«Расла́ўлеў» — няскончаны гістарычны раман Аляксандра Сяргеевіча Пушкіна. Урывак з рамана публікаваўся ў 1836 годзе пад назвай «Урывак з нявыдадзеных нататак дамы (1811 год)».
Раман палемічна скіраваны супраць патрыятычнага сачынення М. М. Загоскіна «Раслаўлеў, або Рускія ў 1812 годзе» (1831).
Гісторыя стварэння Пасля прачытання рамана Загоскіна раздражнёны Пушкін (які два з лішкам гады таму падтрымаў «Юрыя Міласлаўскага» Загоскіна) неадкладна вырашыў «перапісаць» яго.
Характэрна, што ў цэнтры аповеду аказваецца жаночы вобраз; вядзецца аповед ад асобы сяброўкі той маскоўскай княжны, якую Загоскін нібыта вывеў пад імем Паліны.
Пушкін, ведучы свой аповед ад асобы гэтай сяброўкі, матывуе напісанне твора на тэму, ужо выкарыстаную Загоскіным, наступным чынам: «Чытаючы «Раслаўлева», са здзіўленнем убачыла я, што завязка яго заснавана на сапраўдным здарэнні, надзвычай для мяне вядомым. Некалі я была сябрам няшчаснай жанчыны, выбранай сп. Загоскіным у гераіні яго аповесці. Ён зноў звярнуў увагу публікі на здарэнне забытае, разбудзіў пачуцці абурэння, усыпленыя часам, і парушыў спакой магілы. Я буду абаронніцаю ценю...»
Межы літаратуры як бы рассоўваюцца; Пушкін звяртаецца да смелага прыёму: раманнымі сродкамі «ўзнавіць» карціну рэальнасці; выдуманай гераіні Загоскіна ён проціпастаўляе яе «выдуманага» прататыпа.
Крыніцы
Катэгорыя:Літаратурныя творы на рускай мове Катэгорыя:Творы 1831 года Катэгорыя:Проза Аляксандра Пушкіна