Сапраўдны стацкі саветнік.
Біяграфія Нарадзіўся года ў маёнтку Кеміна Сенненскага павета Магілёўскай губерні ў памешчыцкай сям'і.
У 1852 годзе скончыў Пскоўскую гімназію; у 1856 годзе — фізіка-матэматычны факультэт Імператарскага Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта са ступенню кандыдата матэматычных навук і прызначаны выкладчыкам тэарэтычнай (з 1856), а затым (з 1859) і практычнай механікі ў Пецярбургскім тэхналагічным інстытуце.
У 1861 годзе быў камандзіраваны на два гады за граніцу для ўдасканалення ў навуцы, дзе азнаёміўся з лепшымі машынабудаўнічымі заводамі Германіі, Бельгіі, Францыі і Англіі. У 1862 годзе, пасля вяртання ў Расію, у ператвораным у вышэйшую навучальную ўстанову тэхналагічным інстытуце чытаў курс пабудовы машын, паралельна з 1863 года выкладаў прыкладную механіку і пабудову машын у Мікалаеўскай марской акадэміі. У 1868 годзе атрымаў ступень магістра прыкладной механікі і зацверджаны на пасадзе прафесара Тэхналагічнага інстытута. У тым жа годзе выбраны дэканам, займаў гэту пасаду да 1887 года.
У пачатку 1870-х гадоў быў выкладчыкам 2-га (машынабудаўнічага) аддзела Рускага тэхнічнага таварыства (РТТ); у 1884 годзе быў унесены ў спіс пажыццёвых членаў РТТ.
З 1886 года выкладаў прыкладную механіку ў Інстытуце грамадзянскіх інжынераў, і з 1891 года — у зноў заснаваным электратэхнічным інстытуце (ЭТІ). У 1895 годзе выбраны ганаровым членам савета ЭТІ, у 1900 годзе — ганаровым інжынерам-электрыкам ЭТІЕвневич И. А. Биография. Сайт СПбГЭТУ «ЛЭТИ».
Памёр 5 лістапада 1903 года. Пахаваны на Выбаргскіх рымска-каталіцкіх могілках у Санкт-Пецярбургу. Магіла не захаваласяКобак А. В., Пирютко Ю. М. Исторические кладбища Санкт-Петербурга. — М. ; СПб. : Центрполиграф : МиМ-Дельта, 2009. — 798 с..
Сям'я Быў жанаты. Сын — Марыян Яўневіч — міравы суддзя, стацкі саветнік, судовы следчы 1-га ўчастку ў Царскім Сяле.
Бібліяграфія Руководство к изучению законов сопротивлений строительных материалов, с присоединением общих начал теории упругости твёрдых тел. -СПб., 1868; Курс гидравлики: В 2 ч. -СПб., 1874, 1875; Курс прикладной механики. -СПб., 1886; Основные начала гидростатики -СПб., 1874 — дзве публічныя лекцыі
Неаднаразова друкаваўся ў навуковых часопісах. У «Известиях спб. практического технологического института» за 1877, 1878 і 1890 гады надрукаваў тры артыкулы, у тым ліку «Вопыт усталявання пачаткаў кінематыкі кропельнай правільна рухомай вадкасці».
У «Інжынерным часопісе» за 1890 год змясціў артыкулы «Ураўненне Бусінеска і яго прымяненне да некаторых прыватных выпадкаў руху кропельнай вадкасці»; «Некалькі слоў пра законы руху падглебавай вады»; «Пра выцяканне кропельнай вадкасці пры пераменным гарызонце». За апошнія дзве працы быў ганараваны інжынерным камітэтам прэміяй. Некаторыя артыкулы Яўневіча былі перакладзены на польскую мову ў часопісе «Przegląd Techniczny».
Літаратура
Спасылкі
Катэгорыя:Выпускнікі Пскоўскай гімназіі Катэгорыя:Выпускнікі фізіка-матэматычнага факультэта Імператарскага Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта Катэгорыя:Выкладчыкі Санкт-Пецярбургскага тэхналагічнага інстытута Катэгорыя:Выкладчыкі Інстытута грамадзянскіх інжынераў Катэгорыя:Выкладчыкі Санкт-Пецярбургскага электратэхнічнага ўніверсітэта Катэгорыя:Матэматыкі Расійскай імперыі