Рашыльд (), сапраўднае імя Маргрыт Эмеры (Marguerite Eymery; , , Францыя — 4 красавіка 1953, Парыж, Францыя) — французская пісьменніца, драматургіня, гаспадыня літаратурнага салона. Каралева французскага ўпадніцтваClaude Dauphiné, Rachilde, femme de lettres 1900, Éditions Pierre Fanlac, 1985..
Біяграфія Дачка вайскоўца, які адвярнуўся ад яе ў дзяцінстве, бо хацеў хлопчыка, і эксцэнтрычнай маці, прыхільніцы спірытызму. У маладым узросце адмовілася ад першага жаніха-вайскоўца, прапанаванага бацькам. Рана пачала пісаць, хаваючы тэксты. Пад псеўданімам друкавала свае першыя навелы і казкі ў мясцовай газеце L'Écho de la DordogneNelly Sanchez, «Rachilde ou la décadence du Naturalisme », Les Cahiers Naturalistes, no 73, 1999, p. 275-283.. Два гады навучалася ў кляштары, перш чым прыбыла ў Парыж ва ўзросце 18 гадоў. Была цудоўнай вершніцай, а таксама валодала пісталетам і шпагайPierre Philippe, «Rachilde saisie par la débauche», Le Monde, 21 août 1998.. У Парыжы адразу набыла скандальную славу, бо апраналася і рабіла прычоску ў хлапечым стылі. Замовіла візітоўкі, на якіх было пазначана: Rachilde, homme de lettres (Рашыльд, пісьменнік). Першапачаткова ўвесь Парыж успрымаў яе за мужчынуClaude Dauphiné, Rachilde, Mercure de France, 1991.. У 1885 яна папрасіла і атрымала дазвол прэфектуры паліцыі насіць мужчынскі касцюмChristine Bard, «Le «DB58» aux Archives de la Préfecture de Police», Clio. Histoire‚ femmes et sociétés, no 10, 1999..
Пасля эксцэнтрычнай маладосці пісьменніца пабралася шлюбам з Альфрэдам Валетам, дырэктарам «Mercure de France», сімвалісцкага літаратурнага часопіса, а пазней і выдавецтва. Шмат год яна трымала літаратурны салон, стала слынным літаратурным крытыкам. Мела славу «каралевы французскага ўпадніцтва» і «стваральніцы новых грахоў»Benoît Pivert, «Madame Rachilde, homme de lettres et reine des décadents», Revue d’art et de littérature, musique, janvier 2006.. Памерла амаль забытая ўсімі ва ўзросце 93 год у 1953 годзе ў Парыжы.
Псеўданім У маладосці падчас сеансу спірытызму, арганізаванага маці, выбрала сабе псеўданім на аснове імя нібыта духу, які з'явіўся ўсім на сеансе, - РашыльдPierre Kyria, «Rachilde l'ambiguë», Le Monde, 10 mai 1991.. Маладая Маргрыт палюбіла гэты гендарны эківок і пачала падпісваць свае творы гэтым псеўданімам. Апрача гэтага часам падпісвалася іншымі псеўданімамі: Jean de Childra і Jean de Chibra.
Творчасць Надзвычай плённы празаік, яна напісала больш за шэсцьдзесят пяць раманаў і зборнікаў навел і драмаў. Першы тэкст - навелу - надрукавала ў 1877 годзе. У раманах яе вельмі рана зацікавілі пытанні сексуальнай ідэнтычнасці, гомасексуальнага і любога нетрадыцыйнага кахання, што адлюстравана ў ейным самым вядомым рамане «Спадар Венера» (Monsieur Vénus, 1884), які заваяваў ёй непасрэдную і ў значнай ступені скандальную славу. Гэты раман распавядае пра дзіўную сувязь паміж арыстакратычнай, эксцэнтрычнай і ўладнай жанчынай і фемінізаваным, вельмі прыгожым фларыстамNelly Sanchez, Images de l’Homme dans les romans de Rachilde et de Colette (1884-1943), Éditions Universitaires Européennes, Sarrebruck. 2010, 389 p.
Значная частка першавыданняў пісьменніцы даступныя ў фондах Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі. Сёння да яе творчасці актыўна вяртаюцца гендарныя даследчыкі і даследніцы.
Бібліяграфія Прыжыццёвыя творы “La Création de l’oiseau Mouche”, навела, 1877 Les Grandes Manœuvres de Thiviers, Paris, 1879 Monsieur de la Nouveauté, Paris, 1880 La Femme du 199e régiment (fantaisie militaire), Périgueux, 1881 Histoires bêtes pour amuser les petits enfants d'esprit, Paris, 1884 Monsieur Vénus, roman matérialiste (avec Francis Talman), Bruxelles, Auguste Brancart, 1884 Nono, roman de mœurs contemporaines, Paris, 1885 Queue de poisson, Bruxelles,1885 À Mort, Paris,1886 La Virginité de Diane, Paris,1886 La Marquise de Sade, Paris, E. Monnier,1887 Le Tiroir de Mimi-Corail, Paris,1887 Madame Adonis, Paris, E. Monnier,1888 Monsieur Vénus (avec préface de Maurice Barrès), Paris, Félix Brossier,1889 Le Mordu, mœurs littéraires, Paris, Félix Brossier,1889 L'Homme roux (nouvelle), Paris, Librairie Illustrée (les oubliés),1889 Minette, Paris, Librairie française et Internationale,1889 La Sanglante Ironie, Paris, Léon Genonceaux,1891 Théâtre, Paris,1891 Le Château hermétique, Paris, le Mercure de France,1892 L'Animale, Mercure de France, Paris,1893 Le Démon de l'absurde, Paris, 1894 La Princesse des Ténèbres, Paris,1896 Les Hors Nature. Mœurs contemporaines, Paris,1897 L'Heure sexuelle, Paris,1898 La Tour d'amour, Paris, 1899 Contes et nouvelles suivis du Théâtre, Paris, 1900 La Jongleuse, Paris, Mercure de France, 1900 L'Imitation de la mort, nouvelles, Paris, 1903 Le Dessous, Paris: Mercure de France, 1904 Le Meneur de louves, Paris, 1905 Son Printemps, Paris, 1912 La Terre qui rit, Paris, Éditions de la Maison du livre, 1917 Dans le puits ou la vie inférieure, Paris, Mercure de France, 1918 La Découverte de l'Amérique, Genève, 1919 La Maison vierge, Paris, 1920 La Souris japonaise, Paris, 1921 Les Rageac, Paris, 1921 Le Grand Saigneur, Paris, 1922 L'Hôtel du Grand Veneur, Paris,1922 Le Château des deux amants, Paris, Flammarion,1923 Le Parc du mystère (en collaboration avec F. de Homem Christo), Paris, Flammarion,1923 Au Seuil de l'enfer (en collaboration avec F. de Homem Christo), Paris, Flammarion,1924 La Haine amoureuse, Paris, Flammarion,1924 Le Théâtre des bêtes (illustrations de Roger Reboussin), Paris, Les Arts et le Livre,1926 Refaire l'amour, Paris, Ferenczi,1927 Alfred Jarry ou le surmâle de lettres, Paris, Grasset,1927 Le Prisonnier (en collaboration avec A. David), Paris, éd. de France,1928 Madame de Lydone, assassin, Paris, Ferenczi,1928 Pourquoi je ne suis pas féministe, Paris, éd. de France,1928 La Femme aux mains d'ivoire, Paris, éd. des Portiques,1929 Le Val sans retour (en collaboration avec J.-J. Lauzach), Paris, Fayard,1929 Portraits d'hommes, Paris, Mornay,1929 L'Homme aux bras de feu, Paris, Ferenczi, 1930 Les Voluptés imprévues, Paris, Ferenczi, 1931 Notre-Dame des rats, Paris, Querelle,1931 Jeux d'artifice, Paris, Ferenczi, 1932 L'Amazone rouge, Paris, Lemerre,1932 La Femme Dieu, Paris, Ferenczi, 1934 Mon étrange plaisir, Paris, Baudinière,1934 L'Aérophage (en collaboration avec J.-J. Lauzach), Paris, Les écrivains associés,1935 L'Autre Crime, Paris, Mercure de France,1937 Les Accords perdus, Paris, Corymbes,1937 La Fille inconnue, Paris, Imprimerie la technique du livre,1938 Pour la lumière, Paris, Fayard,1938 L'Anneau de Saturne, Paris, Ferenczi & fils,1939 Face à la peur, Paris, Mercure de France,1939 Duvet-d'Ange. Confession d'une jeune homme de lettres, Paris, Messein,1943 Le roman d'un homme sérieux. Alfred Vallette à Rachilde 1885-1889, Paris, Mercure de France Survie, Paris, Messein,1945 Quand j'étais jeune, Paris, Mercure de France, 1947.
Пасмяротныя выданні À l'Auberge de l'aigle, Reims, À l'Écart,1977 L'Homme qui raille dans les cimetières, présentation de Paul Gayot, Paris, Éditions du Fourneau,1982 14 contes de jeunesse, présentation de Christian Soulignac, Paris, Éditions du Fourneau,1983 Portrait de Hugues Rebell, Reims, À l'Écart, 1987 Auriant, Reims, À l'Écart,1987 Lettre à Charles Régismanset, collection Lettres de Femmes no 1, présentation de Christian Soulignac, Reims, À l'Écart, 1991 Trois lettres à Alfred Jarry, présentation de Sylvain Goudemare, Paris, Les Silènes, 1991.
Сучасныя перавыданні Monsieur Vénus (avec préface de Maurice Barrès et une lettre autographe inédite), Paris, Réédition Flammarion,1926,1977, 1992, 1998 La Femme aux mains d'ivoire, Réédition Paris, J. Ferenczi et fils, avec bois originaux de Claude-René Martin),1937 Le Château hermétique, Réédition, sl, Ver Soli Ter,1963 La Terre qui rit, Paris, Réédition Éditions du Fourneau, 1980 L'Animale, Paris, Réédition au Mercure de France, avec une préf. d’Édith Silve,1993 Les Hors Nature, Paris Réédition Séguier," Bibliothèque Décadente", présentation de Jean de Palacio,1993 Mon étrange plaisir, Paris, Réédition chez J. Losfeld, coll. Les Feuilles d’Éros,1993 La Tour d'amour, Paris, Réédition au Mercure de France avec une préf. d’Édith Silve, 994 La Marquise de Sade, Paris, Réédition Gallimard, coll. L'Imaginaire avec une préf. d’Édith Silve, Paris,1996 Alfred Jarry ou le surmâle de lettres, Réédition Arléa, 2007.
Гл. таксама Мары Юо
Спасылкі
Катэгорыя:Сімвалісты Катэгорыя:Упадніцтва Катэгорыя:Пісьменніцы Францыі Катэгорыя:Постаці фемінізму Францыі