Историјата на Клуж-Напока го опфаќа времето од римското освојување на Дакија, кога на местото на подоцнежниот град постоела римска населба по име Напока, преку основањето на Клуж и неговиот процут како главно културно и религиозно средиште во историската област Трансилванија, до неговото современо постоење како град, седиште на Округот Клуж во северозападна Романија.

Антика мини|Напока на фрагментот на римска Дакија од Појтингеровата табла – 1–4 век од нашата ера (горна половина во средина)

Етимологија и потекло За потеклото на името на населбата Напока (латински: Napoca) или Напука се изнесени неколку хипотези. Најважни се следните:

Дакиско име има ист корен „нап“ (сп. древно ерменски корен „нап“) како она на дакиската река Напарис посведочено од Херодот, но со зголемена наставка ук/ок, односно над, големаTomaschek (1883) 406 Името потекнува од името на дакијанизираното скитско племе познато како НапиPârvan (1982) p.165 and p.82 Името веројатно слично на домородниот (тракиски) елемент на романски, зборот năpârcă „отровница“, албански nepërkë, nepërtkëPaliga (2006) 142 Името потекнува од старогрчкиот поим напос (), што значи „дрвена долина“ Името потекнува од индоевропскиот корен *snā-p- (Покорни 971-2), „да тече, да плива, влажно“.

Независно од овие хипотези, изучувачите се согласуваат дека името на населбата е пред римското освојување (106 н.е.).

Предримско време Најстарата човечка населба во близина на Клуж, која датира од неолитот, е во Гура Бачиулуј, во близина на Сучагу, во долината на притоката на реката Надаш и во близина на шумата Хоја. Населбата датира од 6000–5500 п.н.е., што ја прави најстара во Трансилванија. Археолозите го поврзаа со Старчевскокришката култура, а оттогаш биле откриени други слични населби: гробница од истата култура во областа Манаштур и друга населба на Страда Меморандумулуј.

Трагите од Тракијците-Дакијците и Келтите наведуваат дека регионот бил опфатен со прекини во текот на бронзеното и железното време. Како што се развивале економиите насочени околу сточарството во Панонската Низина, важноста на трговијата со сол со Трансилванската Низина станувала сè поважна. Две главни правци, едната од север-југ, а другата исток-запад, се сретнале на десниот крај на патеката под гребенот на еден рид, денес наречен Четатује (романски: Cetățuie). Веројатно некогаш постоела дакиска тврдина која ја контролирала оваа средишна комуникациска точка, која подоцна би била уништена при изградбата на австриските утврдувања во почетокот на 18 век.

Римско време лево|мини| Тврдината на римскиот град. десно|мини| Ајтонскиот милитариум, најстарото познато епиграфско потврдување на Напока - копија подигната во јуни 1993 година пред поштата во Турда. Римјаните ја освоиле Дакија помеѓу 101 и 106 н.е. под Трајан, а римската населба Напока за првпат била спомената на милјоказ пронајден во 1758 година во блиската комуна Ајтон.Lazarovici et al. 1997, pp. 202–3 (6.2 Cluj in the Old and Ancient Epochs)

Ајтонскиот милитариум е староримски милјоказ (milliarium) која датира од 108 н.е., кратко по освојувањето, доказ за изградба на пат од Потаиса до Напока. Тоа укажува на растојание од десет илјади стапки (PMX) до Потаиса. Ова е прво епиграфско потврдување на населбите Потаиса и Напока во римска Дакија.

Целосниот натпис е: „ Imp(erator)/ Caesar Nerva/ Traianus Aug(ustus)/ Germ(anicus) Dacicus/ pontif(ex) maxim(us)/ (sic) pot(estate) XII co(n)s(ul ) V/ imp(erator) VI p(ater) p(atriae) fecit/ per coh(ortem) I Fl(aviam) Vlp(iam)/ Hisp(anam) mil(liariam) c(ivium) R(omanorum) eq (uitatam)/ a Potaissa Napo/cam / m(ilia) p(assuum) X “. Запишан е во Corpus Inscriptionum Latinarum, кн. III, 1627 година, Берлин, 1863 година.

Овој милјоказ е доказ за пат за кој се знае дека е изграден од Cohors I Hispanorum miliaria.ARCHAEOLOGICAL REPERTORY OF ROMANIA. Archive Of The Vasile Parvan Institute Of Archaeology – Site Location Index

Наследникот на Трајан, Адријан, ја доделил титулата и чинот муникипиум на римската населба во НапокаBennett (2001) 170 и го именувал municipium Aelium Hadrianum Napocenses. Подоцна, во 2 век од нашата ера,Lazarovici et al. 1997, p. 17 (2.7 Napoca romană) градот се здобил со статус на колонија како Colonia Aurelia Napoca, веројатно за време на владеењето на Марк Аврелиј.

Напока станал покраински главен град на Поролисумска Дакија, а со тоа и седиште на промагистрат. Колонијата била напуштена во 274 година од римската администрација.Lazarovici et al. 1997, pp. 202–3 (6.2 Cluj in the Old and Ancient Epochs)

За време на Големата преселба, Напока била преплавена и уништена. Нема споменувања за урбана населба на местоположбата во поголемиот дел од еден милениум потоа. На непосредната периферија изникнале села кои покажале продолжување на културата од римскиот период, веројатно населени со доселеници кои го напуштиле градот.Diaconescu, A. “The towns of Roman Dacia: an overview of recent research.” ed. Hanson, W. S. and Haynes, I. P. Roman Dacia: the Making of a Provincial Society. Portsmouth, RI, USA : Journal of Roman Archaeology, 2004. p. 133

Среден век десно|мини|250x250пкс| „Клаудиополис, Колосвар вулго Клаузенбург, Transilvaniæ civitas primaria“. Гравура на средновековниот Клуж од Георг Хоуфнагел (1617). По заминувањето на Римјаните на јужните брегови на Дунав во 3 век, ништо не е сигурно за историјата на местото како населба додека Унгарците (Маѓарите) не пристигнале во Панонија во 9 век. Современиот град Клуж-Напока бил основан од германски доселеници како Клаузенбург во 13 век. Името „Напока“ било додадено на традиционалното романско име на градот „Клуж“ од диктаторот Николае Чаушеску во 1974 година како средство за потврдување на романските претензии кон регионот врз основа на теоријата за дакиско-римско продолжение. Иако точниот датум на освојувањето на Трансилванија од страна на Унгарците не е познат, најраните унгарски артефакти пронајдени во регионот се датирани во првата половина на 10 век. По освојувањето, градот станал дел од Кралството Унгарија.

Кралот Иштван I го направил градот седиште на округот на замокот Колож, а кралот Ладислав I ја основал опатијата Клуж-Манаштур ( Коложмоностор), уништена за време на татарските инвазии во 1241 и 1285 година.Lazarovici et al. 1997, p.32 (3.1 De la Napoca romană la Clujul medieval) Што се однесува до цивилната колонија, замокот и селото биле изградени северозападно од античката Напока најдоцна до крајот на 12 век. Ова ново село било населено од големи групи трансилвански Саксонци, охрабрени за време на владеењето на престолонаследникот Иштван V, војводата на Трансилванија.

Првото веродостојно спомнување на населбата датира од 1275 година, во документ на унгарскиот крал Владислав IV, кога селото Вила Кулушвар му било доделено на епископот на Трансилванија.Lazarovici et al. 1997, p. 204 (6.3 Medieval Cluj) На 19 август 1316 година, за време на владеењето на новиот крал, Кароли I, Клуж добил статус на град (латински: civitas), како награда за придонесот на Саксонците во поразот на бунтовниот трансилвански војвода Ладислав Кан. Во спомен на овој настан, започнала да биде градена црквата „Св. Михаил“.

Во 1331 година, војводата на Трансилванија ја изгубил својата надмоќ над Кулужвар. Коложвар-Клаузенбург станал кралски слободен град во 1405 година. Во тоа време бројот на жителите на Саксонците и Унгарците бил еднаков, а кралот Матијаш Корвин (роден во Клаузенбург во 1440 година) наредил функцијата на главниот судија да биде менуван наизменично помеѓу Унгарците и Саксонците.

Се верува дека љубовниците од Клуж-Напока живееле помеѓу 1450 и 1550 година. лево|мини| Хералдиката на Матијаш Корвин прикажана во ракописот на Јанош Туроци (1490).

Кнежество Трансилванија

Во 1541 година, Клаузенбург станал дел од автономното Кнежевство Трансилванија, откако Османлиите го зазеле средишниот дел на Унгарското Кралство. Иако Алба Јулија служела како политички главен град на Кнежеството Зибенбург (Трансилванија), Клаузенбург бил главното културно и религиозно средиште во кнежевството. Во 1581 година, Иштван Батори, управник на Трансилванија, ја презел иницијативата за основање језуитска академија во Клаузенбург.

Помеѓу 1545 и 1570 година, голем број Германци (Саксонци) го напуштиле градот поради воведувањето на унитарните доктрини. Останатите Германци биле асимилирани со Унгарците, а градот станал средиште за унгарското благородништво и интелектуалци. Со Договорот од Карловци во 1699 година, Клаузенбург станал дел од Хабсбуршката Монархија.

Австриската Империја и Надкнежеството Трансилванија мини| Градот во 1759 година. Од 1790 до 1848 година и повторно од 1861 до 1867 година, Клаузенбург бил главен град на Надкнежеството Трансилванија (Зибенбурген) во рамките на Австриската Империја; градот бил и седиште на трансилванските собири. Почнувајќи од 1830 година, градот станал средиште на унгарското национално движење во рамките на кнежеството. За време на револуциите од 1848 година, Клаузенбург бил заземен и гарнизон во декември од унгарските трупи под команда на полскиот генерал Јозеф Бем.

Во 1776 година, императорката Марија Терезија основала германски универзитет во Клуж. Но, овој потфат не опстанал долго, императорот Јозеф II го заменил универзитетот со познатата гимназија „Пјарист“, каде што наставата била изведувана на латински. Првиот весник на унгарски јазик бил објавен во Клаузенбург во 1791 година, а првото унгарско театарско друштво било основано во 1792 година. Во 1798 година, градот бил тешко оштетен од пожар.

За осветлување, маслените светилки биле воведени во 1826 година, гасните светилки во 1861 година и електричните светилки во 1906 година.Lazarovici et al. 1997, p.73 (4.1 Centru al mişcării revoluţionare)

Австроунгарија десно|мини|300x300пкс| Клуж-Напока во картите на Надвојводството Трансилванија, 1769–1773. Жозефинова анкета за земјата (Josephinische Landesaufnahme) По Компромисот (Ausgleich) кој ја моделирал Австроунгарија во 1867 година, Клаузенбург и Трансилванија повторно биле вклучени во Кралството Унгарија. Во тоа време, Коложвар бил меѓу најголемите и најважните градови на кралството и бил седиште на округот Колож. Во 1897 година, унгарската влада одлучила да бидат користени само унгарски имиња на места и затоа ја забранила употребата на германската или романската верзија на името на градот во службените владини документи.Georges Castellan, A history of the Romanians, Boulder, 1989, pp.148

Во 1872 година, властите го основале Универзитет во Клуж, со настава исклучиво на унгарски, што предизвикало незадоволство кај романското население. Во 1881 година Универзитетот бил преименуван во Универзитет „Франц Јозеф“ по императорот Франц Јозеф I.

Дваесети век По Првата светска војна, Клуж станал дел од Кралството Романија, заедно со остатокот од Трансилванија. Романските власти го презеле Универзитетот во Клуж, преобразувајќи го во романска установа. На 12 мај 1919 година бил основан Романскиот универзитет во Клуж, при што кралот Фердинанд го прогласил Универзитетот за отворен на 1 февруари 1920 година.

Во 1940 година, Клуж бил вратен во Унгарија преку Второто виенско доделување, но унгарските сили во градот биле поразени од советската и романската армија во октомври 1944 година. Клуж бил вратен во Романија со Парискиот договор во 1947 година. Народниот трибунал во Северна Трансилванија бил создаден во Клуж од страна на владата на Романија по Втората светска војна, надгледувана од Сојузничката контролна комисија, за да им биде судено на осомничените воени злосторници. Трибуналот во Клуж донел вкупно 100 смртни казни, 163 казни доживотен затвор и низа други казни.