Вацлаў Пупка (, Івянец — пасля 1925) — беларускі грамадскі дзеяч.
Біяграфія Нарадзіўся ў 1879 годзе ў Івянцы. У 1913—1914 служыў у мінскім акруговым судзе. У 1914—1920 гадах працаваў старэйшым рэферэнтам у Мінскім магістраце. У 1920 — ліквідатарам ва Управе па справах ліквідацыі былых зямельных банкаў у Мінскай акрузе.
У 1919—1920 быў сябрам Часовага беларускага нацыянальнага камітэта ў Мінску.
У другой палове 1920-га служыў у польскім войску як добраахвотнік. У 1921 годзе працаваў у Дэпартаменце аправізацыі Часовай урадавай камісіі Сярэдняй Літвы, загадваў складам. Удзельнічаў у працы беларускіх паланафільскіх арганізацыях, быў афіцыйным старшынёй «Краёвай сувязі».
У ліпені 2024 года на каталіцкім могілках у Івянцы адшукана надмагілле, якое, імаверна, належыць Пупку. Паводле надпісу на ім Вацлаў Пупка памёр у 1935 годзе.
Крыніцы
Літаратура
Катэгорыя:грамадскія дзеячы Беларусі