Наталій быў важнай фігурай у ранняй гісторыі царквы, яго часам лічаць першым антыпапам.
Адзіная інфармацыя пра Наталія — гэта цытата неназванага ранейшага аўтара ЕўсевіяHistoria Ecclesiastica, V, 28 у якой распавядаецца пра святара III стагоддзя, які прыняў біскупства адапцыяністаў, якіх у Рыме лічылі ерэтычнай групай. Неўзабаве Наталій пакаяўся і слёзна прасіў Папу Сефірына прыняць яго ў прычасцеDictionary of Christian Biography and Literature: Zephyrinus.
Згодна з апавяданнямі, Наталій стаў кіраўніком гэтай хрысціянскай абшчыны дзякуючы ўплыву багасловаў Асклепіядота і Феадота Малодшага, вучняў Феадота Візантыйскага. Апошні Феадот быў адлучаны ад царквы ў 190 годзе Папам Віктарам I за свае вучэнні, і гэта выклікала раскол, хоць і невялікі, у Царкве. Феадот, гандляр скурай і знаўца грэчаскай культуры, сцвярджаў, што Ісус спачатку быў звычайным чалавекам, у якім Логос, Бог або Мудрасць Божая, жылі «як у храме», як гэта было з Майсеем і прарокамі. Ісус падчас свайго хрышчэння атрымаў боскую ласку або ўсынаўленне (dynamis) і такім чынам стаў гэтак жа боскім, яго боскасць была ніжэйшай за боскасць Айца (Бога або Логоса). Гэта вучэнне, якое называлася дынамічным манархізмам, было адначасова эбіяністычным і адхоцыянісцкім.
Глядзіце таксама
Папскі канклаў
Зноскі
Катэгорыя:Антыпапы Катэгорыя:Асобы без даты нараджэння Катэгорыя:Асобы без даты смерці