O Girl Pat foi un pequeno arrastreiro inglés, con base no porto de Grimsby, en Lincolnshire, que en 1936 foi obxecto de grande atención dos medios cando o seu capitán levou a cabo unha viaxe transatlántica non autorizada. A escapada rematou en Georgetown, na Güiana Británica, coa detención do capitán, George "Dod" Orsborne, e do seu irmán James. A parella foi máis tarde encarcerada polo roubo da embarcación.
Construído en 1935, o Girl Pat era propiedade da Marstrand Fishing Company de Grimsby. O 1 de abril de 1936, Orsborne, cunha tripulación de catro persoas e o seu irmán James como supernumerario, partiron co buque e coa autorización dos propietarios para unha viaxe de pesca rutineira no Mar do Norte de dúas a tres semanas de duración. Despois de saír do porto, Orsborne informou á tripulación de que ían realizar unha longa travesía por augas máis meridionais. Nada máis se soubo deles ata mediados de maio, cando os propietarios, que daquela asumiran a perda da embarcación, recibiron facturas relativas á súa reparación e reforma no porto galego de Corcubión. Testemuñas posteriores situárona nas Illas Salvaxes, en Dakar, e nas Illas da Salvación fronte ás costas da Güiana Francesa en América do Sur. O principal medio de navegación do capitán durante a viaxe de máis de 6.000 millas náuticas (11.000 km) foi un atlas escolar de seis peniques e un compás. Chegouse a informar erroneamente do naufraxio do Girl Pat nas Bahamas e da morte de todos os tripulantes. Finalmente o buque foi capturado tras unha persecución preto de Georgetown o 19 de xuño, sendo Orsborne e a súa tripulación aclamados como heroes na prensa mundial.
Acusado do roubo do buque en outubro de 1936, Orsborne declarou no xulgado que os propietarios lle ordenaran que se librase do buque, como parte dun plan para cobrar diñeiro do seguro. Esta afirmación non foi crida polo tribunal. Anos despois, nas súas memorias, Orsborne contou unha historia diferente, sen corroborar: escribiu que fuxira co Girl Pat nunha misión en nome da Intelixencia Naval Británica, relacionada co estalido da guerra civil española en xullo de 1936.
Despois da súa saída da prisión, Orsborne participou noutras aventuras marítimas e serviu na mariña na segunda guerra mundial. Morreu en 1957. En Georgetown o Girl Pat foi adquirido por novos propietarios que o devolveron a Gran Bretaña, onde se converteu nunha atracción turística. En 1939 foi vendido á Autoridade Portuaria de Londres para ser usado como buque de sinalización de naufraxios. Foi despois requisado pola Royal Navy durante a guerra e devolto á autoridade en 1945. Non hai ningún rexistro público posterior.
Antecedentes
Orsborne miniatura|Buques pesqueiros de Grimsby, a principios do século XX George Black Orsborne naceu co nome de George Black o 4 de xullo de 1902 na pequena cidade costeira de Buckie, no norte de Escocia. Recibiu o apelido de Orsborne cando a súa nai, viúva, volveu casar e trasladou á familia a Aberdeen, onde George, alcumado "Dod", pasou os seus anos de formación. Cando tiña 14 anos, mentiu sobre a súa idade e alistouse como mariñeiro na Royal Navy. Serviu na patrulla Dover e foi ferido durante a incursión de Zeebrugge de 1918. Despois de deixar a Mariña en decembro de 1919 e de traballar en terra durante un breve período, foi persuadido por un ex-capitán do Cutty Sark, o capitán Wilkins, para volver ao mar. Uniuse á mariña mercante, navegando principalmente en pequenos barcos con base en Liverpool.
Con 21 anos aprobou o exame de patrón e asumiu o seu primeiro mando, un arrastreiro de Grimsby. Respecto aos dez anos seguintes, Orsborne declarou que se dedicou a "un pouco de todo, como contrabando de alcohol, caza de baleas ou arrastre en augas profundas no Ártico". En novembro de 1935, de volta en Grimsby, converteuse en patrón do antigo barco de pesca con cerco Gipsy Love, que os seus propietarios, a Marstrand Fishing Company, converteran nun arrastreiro.
Tripulación e buque En marzo de 1936, para a súa segunda viaxe no Gipsy Love, intentou contratar os servizos dun mariño experimentado, Alexander MacLean, a quen confiou que a viaxe podería ir máis lonxe, quizais ás Bermudas ou a América do Sur, pero MacLean rexeitou a oferta. Orsborne ofreceulle entón o posto a Harry Stone, un mariño local, mentres que os outros membros da tripulación eran Hector Harris, de Yorkshire, e un cociñeiro escocés de 17 anos, Howard Stephens. Á tripulación formal uniuse o irmán máis novo de Orsborne, James, un tendeiro que non tiña ningunha función a bordo e que despois foi clasificado como polisón. O Gipsy Love saíu de Grimsby a finais de marzo de 1936, supostamente para pescar na zona do Banco Dogger, no mar do Norte, pero ás poucas horas volveu ao porto con problemas no motor. Co consentimento dos propietarios, Orsborne trasladou os víveres e a tripulación a outro buque de Marstrand, o pequeno arrastreiro Girl Pat.
Construído en 1935 en Oulton Broad, Suffolk, o Girl Pat era un buque de 55 toneladas de arqueo bruto e 19 netos. Tiña 20 metros de eslora, 5,7 metros de manga e 2,7 de calado, e aloxamento para seis persoas. Estaba asegurado por 3.000 libras esterlinas. O seu enxeñeiro habitual, George Jefferson, foi engadido á tripulación escollida por Orsborne para a próxima viaxe.
Viaxe
Primeira fase: de Grimsby a Corcubión O Girl Pat saíu de Grimsby o 1 de abril de 1936. Segundo o relato posterior de Stone, cando se adentraron en mar aberto, Orsborne reuniu á tripulación —agás Jefferson— na ponte de mando e díxolles que aquela non sería unha viaxe de pesca normal. En vez diso, propuxo levar o barco cara ao sur, parando primeiro en Dover, onde se libraría de Jefferson, que non estaba incluído nos seus novos plans. Nesta fase Orsborne estaba aparentemente indeciso sobre as súas intencións a longo prazo, pero indicou que navegarían cara ao sur e que poderían ir pescar perlas. esquerda|miniatura| A vila galega de Corcubión (fotografada en 2011), onde descansou a tripulación do Girl Pat en abril de 1936 O 3 de abril a embarcación chegou a Dover, onde Jefferson foi levado a terra e recibiu comida e bebida. Cando regresou ao porto, o Girl Pat xa partira, polo que o enxeñeiro regresou con certa confusión a Grimsby. Mentres o Girl Pat navegaba cara á Canle da Mancha, Orsborne revelou á súa tripulación que o buque non dispoñía de cartas náuticas e que a navegación se realizaría cun atlas escolar barato que lles amosou. Cambiou detalles no libro de rexistro do barco, anotándose a si mesmo como "G. Black", a Stone como "H. Clark" e a James Orsborne como "A. Black". Despois de fondear fronte a Jersey nas Illas da Canle, agardando un tempo máis tranquilo, o Girl Pat avanzou cara ao sur polo golfo de Biscaia. Orsborne ordenou cambios na aparencia do barco: o bauprés modificouse e o número de rexistro de pesca no lado do casco foi eliminado. Segundo Stone, Orsborne indicou un itinerario que incluía Madeira, Canarias, a costa africana e, finalmente, Cidade do Cabo. Despois poderían vender o barco e compartir o recadado. O severo clima no golfo de Biscaia dificultou o progreso e golpeou a pequena embarcación, polo que o 12 de abril refuxiáronse no pequeno porto de Corcubión, en Galicia, onde permaneceron uns 14 días. Alí levaron a cabo as reparacións necesarias e o barco foi reaprovisionado. Orsborne fixo que enviasen as facturas destes servizos, que sumaban 235 libras esterlinas, á Marstrand Fishing Company en Grimsby, como castigo, dixo máis tarde, por deixar o barco con provisións e equipamentos inadecuados.
Despois do regreso de Jefferson a Grimsby, en Marstrand quedaron desconcertados polas accións de Orsborne, pero nun primeiro momento pensaron que conseguira outro enxeñeiro en Dover e que fora pescar, quizais en novas áreas. Houbo avistamentos non confirmados do Girl Pat no mar Báltico e noutros lugares. A medida que pasaban as semanas e non se recibían noticias, os directores de Marstrand asumiron que o buque se perdera, ou ben por naufraxio ou por roubo, e reclamaron ao seguro. Xa recibiran 2.400 libras esterlinas cando se sorprenderon coa chegada das facturas de Corcubión, xunto coa noticia de que o Girl Pat partira do porto o 24 de abril, con destino descoñecido.
Segunda fase: de Corcubión a Dakar miniatura| Arrecifes na costa deserta das Illas Salvaxes Despois de que o Girl Pat saíra de Corcubión, no porto galego especulouse con que Orsborne pretendía pescar nas augas ao redor de Xibraltar, pero a embarcación non foi vista nesa contorna. Stone recordou máis tarde que despois de navegar durante algún tempo, chegaron a algunhas illas deshabitadas; isto é coherente cun probable avistamento do transatlántico británico SS Avoceta, que o 17 de maio informou de ver un barco que coincidía coa descrición do arrastreiro, ancorado nas Illas Salvaxes. Este pequeno arquipélago deshabitado, situado aproximadamente a uns 310 km ao sur de Madeira e aproximadamente á mesma distancia ao norte das illas Canarias, foi asociado durante moito tempo a historias de tesouros de piratas enterrados, e as noticias de que alí se vira o Girl Pat deron lugar a especulacións sobre que a viaxe de Orsborne estaba relacionada cunha caza do tesouro. A aseguradora Lloyd's of London enviou un representante ás Palmas para investigar o avistamento; mentres tanto, o Girl Pat atracou en Tenerife, sen ser visto, e foi repintado.
Despois de deixar Tenerife, o Girl Pat continuou a súa viaxe cara ao sur, seguindo a costa africana. Segundo o relato de Stone, a tripulación desembarcou en Port Etienne na África Occidental Francesa (hoxe Nouadhibou, en Mauritania), deixando o barco sen vixiar. Mentres estaban fóra, roubáronlles material e provisións, quedando á tripulación case sen nada: "Todo o que nos quedaba para comer e beber eran catro botellas de auga, unha lata de corned beef, unha botella de zume de lima e unha lata de leite condensado". Tras saír de Port Etienne, encallaron nun banco de area e quedaron varados durante tres días. Finalmente lograron reflotar o barco e o 23 de maio foron recollidos por un barco piloto que os levou ao porto de Dakar, esgotados e cheos de fame.
Stone caera enfermo de apendicite durante a etapa anterior da viaxe e foi hospitalizado en Dakar, polo que aí acabou para el a aventura. Orsborne conseguiu máis combustible e auga, pero a chegada do Girl Pat chamou a atención do axente local de Lloyd's, que estaba á procura do buque. O 26 de maio viu a Orsborne e inspeccionou o libro de rexistro, onde descubriu os nomes falsos e outras incoherencias. Orsborne foi invitado a presentar os papeis do barco no consulado británico pero, co pretexto de que necesitaba probar os motores, partiu co barco rapidamente. A aparición do Girl Pat en Dakar, a primeira confirmación desde Corcubión de que o buque aínda estaba a flote, tivo gran repercusión. Os familiares dos membros da tripulación aliviáronse de que os tripulantes estaban a salvo, pero temían o que lles podería pasar a partir de entón.
Terceira fase: de Dakar a Georgetown O nivel de interese público no caso do Girl Pat foi suficiente para que a Gaumont British considerase convertelo no tema dunha longametraxe. O 29 de maio na Cámara dos Comúns, o secretario parlamentario da Comisión de Comercio afirmou que non se presentaran solicitudes para a detención do buque en portos estranxeiros; pero dúas semanas despois, Walter Runciman, o presidente da Comisión de Comercio, confirmou que, en nome dos aseguradores, o Ministerio de Asuntos Exteriores pedira que se lle negase o crédito ao Girl Pat e que fose detido ao entrar en calquera porto. esquerda|miniatura| As Illas do Salut, onde se cre que regou a Girl Pat despois de cruzar o Atlántico