Канстанцін Мярска (; , — , ) — эстонскі кінааператар і рэжысёр; піянер эстонскага кінамастацтва.
Разам са старэйшым братам Тэадорам Мярска (1889—1961) у 1919 годзе заснаваў кінакампанію Estonia-Film. Капітал кантралявалі браты Ёханэс і Пеэтэр Парыкас. Кампанія збанкрутавала ў 1932 годзе.
У 1921 годзе Мярска выпусціў, магчыма, другі мастацкі фільм у гісторыі эстонскага кінематографа, камедыю «Armastuse pisielukas». У 1924 годзе як аператар ён зняў першы ў Эстоніі поўнаметражны нямы фільм Mineviku varjud, які сёння лічыцца зніклым. З 1925 года Мярска працаваў аператарам кінахронікі ў UFA і ў Paramount у Германіі. Улетку 1928 года вярнуўся з Берліна ў Эстонію.
У канцы 1920-х гадоў Мярска зняў яшчэ тры нямыя фільмы ў Эстоніі ў сваёй уласнай кампаніі Konstantin Märska Filmiproduktsioon. У 1930 годзе пад кіраўніцтвам Барыса Яанікоска Мярска працаваў над мастацкім фільмам «Залаты павук». Карціна з вакальнымі ўстаўкамі была першай спробай стварэння гукавога фільма ў Эстоніі. Гук прайграваўся на грамафонных кружэлках у кінатэатры. Аднак фільм праваліўся ў пракаце з-за тэхнічных недахопаў.