O Gran Premio de Australia de 1997 foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 9 de marzo de 1997 en Melbourne. Foi a primeira carreira do Campionato Mundial de Fórmula Un de . Foi o segundo Gran Premio albergado en Melbourne. A carreira de 58 voltas gañouna o piloto de McLaren David Coulthard tras comezar desde a cuarta posición. Michael Schumacher terminou segundo para Ferrari e o seu compañeiro de equipo, Mika Häkkinen, foi o terceiro.
Nicola Larini logrou os seus últimos puntos de campionato mundial nesta carreira.
Informe
Antecedentes
Entraron dous novos equipos na Fórmula Un en 1997: Stewart e Lola. Footwork recuperou o seu antigo nome de Arrows e adquiriu motores Yamaha, mentres que Ligier foron comprados por Alain Prost e cambiou o seu nome a Prost Grand Prix. Tyrrell adquiriu os motores Ford.
O maior cambio na liña de pilotos foi o despedimento sorpresa de Damon Hill por Williams que acababa de gañar o Campionato Mundial para unirse a Tom Walkinshaw no seu recentemente adquirido equipo Arrows. Na semana previa á carreira, houbo rumores de que Hill abandonara Arrows debido ao mal desempeño do coche, rumores que foron desmentidos.
Pedro Diniz respaldado polo seu patrocinio foi contratado como o seu compañeiro de equipo. Williams retivo a Jacques Villeneuve e fixo equipo con Heinz-Harald Frentzen, que non foi visto como un bo substituto de Hill.
Villeneuve era o favorito dos corredores de apostas na nova tempada, sinalando que ser o favorito supoñía "unha presión extra, pero é unha boa presión [para min]".
Ferrari retivo a Michael Schumacher e Eddie Irvine, Benetton mantivo a Jean Alesi e Gerhard Berger e McLaren contratou a Mika Häkkinen e David Coulthard. Jordan tivo dous novos pilotos en Giancarlo Fisichella o mozo italiano de Minardi e contratara a Ralf Schumacher o irmán de Michael nunha interesante aliñación. O novo equipo de Prost Grand Prix mantivo a Olivier Panis e asinou ao novato piloto xaponés Shinji Nakano. Sauber mantivo a Johnny Herbert e a perda de Frentzen provocou que Peter Sauber contratara ao piloto de probas de Ferrari Nicola Larini. Tyrrell retivo Mika Salo por un terceiro ano e engadiu a Jos Verstappen ao equipo Arrows. Minardi cos motores Hart V8 contrataron a Ukyo Katayama e ao prometedor piloto italiano Jarno Trulli. Este foi un gran premio para Heinz-Harald Frentzen e Olivier Panis, ambos acadaron a súa 50ª carreira e a 100ª carreira para Johnny Herbert.
O novo equipo de Stewart Grand Prix contratou a Rubens Barrichello como o seu principal piloto e ao moi prometedor piloto dinamarqués Jan Magnussen. Lola recrutou ao piloto de pago Riccardo Rosset e ao expiloto de probas de Benetton Vincenzo Sospiri.
Bridgestone tamén fixo a súa primeira aparición oficial na Fórmula 1 rompendo o reinado de Goodyear como único fornecedor de pneumáticos desde que comezou en 1992. Bridgestone proporcionou pneumáticos a Minardi, Arrows, Prost, Stewart e Lola.
Na previa da fin de semana, Michael Schumacher foi criticado por dicir que o circuíto "non era particularmente especial", a prensa local chamouno "prima donna mal pagada". Tamén houbo protestas na preparación da carreira, con manifestantes derramando diésel na pista a semana anterior á carreira. Unha folga tamén significou que non funcionaban os servizos públicos, Jeff Kennett, Primeiro ministro de Victoria, etiquetounos como "de mentalidade sanguenta" e que deberán "incorrer na ira da comunidade".
Práctica e cualificación
O canadense Jacques Villeneuve logrou a súa cuarta pole tras unha sorprendente volta de 1:29.369, mentres que Heinz-Harald Frentzen só puido lograr un 1:31.121 para ocupar o lugar restante na primeira liña. Só 6 pilotos conseguiron cualificar dentro dos 3 segundos do tempo de pole. A sesión viu unha bandeira vermella a pouco máis de dous minutos para o final tras unha colisión entre Gerhard Berger e Nicola Larini na recta entre as curvas 10 e 11. Isto deu lugar a que moitos dos vehículos tivesen que completar unha volta ao Sprint para lograr un tempo de volta antes de finalizar a sesión. Damon Hill tivo problemas durante a sesión, só clasificando dentro do límite do 107% debido a unha fuga de aceite que dificultoulle os tempos de volta. Ambos os dous coches Lola non lograron o límite de clasificación e foron máis de dez segundos máis lentos que Villeneuve na súa primeira e única sesión de cualificación na F1, xa que o equipo tivo que retirarse da próxima carreira debido á falta de fondos. Pedro Diniz tamén quedou fóra do tempo do 107%, pero foi autorizado a competir, tendo establecido un tempo na práctica dentro do tempo do 107%.
Carreira
Antes de comezar a carreira, houbo problemas para o actual campión do mundo, Damon Hill. Na volta de quecemento, o seu acelerador atascouse deixándoo varado na pista e facéndoo retirarse da carreira. O drama continuou na primeira curva cando Eddie Irvine entrou na primeira curva e calculou mal a súa freada, golpeando tanto a Villeneuve como a Herbert. Os tres quedaron fóra da carreira. A carreira estaba marcada polas estratexias e aquí había un pouco de interese porque a de Williams era dun par de paradas aínda que a maioría dos autos era dunha soa parada. Jos Verstappen trompeou na volta dous mentres intentaba superar a Ukyo Katayama. Non obstante, nas primeiras voltas, Frentzen non tivo que preocuparse por estes problemas. O coche era lixeiro e diante tiña o camiño baleiro e ninguén o desafiaba. O boquete abriuse rapidamente: 2´7 segundos na primeira volta, 3´7 na segunda, 5´3 na terceira, 7´2 na cuarta e así sucesivamente. Ambos Jordan pronto se retiraron da carreira, Ralf Schumacher sufriu un problema na caixa de cambios e Fisichella trompeou fóra da pista mentres pasaba a Barrichello. Na 12ª volta, con todo, a brecha detívose e nas seis voltas seguintes a diferenza entre o primeiro e o segundo mantíbose entre 17 e 18 segundos. Frentzen entrou a boxes na volta 18 e volveu terceiro. Jean Alesi retirouse vergoñentamente da carreira logo de quedar sen combustible, a pesar de que o equipo de Benetton o chamara a boxes 5 voltas antes. Nas voltas seguintes, puido pechar a Coulthard e Schumacher pero non foi tan espectacular como se puidese esperar. Heinz perdeu tempo no tráfico, loitando cos freos e en ocasións parecía dubitativo. Coulthard e Schumacher entraron a boxes a media carreira e así Frentzen avanzou de novo e correu moi rápido durante unhas voltas antes de que se volvese a esvaecer. Na volta 40 entrou a facer a súa segunda parada. A diferenza con Coulthard era só de 23 segundos e unha parada no pitlane era de preto de 22 a 24 segundos, era dubidoso se sairía por adiante. En realidade era unha cuestión académica, o seu pneumático traseiro dereito causou problemas e Heinz-Harald parou seis segundos máis do habitual e Coulthard e Schumacher pasárono. Diante, David Coulthard continuou a afastarse destes incidentes para liderar a carreira, seguido por Michael Schumacher e Frentzen. Frentzen pechou a Coulthard e a Schumacher que estaban correndo xuntos, pero Schumacher tivo que facer unha parada de combustible non programada no final da carreira, promovendo a Frentzen á segunda posición. Por un tempo grandes cantidades de po saíron provenientes dos freos de Frentzen e a falta de tres voltas faloulle un disco de freo, enviándoo á trampa de grava ao final da recta principal. Coulthard logrou a súa segunda vitoria na carreira. Tamén foi a primeira vitoria de McLaren desde que Ayrton Senna gañara o Gran Premio de Australia de 1993.
Clasificación
Cualificación Pos. Nº Piloto Construtor Tempo Diferenza 1 3 Jacques Villeneuve Williams-Renault 1:29.369 — 2 4 Heinz-Harald Frentzen Williams-Renault 1:31.123 +1.754 3 5 Michael Schumacher Ferrari 1:31.472 +2.103 4 10 David Coulthard McLaren-Mercedes 1:31.531 +2.162 5 6 Eddie Irvine Ferrari 1:31.881 +2.512 6 9 Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 1:31.971 +2.602 7 16 Johnny Herbert Sauber-Petronas 1:32.287 +2.918 8 7 Jean Alesi Benetton-Renault 1:32.593 +3.224 9 14 Olivier Panis Prost-Mugen-Honda 1:32.842 +3.473 10 8 Gerhard Berger Benetton-Renault 1:32.870 +3.501 11 22 Rubens Barrichello Stewart-Ford 1:33.075 +3.706 12 11 Ralf Schumacher Jordan-Peugeot 1:33.130 +3.761 13 17 Nicola Larini Sauber-Petronas 1:33.327 +3.958 14 12 Giancarlo Fisichella Jordan-Peugeot 1:33.552 +4.183 15 20 Ukyo Katayama Minardi-Hart 1:33.798 +4.429 16 15 Shinji Nakano Prost-Mugen-Honda 1:33.989 +4.620 17 21 Jarno Trulli Minardi-Hart 1:34.120 +4.751 18 19 Mika Salo Tyrrell-Ford 1:34.229 +4.860 19 23 Jan Magnussen Stewart-Ford 1:34.623 +5.254 20 1 Damon Hill Arrows-Yamaha 1:34.806 +5.437 21 18 Jos Verstappen Tyrrell-Ford 1:34.943 +5.574 107% tempo: 1:35.625 22 2 Pedro Diniz Arrows-Yamaha 1:35.972 +6.603 NSC 24 Vincenzo Sospiri Lola-Ford 1:40.972 +11.603 NSC 25 Ricardo Rosset Lola-Ford 1:42.086 +12.717
Carreira Pos. Nº Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 10 David Coulthard McLaren-Mercedes 58 1:30:28.718 4 10 2 5 Michael Schumacher Ferrari 58 +20.046 3 6 3 9 Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 58 +22.177 6 4 4 8 Gerhard Berger Benetton-Renault 58 +22.841 10 3 5 14 Olivier Panis Prost-Mugen-Honda 58 +1:00.308 9 2 6 17 Nicola Larini Sauber-Petronas 58 +1:36.040 13 1 7 15 Shinji Nakano Prost-Mugen-Honda 56 +2 voltas 16 8 4 Heinz-Harald Frentzen Williams-Renault 55 Freos 2 9 21 Jarno Trulli Minardi-Hart 55 +3 voltas 17 10 2 Pedro Diniz Arrows-Yamaha 54 +4 voltas 22 Ret 22 Rubens Barrichello Stewart-Ford 49 Motor 11 Ret 19 Mika Salo Tyrrell-Ford 42 Motor 18 Ret 23 Jan Magnussen Stewart-Ford 36 Suspensión 19 Ret 7 Jean Alesi Benetton-Renault 34 Sen combustible 8 Ret 20 Ukyo Katayama Minardi-Hart 32 Eléctrico 15 Ret 12 Giancarlo Fisichella Jordan-Peugeot 14 Trompo 14 Ret 18 Jos Verstappen Tyrrell-Ford 2 Trompo 21 Ret 11 Ralf Schumacher Jordan-Peugeot 1 Caixa de cambios 12 Ret 3 Jacques Villeneuve Williams-Renault 0 Colisión 1 Ret 6 Eddie Irvine Ferrari 0 Colisión 5 Ret 16 Johnny Herbert Sauber-Petronas 0 Colisión 7 NTS 1 Damon Hill Arrows-Yamaha 0 Acelerador 20
Posicións logo da carreira
Clasificación no campionato de pilotos Pos Piloto Puntos 1 David Coulthard 10 2 Michael Schumacher 6 3 Mika Häkkinen 4 4 Gerhard Berger 3 5 Olivier Panis 2
Clasificación do campionato de construtores Pos Construtor Puntos 1 McLaren-Mercedes 14 2 Ferrari 6 3 Benetton-Renault 3 4 Prost-Mugen-Honda 2 5 Sauber-Petronas 1
Nota: Só se inclúen as cinco primeiras posicións en ambas as clasificacións.
Notas
Véxase tamén
Ligazóns externas Detalles da carreira:
Australia Categoría:Gran Premio de Australia de Fórmula 1