Salaria Kea O'Reilly, nada en Milledgeville o 13 de xullo de 1913 e finada en Akron o 18 de maio de 1990, foi unha enfermeira estadounidense e activista de desegregación que se ofreceu como voluntaria tanto na guerra civil española como na segunda guerra mundial.Salaria Kea Biography Abraham Lincoln Brigade Archives. Consultado o 24 de novembro de 2013. Durante a guerra civil española foi a única enfermeira afroamericana que traballaba no Batallón Abraham Lincoln.Salaria Kea, "Doing Christ's Duty" in Jim Fyrth and Sally Alexander, Women's Voices from the Spanish Civil War. Londres: Lawrence & Wishart, 1991. (p. 151-4)
Traxectoria Kea naceu o 13 de xullo de 1913 en Milledgeville, Xeorxia. O seu pai era xardineiro no Hospital Estatal de Ohio en Columbus, onde foi apuñalado ata a morte por un paciente cando Salaria era un bebé. Despois da súa morte, a familia Kea mudouse a Akron. A nai de Kea regresou a Xeorxia, deixando a Salaria ao coidado dos seus tres irmáns máis vellos. Salaria quería seguir unha carreira como enfermeira, pero a política de segregación racial da época impediu este obxectivo en Ohio. Viuse obrigada a mudarse á cidade de Nova York en 1930, onde se graduou na Escola de Enfermaría do Hospital de Harlem en 1934. Como estudante, conseguiu acabar coa segregación no comedor do persoal do Hospital de Harlem e tamén puido mellorar as condicións laborais das enfermeiras afroamericanas. Despois da súa graduación, Kea quedou en Nova York e converteuse na enfermeira xefa do Hospital Seaview. Durante o seu traballo en Seaview afiliouse á esquerda estadounidense. Algúns informes indican que finalmente se uniu ao Partido Comunista dos Estados Unidos de América en 1935. Porén, a propia Kea, anos máis tarde, negou ter sido membro ou mesmo ter sabido o que era o comunismo nese período.
Guerra civil española miniatura|200px|Salaria Kea e o seu marido John O'Reilly, a quen coñeceu mentres facía voluntariado en España. Durante a segunda guerra italo-etíope en 1935 Kea e as súas compañeiras enfermeiras comezaron a recadar cartos para enviar subministracións médicas ás tropas etíopes. Tamén estaba ansiosa por traballar como enfermeira en Etiopía, pero o emperador Haile Selassie non aceptaba voluntarios estranxeiros. En 1936 solicitou unirse á Cruz Vermella Americana para axudar ás vítimas das inundacións do Medio Oeste, pero foi rexeitada pola súa etnia.
Tras o estalido da guerra Civil Española en 1936, Kea deu conferencias por todos os Estados Unidos para recadar fondos para a Segunda República Española. Durante este tempo, Kea desenvolveu fortes opinións antifascistas. Citando a guerra en Etiopía como unha influencia, Kea decidiu ofrecerse voluntaria para servir nas Brigadas Internacionais na guerra civil española e uniuse á Oficina Médica Americana traballando co Batallón Abraham Lincoln en marzo de 1937. Unha das principais inspiracións para a súa decisión foi a súa fe católica.
Despois da súa chegada a España, Kea axudou a estabelecer un hospital de campaña en Villa Paz, preto da capital española, Madrid. Foi nomeada enfermeira cirúrxica xefa dunha unidade americana, onde supervisaba enfermeiras brancas e trataba pacientes de todas as nacionalidades, o que tería sido imposible nos Estados Unidos.
Kea foi capturada polo exército do Bando nacional, pero conseguiu escapar coa axuda dos soldados da Brigada Internacional despois de estar retida durante seis semanas. En Villa Paz, Kea coñeceu a un soldado irlandés ferido, John O'Reilly, con quen casou máis tarde. A principios de 1938, Kea foi trasladada a diferentes unidades en Aragón, Lleida e Barcelona, e resultou ferida nun bombardeo nacionalista. As súas feridas eran tan graves que foi enviada de volta aos Estados Unidos en maio de 1938. Ese mesmo ano, Kea escribiu as súas memorias While Passing Through. Publicáronse como un panfleto titulado Salaria Kea: A Negro Nurse in Republican Spain. Kea foi tratada como unha celebridade nos círculos negros e comunistas. Fixo unha xira co Comité Negro de Axuda a España con Thyra J. Edwards en agosto de 1938.
Segunda guerra mundial e anos posteriores En 1940, John O'Reilly puido emigrar aos Estados Unidos. Axiña foi recrutado para servir no exército durante a segunda guerra mundial. A principios de 1944, Kea comezou a traballar como enfermeira voluntaria para o Exército dos Estados Unidos como parte do primeiro grupo de enfermeiras afroamericanas que o Exército puido recrutar. Nos Estados Unidos, Kea e O’Reilly sufriron un forte racismo. En Akron sufriron ameazas persoais e danos materiais, e Kea a miúdo se refería ao seu tempo nas Brigadas Internacionais como os mellores días da súa vida xa que estiveron libres de discriminación. Despois da guerra, a familia O'Reilly viviu en Nova York, onde Kea traballou en varios hospitais coordinando a desegregación do persoal. En 1973, o matrimonio retirouse a Akron, onde Kea faleceu o 18 de maio de 1990. Salaria apareceu no documental The Good Fight: The Abraham Lincoln Brigade in the Spanish Civil War (1984).
Notas
Véxase tamén Ligazóns externas "Salaria Kea: A Negro Nurse in Republican Spain"
Categoría:Nados en 1917 Categoría:Finados en 1990 Categoría:Antifascistas dos Estados Unidos de América Categoría:Enfermeiros dos Estados Unidos de América