Ната́лля Алякса́ндраўна Адамо́віч (у шлюбе Шува́гіна; — ) — беларускі філолаг, спецыяліст у галіне музейнай справы, старшы навуковы супрацоўнік Дзяржаўнага літаратурна-мемарыяльнага музея Якуба Коласа, дачка і захавальніца спадчыны пісьменніка і грамадскага дзеяча Алеся Адамовіча.
Біяграфія Нарадзілася ў 1954 годзе ў сям'і пісьменніка Алеся Адамовіча і філолага Веры Сямёнаўны Адамовіч. Бацька пайшоў з жыцця ў 1994 годзе, маці — у 2014-м.
Шмат гадоў працавала ў Дзяржаўным літаратурна-мемарыяльным музеі Якуба Коласа ў Мінску на пасадзе старшага навуковага супрацоўніка навукова-фондавага аддзела.
Была галоўнай захавальніцай спадчыны і даследчыцай архіваў свайго бацькі. Пасля яго смерці актыўна займалася публікацыяй лістоў і запісных кніжак пісьменніка, арганізацыяй выставак, удзельнічала ў падрыхтоўцы новых выданняў яго твораў, сустракалася са школьнікамі і студэнтамі.
У 2002 годзе разам з маці арганізавала ў Музеі гісторыі беларускай літаратуры выставу да 75-годдзя А. Адамовіча і дамаглася выдання ў 2001 годзе яго апошняй кнігі ўспамінаў «Vixi» («Пражыта»). У 2007 годзе разам з Верай Сямёнаўнай уклала зборнік «…Имя сей звезде Чернобыль», у які ўвайшлі творы і публікацыі бацькі, прысвечаныя чарнобыльскай катастрофе.
Наталля Адамовіч была неад'емнай часткай гісторыі літаратурнай прэміі імя Алеся Адамовіча, заснаванай Беларускім ПЭН-цэнтрам у 1995 годзе: яна пастаянна падтрымлівала прэмію, прымала ўдзел ва ўшанаванні лаўрэатаў і асабіста ўручала ўзнагароды. У 2018 годзе яна перадала грашовую частку прэміі, атрыманую дырэктарам Беларускай службы Радыё Свабода Аляксандрам Лукашуком, на стварэнне бюста бацькі ў Глушы.
Многія гады змагалася за ўвекавечанне памяці Алеся Адамовіча ў Глушы (Бабруйскі раён), дзе ён правёў дзяцінства і партызаніў. Дамаглася, каб вуліцу, на якой стаяла былая аптэка (месца працы яе бабулі і явачная кватэра падпольшчыкаў), перайменавалі, а таксама збірала дакументы, фатаграфіі і асабістыя рэчы для стварэння ў Глушы музея ваеннага летапісу «Вайна пад стрэхамі». Актыўна падтрымлівала грамадскія ініцыятывы: у 2018 годзе прысутнічала на адкрыцці арт-аб'екта «Прыпынак Адамовіча», а ў 2019 годзе — на адкрыцці ў Глушы бюста Алеся Адамовіча, створанага на ахвяраванні грамадскасці.
Памерла 7 верасня 2026 года на 73-м годзе жыцця. Цырымонія развітання прайшла 9 верасня ў рытуальным доме ў Мінску. Пахаваная ў пасёлку Глуша на Бабруйшчыне, побач з магіламі бацькоў і іншых сваякоў. Журналіст і пісьменнік Аляксандр Лукашук назваў яе «садоўнікам саду памяці вялікай эпохі».
Крыніцы
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1954 годзе Катэгорыя:Памерлі ў 2026 годзе Катэгорыя:Памерлі 7 верасня Катэгорыя:Пахаваныя ў Бабруйскім раёне Катэгорыя:Супрацоўнікі Дзяржаўнага літаратурна-мемарыяльнага музея Якуба Коласа Катэгорыя:Музеязнаўцы Беларусі