François Patrick Nogueira Gouveia, nado en Altamira (Pará) o 6 de novembro de 1996, é un asasino brasileiro que cumpre tres penas de prisión permanente revisable máis 25 anos en España polos asasinatos da súa tía, do seu tío e dos seus dous curmáns pequenos nun chalé de Pioz, Castela-A Mancha, o 17 de agosto de 2016. A prensa española alcumouno como o "descuartizador de Pioz".
Nogueira medrou no seo dunha familia acomodada. En 2013 feriu o seu profesor cun coitelo e cumpriu unha condena nun centro de menores e recibiu tratamento psiquiátrico. Posteriormente trasladouse a Europa co obxectivo de converterse en futbolista profesional e viviu coa familia do seu tío desde marzo de 2016. As tensións aumentaron pola súa preguiza e polo seu comportamento inapropiado, e a familia mudouse a un novo enderezo sen el en xullo.
Asasinou a familia en agosto de 2016 e enviou actualizacións en directo ao seu amigo Marvin Henriques Correia no Brasil. Nogueira regresou ao Brasil, mais foi obxecto dunha orde de detención cando se atopou o seu ADN na escena do crime. Volveu a España en outubro para evitar un xuízo no Brasil e foi declarado culpable en novembro de 2018. Henriques Correia foi acusado no Brasil como presunto cómplice e absolto en xullo de 2021.
Antecedentes Nogueira naceu en Altamira, Pará, fillo dun pai radiólogo acomodado. Desde os 10 anos sufriu acoso escolar por parte de rapaces maiores, ao que reaccionou primeiro con violencia e logo bebendo alcohol. Aos 15 anos bebía unha botella ao día e, aos 18, vomitaba sangue por mor dunha úlcera. En 2013 apuñalou o seu profesor sen causarlle a morte diante da clase "porque me chamou maricón" e cumpriu 45 días nun centro de menores, ademais de seis meses de tratamento psiquiátrico.
Convivencia cos seus tíos en España Ao rematar o tratamento, Nogueira trasladouse a Europa co soño de converterse en futbolista profesional, mentres vivía do diñeiro do seu pai. Nogueira xogou unha tempada en Inglaterra, que se viu truncada por problemas co alcohol. En 2016 chegou a España, onde parte da súa familia residía xa, e desde marzo dese ano viviu en Torrejón de Ardoz co seu tío Marcos Campos, de 40 anos, e coa muller deste, Janaína Santos, de 39, xunto coa filla de ambos, María Carolina, de 3 anos, e o seu fillo Davi, de 1.
Os problemas de convivencia apareceron axiña, xa que Nogueira non colaboraba nas tarefas da casa, non traballaba nin estudaba e pasaba boa parte do tempo saíndo de festa, indo ao ximnasio ou quedando con amigos. O seu tío tamén o reprendeu por andar pola casa en roupa interior e chegou a advertirlle de que o denunciaría á policía para a súa deportación cando caducase o seu visado de tres meses. Unha vez que a familia se trasladou a un chalé da urbanización La Arboleda, en Pioz, Nogueira acabou instalándose en Alcalá de Henares. Segundo se recolleu durante o xuízo, ao saber que Marcos falaba coa familia do Brasil sobre o seu comportamento e sobre un suposto roubo, Nogueira desenvolveu unha forte animadversión contra o seu tío.
Nogueira pasaba a maior parte do tempo só no seu cuarto e só amosaba sinais de colaboración cando axudaba a familia coa mudanza. Nunha ocasión, ao ver chorar o seu curmán, preguntou se podían levalo á praza da vila para que morrese conxelado ou fose secuestrado.
Asasinatos Na mañá do 17 de agosto de 2016, Nogueira foi adestrar a un ximnasio de Alcalá de Henares. Despois comprou dúas pizzas coa intención de levalas á casa dos seus tíos e desprazouse en autobús ata Pioz. Levaba consigo unha mochila con cinta americana, unha navalla, bolsas de lixo e toallas. Antes da viaxe procurara en Internet "Como matar alguén en tres segundos". Tras chegar á vivenda, comeu con Santos e cos nenos, xa que Campos estaba traballando fóra. Despois da comida, foi á cociña e apuñalou mortalmente a Santos, e logo matou os nenos. Comunicouse por WhatsApp cun amigo do Brasil, fachendeando dos seus crimes e enviando selfies cos cadáveres.
Cando Campos regresou á casa arredor das 22:15, Nogueira díxolle "mira ao teu arredor... ti es o seguinte" antes de apuñalalo tamén ata matalo. Ao non atopar terra branda para soterrar os cadáveres, como tiña previsto, despezounos e meteunos en bolsas de lixo. Durmiu na vivenda para non ser visto polo garda de seguridade. Ao día seguinte regresou a Alcalá de Henares, onde continuou coa súa rutina habitual.
Investigación Os cadáveres non foron atopados ata un mes despois, o 17 de setembro, cando a veciñanza deu a alerta polo cheiro. Nun primeiro momento, os investigadores creron que os asasinatos estaban relacionados con bandas de narcotráfico, xa que a familia apenas amoblara a nova casa nin coñecera a veciñanza, coma se estivese agochándose. Nogueira negou a súa implicación e afirmou que a familia se mudara a Pioz sen comunicarlle o enderezo.
Nogueira voou de volta á súa cidade de residencia, João Pessoa, Paraíba, o 20 de setembro. A súa propia familia recomendoulle regresar ao Brasil por temor a que o crime estivese relacionado cun axuste de contas e el puidese ser o seguinte. Unha coitela deixada na súa vivenda de Alcalá proporcionou o seu ADN aos investigadores españois, que tamén foi atopado na propiedade de Pioz. O 22 de setembro emitiuse unha orde europea e internacional de detención contra el. As autoridades brasileiras non o detiveron pola prohibición constitucional brasileira de extradición.
Nogueira entregouse voluntariamente ás autoridades españolas o 19 de outubro. A súa irmá Hanna, avogada, estivera antes en España para reunirse co maxistrado Fernando de la Fuente, xuíz instrutor do caso, e convenceu a Nogueira de que sería mellor estar preso en España que no Brasil; ao aterrar o seu voo en Madrid-Barajas foi ingresado de inmediato en prisión preventiva. Nogueira temía a posibilidade de sufrir violación carceraria no Brasil, mais cría que pasaría a vida vendo a televisión nunha prisión española. Confesou poucos días despois de volver a España.
Proceso xudicial Nogueira
Nogueira foi xulgado en Guadalaxara de outubro a novembro de 2018 mediante videoconferencia desde a prisión de Estremera. A súa defensa alegou que tiña unha deficiencia no lóbulo temporal dereito do cerebro que afectaba a súa toma de decisións, agravada ademais polo alcoholismo.
Nogueira foi declarado culpable por unanimidade polo xurado e condenado a tres penas de prisión permanente revisable polos asasinatos de Campos e dos nenos, máis outros 25 anos polo asasinato de Santos. Converteuse na quinta persoa condenada a prisión permanente revisable en España desde que a pena foi restablecida en 2015. Os agravantes dos tres asasinatos fronte ao outro foron a idade dos nenos e a premeditación no asasinato de Campos, cometido horas despois dos demais. En xuño de 2019 esta sentenza foi parcialmente confirmada en apelación polo Tribunal Superior de Xustiza de Castela-A Mancha, que a revisou como unha única pena de prisión permanente revisable polo asasinato de Campos máis 75 anos polos outros tres, por unha cuestión técnica na aplicación dos agravantes. A sentenza orixinal foi restablecida polo Tribunal Supremo de España en maio de 2020, que tamén ordenou a Nogueira pagar 411 915 euros aos familiares das vítimas.
Absolución do presunto cómplice O amigo co que Nogueira se comunicou o día do asasinato, Marvin Henriques Correia, foi acusado no estado brasileiro de Paraíba de ser cómplice. Estivo en prisión preventiva de xuño de 2019 a maio de 2020. En xullo de 2021 foi absolto ao determinarse que ningunha das súas accións era delituosa.
Vida en prisión Nogueira permaneceu detido na ala de illamento solitario da prisión de Estremera, baixo vixilancia as 24 horas. No aniversario da súa condena aínda non amosara arrepentimento polos seus crimes.
Nogueira foi atacado a finais de novembro de 2021 por aproximadamente unha ducia de internos e permaneceu hospitalizado durante catro días. Funcionarios especularon con que a razón fora a chamada "lei do cárcere", pola cal aqueles que cometen crimes graves contra nenos e mulleres son executados pola poboación reclusa. Tras recuperarse, foi trasladado á prisión Puerto III, en El Puerto de Santa María, provincia de Cádiz, baixo illamento preventivo.
Na cultura popular A xornalista Beatriz Osa escribiu en 2020 o libro de non ficción Olor a Muerte en Pioz sobre os asasinatos.
En outubro de 2021, Atresplayer Premium anunciou unha serie documental de cinco episodios sobre o caso. A serie céntrase na cuestión de se Marvin Henriques Correia foi ou non cómplice a través da lectura das mensaxes de WhatsApp de Nogueira no Brasil. Un ano despois estreouse co título No se lo digas a nadie.
Notas
Categoría:Nados en 1996 Categoría:Nados en Altamira Categoría:Asasinos Categoría:Criminais do Brasil Categoría:Personalidades asociadas a crimes Categoría:Asasinato en España