«Набярэжная туманаў» () — французскі мастацкі фільм рэжысёра Марселя Карнэ, створаны ў 1938 годзе. Фільм — адзін з найлепшых узораў «паэтычнага рэалізму». Крытыкі таксама называюць яго адным з папярэднікаў стылю «нуар».
Сюжэт Салдат па імі Жан (Жан Габэн) аўтаспынам дабіраецца да Гаўра; у партовым горадзе ён спадзяецца сесці на параход і пакінуць Францыю. Па тым, як ён хаваецца ад людзей у вайсковай форме, можна здагадацца, што ён дэзерцір.
У рэстаране шаноўны камерсант з непрыемным тварам Забель (Мішэль Сімон) размаўляе з маладымі бандытамі аб нейкім Морысе: у яго знікненні вінавацяць маладых людзей, і, занепакоеныя гэтым, яны спрабуюць даведацца аб Морысе ў камерсанта, але той аддае перавагу бедаваць аб іх загубленай маладосці.
Блукаючы па горадзе ў пошуках начлегу, Жан сутыкаецца з дробным злодзеем па мянушцы Чацвярцінка, і той адводзіць яго ў шынок нейкага Панамы на беразе мора, дзе знаходзяць сабе прытулак непрыкаяныя людзі. Тут Жан знаёміцца з мастаком Мішэлем (Робер ле Віган), які знаходзіцца ў дэпрэсіі і пішуць змрочныя карціны, і з дзяўчынай Нэлі (Мішэль Марган), якая страціла каханага — таго самага Морыса, чыё знікненне турбуе бандытаў. Не жадаючы ні чужой увагі, ні спагады, Жан у выніку пранікаецца сімпатыяй і даверам да дзяўчыны, якую прымае за прастытутку. Раніцай, развітваючыся з Панамай, ён просіць знайсці яму цывільны касцюм.
Гуляючы па набярэжнай, Жан і Нэлі сутыкаюцца з бандытамі; іхні верхавод Люсьен, малады чалавек з добрай сям’і, які даўно і беспаспяхова дабіваецца прыхільнасці Нэлі, спрабуе сілай адвесці дзяўчыну з сабой, але на дапамогу ёй прыходзіць салдат.
Бандыты прыязджаюць да Забеля і вінавацяць яго ў забойстве Морыса; нервовасць Люсьена адзін з яго прыяцеляў тлумачыць тым, што нейкі салдат надаваў яму аплявуху з-за Нэлі, і Забель завочна пранікаецца сімпатыяй да гэтага салдата. Хросны бацька Нэлі, які ўзяў яе да сябе на выхаванне пасля страты бацькоў, Забель мае да дзяўчыны далёка не бацькоўскія пачуцці; і хоць, не разлічваючы на ўзаемнасць, ён імкнецца свае пачуцці хаваць, Нэлі адчувае перад хросным несправаздачны страх, які і гоніць яе з дому.
Выявіўшы ў кішэні грошы, неўзаметку пакладзеныя Нэлі, Жан вырашае купіць на іх падарунак для дзяўчыны і выпадкова забрыдае ў краму Забеля, дзе і знаходзіць сваю выпадковую знаёмую. Забель ветліва сустракае яго і, здагадаўшыся аб тым, што Жан — дэзерцір, намякнуўшы на магчымасць выкрыцця, прапануе яму ліквідаваць Люсьена, ад чаго Жан рашуча адмаўляецца. Нэлі, спусціўшыся ў вінны склеп, знаходзіць пад лесвіцай запанку Морыса.
Мастак Мішэль, вырашыўшы ўтапіцца, пакідае на беразе сваё адзенне, мальберт і дакументы — для Жана. Выдаючы сябе за мастака, салдат уладкоўваецца на параход, які ідзе ў Венесуэлу. Тым часам паліцыя знаходзіць цела Морыса і адначасова — пакет з ваеннай формай (пакінутай Жанам і выкінутай Панамай); у забойстве Морыса падазраюць салдата. Каб прымусіць Забеля маўчаць аб Жане, Нэлі вяртаецца ў дом хроснага. Забель прызнаецца выхаванцы ў тым, што забіў Морыса з рэўнасці. Нэлі хоча назаўжды пакінуць дом Забеля, але хросны сілай утрымлівае яе. З’яўляецца Жан; у якая завязалася сутычцы ён у прыступе лютасьці забівае Забеля. Жанін, выйшаўшы на вуліцу, гіне ад рукі Люсьена, які некалькімі стрэламі забівае яго.
Катэгорыя:Фільмы 1938 года