A Reserva de Desenvolvemento Sostible Mamirauá (en portugués: Reserva de Desenvolvimento Sustentável Mamirauá) no estado brasileiro de Amazonas, preto da cidade de Tefé, é unha reserva de 4300 km² preto da aldea de Boca do Mamirauá. Inclúe principalmente a selva amazónica e as zonas húmidas. Os ribeirinhos son orixinarios da zona.Reserva de Desenvolvemento Sostible de Mamirauá
Localización A Reserva de Desenvolvemento Sostible de Mamirauá divídese entre os concellos de Uarini (18,68%), Tonantins (1,24%), Maraã (26,74%), Japurá (1,33%) e Fonte Boa ( (52.01%) no estado do Amazonas. Ten unha superficie de 1.124.000 hectáreas. Abarca o triángulo alongado entre o río Solimões (Alto Amazonas) ao sur, a Canle Auati-Paraná, que sae do Solimões e serpentea nunha dirección xeralmente cara ao leste para unirse ao río Caquetá ao norte, e o Caquetá desde a confluencia co Auati-Paraná ata o punto onde se une ao Solimões. Linda coa Reserva Extractiva Auatí-Paraná ao norte. A Reserva de desenvolvemento sustentable de Amanã atópase na beira oposta do Caquetá, ao leste.
Protección
Mamirauá está recoñecido pola Convención internacional Ramsar como Zona húmida de importancia mundial, así como parte dun sitio natural da Convención do Patrimonio Mundial. Actualmente, está incluído nun dos corredores ecolóxicos que implementará o Programa PPG-7 para a Protección dos Bosques Tropicais Brasileiros.
O Parque nacional do Jaú declarouse Patrimonio da Humanidade pola UNESCO no ano 2000. Formou parte do Corredor Ecolóxico da Amazonia Central, establecido no 2002. No 2003, o sitio ampliouse coa incorporación do Parque nacional de Anavilhanas, a Reserva de desenvolvemento sustentable de Amanã e a Reserva de Desenvolvemento Sostible de Mamirauá para formar o Complexo de Conservación da Amazonia Central, un Patrimonio da Humanidade máis amplo.
A reserva é o legado e a obra da vida do científico brasileiro José Márcio Ayres. Mamirauá ten unha poboación humana estimada en 6.306 individuos, incluíndo os grupos amerindios amazónicos caboclo, ticuna, cambeba e pobo kokama.
Mamirauá tamén protexe contra a caza ilegal de crocodilos caimán, unha especie en perigo de extinción debido á caza humana para a venda das súas peles. thumb|Saimiri vanzolinii é unha especie de primate endémica da reserva.
Fauna
A reserva atópase nas ecorrexións bosques húmidos de Solimões-Japurá e Purus várzea. Hai dous primates endémicos, o uakari branco (Cacajao calvus calvus) e o mono esquío negro (Saimiri vanzolinii). A reserva tamén alberga outros tipos de primates, como o mono ouveador vermello de Juruá, o mono araña peruano, os titís pigmeos e os monos saki. A reserva tamén alberga outras especies de mamíferos arbóreos como o Bradypus variegatus, o Coatí de cola anelada, o esquío vermello do Amazonas do norte e o oso mielero. Os mamíferos terrestres non son tan comúns xa que a maior parte do territorio se inunda durante a estación húmida, aínda que os xaguares poden residir e permanecer no bosque mesmo durante as inundacións. Mamirauá alberga unha gran diversidade de aves, con máis de 400 especies rexistradas, incluíndo tucanos, aguia harpía, hoatzíns, papagaios e, especialmente, aves acuáticas. As especies de peixes máis rechamantes son o tambaquí, a piraña e o pirarucú. Mamirauá está idealmente situado para observar os golfiños do río Amazonas, tanto boto como tucuxi.
Notas
Referencias
Véxase tamén
Bibliografía
Outros artigos Patrimonio da Humanidade no Brasil
Ligazóns externas Páxina oficial
Categoría:Patrimonio da Humanidade no Brasil