Даиничидо Бугаку (, со значење: Танц и забава во храмот Ваирокана) е годишен сет од девет свети обредни танци и музика, именувани по изведбите на ансамблот на царската палата, „бугаку “ и од посетата на ансамблот на палатата на Хачимантаи, округот Казуно, префектурата Акита.
Инструментите вклучуваат флејта и таико. Редоследот и бројот на танци се менувале со текот на времето, при што сегашниот редослед на седум танци се танците Гонген-маи, Кома-маи, Ухен-маи, Тори-маи, Годаисон-маи, Кошо-маи и Денгаку-маи. Маските вклучувале претстави на шиши и Ваирокана.
Танците имале 1300-годишна историја (период на Нара),"Dainichido Bugaku Dance in Akita ", JapanTimes.co.jp. и иако биле прекинати скоро шеесет години кон крајот на XVIII век, танците, од кои некои можело да вклучуваат деца или маски, сè уште се практикувале на втората јануари од изгрејсонце до пладне во светилиштата низ заедниците во Осато, Азукисава, Нагамин и Таниучи, вклучувајќи го и Хачимантаи."Dainichido Bugaku", UNESCO.org.
Јамаџи Козо датирал дека Даиничидо Бугаку настанал за време и по периодот на Нара (710 до 794 г.) и средината на Хејан (794 до 1185 г.), по државната поддршка на комплексите на шинтоистичките храмови (првично нарачана од императорот Шому (701-756 г.) почнале да опаѓаат, а изведувачите на судовите и храмовите се населиле во локалните заедници, кои потоа ги зачувале жанровите како Даиничидо Бугаку како народни уметности.Thornbury, Barbara E. (1997). "Overview", The Folk Performing Arts: Traditional Culture in Contemporary Japan, p.37. SUNY. . Also .
Наводи
Категорија:Јапонска музика Категорија:Нематеријално културно наследство на Јапонија Категорија:Обредни танци