Pet Shop Boys — англійскі сінт-поп-дуэт, створаны ў Лондане ў 1981 годзе. У склад уваходзяць клавішнік Крыс Лоў і вакаліст Ніл Тэнант.
Яны прадалі больш за 100 мільёнаў пласцінак па ўсім свеце і былі ўключаны ў спіс самых паспяховых дуэтаў у гісторыі музыкі Вялікабрытаніі ў выданні Кнігі рэкордаў Гінэса за 1999 год.
Гурт Pet Shop Boys быў чатыры разы намінаваны на прэмію «Грэмі» ў катэгорыях «Танцавальная/электронная музыка» і тры разы выйграў прэмію Brit Awards. У 2009 годзе на цырымоніі ўручэння прэміі Brit Awards ім была ўручана ўзнагарода за выдатны ўклад у музыку. У 2017 годзе дуэт атрымаў брытанскую прэмію NME Godlike Genius, а ў 2024 годзе яны былі ўганараваны прэміяй Pop Pioneers на MTV Europe Music Awards.
Стыль і імідж У 2020 годзе журналіст BBC Нік Левін адзначыў, што Pet Shop Boys усё яшчэ захоўваюць некалькі «адчужаны і амбівалентны падыход» да свайго поспеху, што таксама відаць па іх нізкай вядомасці ў сацыяльных сетках. Музычны журналіст Стыў Харнэл апісаў іх як такіх, што маюць як «слых на камерцыйнасць», так і жаданне стварыць «нешта больш інтэлектуальнае». Ён таксама апісаў тэксты песень Тэнанта як праяву «любові да мовы», якую Тэнант упрыгожвае часам даволі незразумелымі культурнымі спасылкамі. Іх музыка ў 1980-х гадах была натхнёная танцавальнай музыкай у гей-клубах, але ператварылася ў «вельмі брытанскі і інтэлектуальны брэнд поп-музыкі, прасякнуты рысай сацыяльных каментарыяў, зробленых настолькі тонка, што людзі часта цалкам не разумелі сутнасці».
У інтэрв'ю Entertainment Tonight у 1986 годзе Лоў сказаў, што яму «не падабаецца кантры і вестэрн. Я не люблю рок-музыку, не люблю рокабілі ці рок-н-рол асабліва. Мне мала што падабаецца, праўда? Але тое, што мне падабаецца, я люблю палка». Пазней гэтая цытата была выкарыстана ў песні «Paninaro». Бі-сайд 1997 года «How I Learned to Hate Rock and Roll» і іх песні пачатку 1990-х гадоў «DJ Culture», «Can You Forgive Her?» і «How Can You Expect to Be Taked Seriously?» працягвалі гэтую думку.Chuck Eddy, criticism with interviewing Pet Shop Boys regarding "How Can You Expect to Be Taken Seriously?" Яны дагэтуль вядомыя тым, што адкрыта крытыкуюць тэндэнцыі ў музычным бізнэсе, напрыклад, рэаліці-шоу ў 2010 годзе («гэта так жахліва, негатыўна, душна і так непапсова»).
Дынаміка іх гурта паўплывала на іх публічны імідж. На пачатку кар'еры дуэт часта абвінавачвалі ў адсутнасці сцэнічнай прысутнасці, што, як кажуць, было наўмыснай рэакцыяй на гіпержыццёвую музыку таго часу, якую дэманстравалі такія гурты, як Wham!. Тыповы ранні выступ быў з Лоў, які граў бас-лінію на сінтэзатары Fairlight на заднім плане, а Тэнант спяваў, але ў астатнім быў пасіўны, на пярэднім плане. Тэнант і Лоў сталі вядомыя тым, што стаялі нерухома падчас выступаў. У інтэрв'ю 2016 года Крыс Лоў сказаў, што жывыя выступы дуэта былі рэакцыяй на музычную сцэну 1980-х гадоў: «Усе былі такія актыўныя. Гэта была вялікая вечарынка, дзе ўсе выдатна праводзілі час і ўсміхаліся ў камеру. Вялікі палец уверх! Мы проста не хацелі гэтага рабіць. Таму мы ігнаравалі камеры і вясёласць сітуацый. Давайце паглядзім праўдзе ў вочы, лягчэй стаяць нерухома, ці не так?».
Дыскаграфія Студыйныя альбомы
Please (1986) Actually (1987) Introspective (1988) Behaviour (1990) Very (1993) Bilingual (1996) Nightlife (1999) Release (2002) Fundamental (2006) Yes (2009) Elysium (2012) Electric (2013) Super (2016) Hotspot (2020) Nonetheless (2024)
Зноскі
Спасылкі
Pet Shop Boys dedicated page at Eurochannel
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі Ivor Novello Awards Катэгорыя:Выканаўцы Capitol Records Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 1981 годзе Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі BRIT Awards Катэгорыя:Музычныя дуэты Катэгорыя:Поп-гурты Вялікабрытаніі Катэгорыя:Электронныя музычныя калектывы Вялікабрытаніі Катэгорыя:Выканаўцы Parlophone Катэгорыя:Выканаўцы Atlantic Records Катэгорыя:Выканаўцы EMI Records Катэгорыя:Сінт-поп-гурты Вялікабрытаніі Катэгорыя:Рэміксеры