Henri Cartier-Bresson Анри Картие-Бресон (; 22 август 1908 – 3 август 2004 година) бил француски уметник и хуманистички фотограф сметан за мајстор на искрена фотографија и ран корисник на 35 мм филм.Тој бил пионер на жанрот на улична фотографија и гледаше на фотографијата како доловување на „одлучувачки момент“.
Картие-Бресон беше еден од основачите на Фотографии на Магнум во 1947 година. Во 1970-тите, тој во голема мера ја прекина својата фотографска работа, наместо да се одлучи да слика.
Ран живот Анри Картие-Бресон е роден во Чантелоуп-ен-Брие, Сена и Марна, Франција. Неговиот татко бил богат производител на текстил, чија нишка Картие-Бресон била главен дел од француските комплети за шиење. Семејството на неговата мајка биле трговци со памук и земјопоседници од Нормандија, каде што Анри поминал дел од своето детство. Неговата мајка потекнувала од Шарлот Кордеј.
Семејството Картие-Бресон живееше во буржоаска населба во Париз, улицата Лисабона, во близина на Place de l'Europe и Parc Monceau. Бидејќи неговите родители обезбедувале финансиска поддршка, Анри се занимавал со фотографија послободно од неговите современици. Анри исто така и цртал.
Сликарство Картие-Бресон беше запознаен со сликарството во масло од неговиот вујко Луис, надарен сликар и добитник на наградата на Рим во 1910 година. Но, неговите часови по сликарство ббиле прекинати кога вујко му Луис беше убиен во Првата светска војна.
Во 1927 година, Картие-Бресон влезе во приватно уметничко училиште и во Академијата Лоте, париското студио на кубистот сликарот и скулпторот Андре Лоте. Амбицијата на Лот беше да го интегрира пристапот на кубистите кон реалноста со класичните уметнички форми; тој сакаше да ја поврзе француската класична традиција на Никола Пусен и Жак-Луј Давид со Модернизмот. Картие-Бресон исто така студирал сликарство кај портретистот на општеството Жак Емил Бланш.
Влијание на фотографијата на надреалистите
Картие-Бресон уметнички созревал во бурна културна и политичка атмосфера. Но, иако ги знаеше поимите, не можеше да ги искаже; незадоволен од неговите експерименти, тој ги уништи повеќето од неговите рани слики.Henri Cartier-Bresson
Фотографија
Враќајќи се во Франција, Картие-Бресон, престојувал во Марсеј кон крајот на 1931 година и ја продлабочи својата врска со надреалистите. Тој се инспирирал од фотографијата од 1930 година на унгарскиот фоторепортер Мартин Мункачи на која се прикажани три голи млади африкански момчиња, фатени во речиси силуета, како трчаат во сурфањето на Езерото Тангањика. Насловено „Три момчиња на езерото Тангањика“, ова ја доловува слободата, благодатта и спонтаноста на нивното движење и нивната радост што се живи. Таа фотографија го инспирирала да престане да слика и сериозно да се занимава со фотографија. Тој објасни: „Одеднаш разбрав дека фотографијата може да ја поправи вечноста за миг.Henri Cartier-Bresson
Тој ја купил Leica камера со објектив од 50 mm во Марсеј што ќе го придружува многу години. Анонимноста што малата камера му ја дала во меѓу луѓето или во интимен момент била суштинска за надминување на формалното и неприродното однесување на оние кои биле свесни дека се фотографирани. Тој ја зголеми својата анонимност со обојубање на сите сјајни делови на Leica со црна боја. Leica отвори нови можности во фотографијата - способност да го долови светот во неговата вистинска состојба на движење и трансформација. Немирен, тој фотографираше во Берлин, Брисел, Варшава,Прага, Будимпешта и Мадрид. Неговите фотографии првпат беа изложени во Галерија Џулиен Леви во Њујорк во 1933 година, а потоа и во клубот Атенео во Мадрид. Во 1934 година во Мексико, тој сподели изложба со Мануел Алварез Браво. На почетокот не фотографирал многу во родната Франција. Ќе поминаа години пред да фотографира опширно таму.
Анри Картије Бресон, умро је 3. августа 2004. године у својој кући у Француској. Втората светска војна Кога започна Втората светска војна, Картие Бресон се приклучи на француската армија како каплар во единицата за филм и фотографии. За време на Битката кај Франција во 1940 година, Картие бил заробен и поминал 35 месеци во логор за воени заробеници каде ги извршувал најтешките задачи. Неговиот трет обид да избега од кампот бил успешен. Извесно време потоа се криел на фарма додека не набавил лажни документи кои му дозволувале да се врати во Франција. По неговото враќање, Картие Бресон бил илегалец и им помагал на другите затвореници кои успеале да избегаат.
Тој, исто така, тајно ја документирал окупацијата на Франција со други фотографи, како и борбата за ослободување. Во 1943 година, Картие ја откопа својата позната Лајка, која ја закопа недалеку од местото каде што беше заробен за време на битката за Франција.
Во пролетта 1947 година, Картие Бресон, заедно со Дејвид Сејмур, Роберт Кап, Џорџ Роџер и Вилијам Вандиверт, ја основаа Magnum Photos. Основачите ги поделија задачите и деловите од светот на кои би работеле, меѓу себе. Картие Бресон отиде во Индија и Кина. Тој се здоби со меѓународно признание и слава за неговите фотографии од погребот на Ганди и за неговите фотографии од последната фаза од Кинеската граѓанска војна. Во тоа време, тој ги фотографирал последните преживеани царски евнуси во Пекинг, непосредно пред градот да биде освоен од комунистите.
Остатокот од неговата кариера
Во 1952 година, Картие Бресон објави книга наречена „Одлучувачки момент“, која содржеше 126 фотографии од Исток и Запад. Корицата на книгата ја изработи познатиот Анри Матис. Во предговорот на книгата, Картие цитираше една филозофска мисла од 17 век: „Нема ниту една работа на овој свет што нема одлучувачки момент“.
Токму оваа книга беше лајтмотив за многу фотографи ширум светот и дефинираше сосема нов правец во фотографијата, таканаречените „фотографии на моментот“, беше максимално незабележлива и дека ќе работи што е можно потивко и ненаметливо. Со текот на годините тој разви свој уникатен и препознатлив стил на фотографирање. Никогаш не користел блиц, како што го сметал, како што еднаш рекол, „во најмала рака непристоен...“ Тој верувал дека фотографијата е планирана и создавал во визирот на камерата, а не во лабораторијата и темната соба.Фотографиите ги правел исклучиво во целосен формат без корекции и таканаречено „кропирање“. . Сите фотографии ги направи во црно-бело.
Во својата кариера направи само неколку фотографии во боја со кои беше многу незадоволен и уништи најголем дел од неговите фотографии во боја. Во интервју за Вашингтон пост во 1957 година, за неговата техника и стил на работа, тој изјави:
„Фотографијата не е како сликањето. Во фотографијата, постои креативно споделување на таа секунда кога фотографирате. Мора со очи да ја видите композицијата и деталите пред вас кои ви се претставени и треба да имате интуиција да почувствувате кога да го притиснете блендата на камерата. Тоа е моментот кога фотографот е креативен. Момент! Откако ќе го пропуштите, го нема засекогаш! " Картие Бресон верувал дека во фотографијата и најмалото нешто може да биде огромно. Мал детал може да биде лајтмотив.
Стремежот за фотографија го однесе Бресон низ целиот свет. Тој остана во Кина, Мексико, Индија, Америка, Јапонија, Советскиот Сојуз. Тој беше првиот западен фотограф кој можеше слободно да фотографира во повоена Русија. Картие Бресон престана да се занимава со фотографија во раните 70-ти. Тој ја чувал својата позната камера Лајка заклучена во сефот на неговата куќа.
Откако се повлече од светот на фотографијата, Бресон се врати на цртањето и сликањето. Првата изложба на неговите цртежи ја имаше во галеријата Карлтон во Њујорк во 1975 година.
Анри Картие Бресон почина на 3 август 2004 година во неговиот дом во Франција.
Повеќе од три децении, фотографот документирал, за списанието Life и други престижни весници, некои од најзначајните настани и луѓе во историјата, како што се Шпанската граѓанска војна, Втората светска војна, ослободувањето на Париз, Кинеската револуција, атентатот на Махатма Ганди, студентските немири во Париз во 1968 година, но и некои од најважните луѓе од светот на уметноста, културата и политиката, меѓу кои Албер Ками, Пабло Пикасо, Анри Матис...
Неговата најпозната фотографија, околу која се роди цел правец во фотографијата и уметноста воопшто, беше „Зад Гаре Св. Лазаре". Од сите рамки во неговиот живот и кариера, оваа беше веројатно најважна за Анри Картие-Бресон.
Техника Картие-Бресон речиси секогаш користел фотоапарат со Leica 35 mm фотоапарат со нормален 50 mm објектив или повремено широкоаголен објектив за пејзажи. Често завиткуваше црна лента околу хромираното тело на фотоапаратот за да го направи помалку впечатлив. Со брз црно-бел филм и остри леќи, тој можеше незабележано да фотографира настани. Повеќе не се врзани со камера за печатење 4×5 или среден формат рефлекс камера со двојни леќи, камерите со минијатурен формат му дадоа на Картие-Бресон она што тој го нарече „кадифена рака. ..окото на јастребот.
Никогаш не фотографирал со блиц, практика што ја сметал за „неучтива...како да доаѓаш на концерт со пиштол во рака“.
Тој веруваше во компонирањето на своите фотографии во визирот, а не во темната соба. Тој го покажа ова верување со тоа што речиси сите негови фотографии беа испечатени само во целосна рамка и целосно ослободени од сечење или други манипулации во темна соба. Тој инсистираше неговите отпечатоци да се остават неотсечени за да се вклучат неколку милиметри од неизложената негатива околу областа на сликата, што резултира со црна рамка околу развиената слика.
Картие-Бресон работеше исклучиво во црно-бело, освен неколку експерименти во боја. Не сакаше да развива или прави свои отпечатоци Техничките аспекти на фотографијата важеле за него само таму каде што му дозволи да го искаже она што го виде:
Картие-Бресон се смета за една од најскромните личности во светот на уметноста. Не го сакал публицитетот и покажал голрма срамежливост уште од деновите на криење од нацистите за време на Втората светска војна. Иако направи многу познати портрети, неговото лице беше малку познато на целиот свет. Ова, веројатно, му помогнало да може непречено да работи на улица. Тој негираше дека терминот „уметност“ се однесува на неговите фотографии.Henri Cartier-Bresson (1908–2004)
Публикации 1947: The Photographs of Henri Cartier-Bresson. Text by Lincoln Kirstein. New York: Museum of Modern Art. 1952: The Decisive Moment. Texts and photographs by Cartier-Bresson. Cover by Henri Matisse. New York: Simon & Schuster. French edition 2014: Göttingen: Steidl. . Facsimile edition. First edition, 2014. Third edition, 2018. Includes booklet with an essay by Clément Chéroux, "A Bible for Photographers". 1954: Les Danses à Bali. Texts by Antonin Artaud on Balinese theater and commentary by Béryl de Zoete Paris: Delpire. German edition. 1955: The Europeans. Text and photographs by Cartier-Bresson. Cover by Joan Miró. New York: Simon & Schuster. French edition. 1955: People of Moscow. London: Thames & Hudson. French, German and Italian editions. 1956: China in Transition. London: Thames & Hudson. French, German and Italian editions. 1958: Henri Cartier-Bresson: Fotografie. Prague and Bratislava: Statni nakladatelstvi krasné. Text by Anna Farova. 1963: Photographs by Henri Cartier-Bresson. New York: Grossman Publisher. French, English, Japanese and Swiss editions. 1964: China. Photographs and notes on fifteen months spent in China. Text by Barbara Miller. New York: Bantam. French edition. 1966: Henri Cartier-Bresson and the Artless Art. Text by Jean-Pierre Montier. Translated from the French L'Art sans art d'Henri Cartier-Bresson by Ruth Taylor. New York: Bulfinch Press. 1968: The World of HCB. New York: Viking Press. French, German and Swiss editions. 1969: Man and Machine. Commissioned by IBM. French, German, Italian and Spanish editions. 1970: France. Text by François Nourissier. London: Thames & Hudson. French and German editions.