miniatura|250px|Coroa dun Landgrave. Landgrave (en alemán Landgraf) era un título nobiliario usado normalmente no Sacro Imperio Romano Xermánico e despois nalgúns países ou territorios derivados del, comparábel ao de príncipe soberano, aínda que etimoloxicamente significa conde dun Land. O Landgrave tiña deber feudal directamente co emperador.
A súa xurisdición estendíase ás veces a extensións considerábeis, sen estar sometido a un cargo intermedio, como duque, bispo ou conde palatino.
O landgrave exercía dereitos de soberanía; o seu poder de decisión era comparábel, por tanto, ao dun príncipe soberano.
O termo apareceu por primeira vez na Baixa Lotarinxia en 1086.
A forma feminina é landgravina, e o cargo ou o territorio gobernado polo landgrave é o landgraviato.
Categoría:Títulos nobiliarios Categoría:Sacro Imperio Romano Xermánico