Абдурахман Арнаўт Лапашціца () — албанец, які прымаў удзел у вайне ў Палесціне.
Біяграфія Нарадзіўся ў 1900 годзе ў вёсцы Лапашціца. Скончыў мэйтэпін і вучыўся ў Прышціне. Ва ўзросце 21 года з’ехаў у Турцыю, але вярнуўся ў Косава. У 1927 годзе служыў у югаслаўскай арміі, а праз дзесяць гадоў пераехаў у Турцыю з-за рэпрэсій. У 1944 годзе выехаў разам з сям’ёй у Сірыю. З разгортваннем ізраільска-палесцінскага канфлікту, Абдурахман далучыўся да палесцінцаў.
У 1946 годзе ён пасяліўся з жонкай ў Іарданіі, а адкуль яны накіравалася на вайну ў Палесціну. «Я ваюю не за арабаў, а за мячэць Аль-Акса», — казаў Абдурахман. Англійская армія напала на горад Рыха і арыштавала Абдурахман і яго жонку. Іх сын Алі, нягледзячы на юны ўзрост, звярнуўся да караля Іарданіі Абдалы, які дапамог яму вызваліць бацькоў. Пасля вызвалення Абдурахман далучыўся да палесцінскай арміі, абараняючы мячэць Аль-Акса. Тры гады мужчына пражыў у пячоры Сахертула. Пасля падзелу Палесціны ў 1949 годзе ён адмовіўся ад высокіх пасад, застаючыся армейскім імамам арміі. Здзейсніўшы хадж, Абдурахман атрымаў візы ў 42 краіны, чытаў лекцыі ў Аз’хайры. У 1951 годзе ён сустрэўся з Рэджэпам Азанам у Амане, які дапамог аднавіць сувязь з радзімай. У 1952 годзе наведаў Косава, нягледзячы на крытыку за жорсткія прысуды за курэнне. У 1953 годзе адправіўся ў Медыну. У 1959 годзе вярнуўся ў Аман і Косава, але сутыкнуўся з палітычнымі праблемамі.
У 1969 годзе Абдурахман апошні раз наведаў радзіму. Пасля гэтага саудаўскі кароль выгнаў яго з Саудаўскай Аравіі. Ён атрымаў дазвол на хадж пры ўмове, што не будзе праводзіць правакацыйныя лекцыі. Гэта быў яго апошні візіт у святыню ісламу. У сакавіку 1975 года Арнаўт памёр у Іарданіі. Яго пахавалі з высокімі вайсковымі ўшанаваннямі на могілках сталіцы Іарданіі — Амана. У гэтым горадзе ён пакінуў сына Алі, у якога было 2 сына і дачка. Алі таксама памёр там жа ў 1988 годзе.
Катэгорыя:Мусульмане Катэгорыя:Албанцы