Монодрама (од mónos „сам, единствен“ и драма „претстава“) позната и како соло-претстава — театарска продукција во која зборува или пее само едно лице. Музичките монодрами се нарекуваат моноопера.
Понекогаш, соло-сцените во рамките на комедиите се сметале и за монодрами. Повеќето пантомимски претстави се исто така замислени како монодрами.
Меѓу другите монодрами пишувале Август Стриндберг, Антон Чехов и Семјуел Бекет. Пример за моноопера е „Очекување“ (Erwartung) од Арнолд Шенберг и либретистката Мари Папенхајм.
Исто така, постојат адаптации на добро познати драми како монодрами, на пр.:
Клаус-Марија Брандауер: Сон на летната ноќ Кристин Сон: Фауст derwesten.de, 5. Oktober 2008
Монодрами (избор) Алесандро Барико : Новеченто - Легендата на пијанистот на океанот Роб Бекер : Пештерски човек Семјуел Бекет: Потоа Семјуел Бекет: Последната касета Семјуел Бекет: Рокаби Жан Кокто : Човечкиот глас (1930) Џоан Дидион : Годината на магично размислување (2005) Танкред Дорст : Купш Хорст Екерт (Јанош) : Назад кон Усков (или Трага од Бога или Кучето од Куернавака ) (1992) Ив Енслер : Вагинални монолози (1998) Питер Хакс : Разговор во куќата на Штајн за отсутниот г-дин фон Гете Кај Хенсел : Војната на Клам Џонатан Ларсон : Тик, тик... БУМ! Чарлс Левински : Обичен Евреин (2005) Рајнхолд Масаг : Еврејската банка Феликс Митерер : Патриотот (2008) Јосип Пејаковиќ : Он мени нема Босне Хелмут Квалтингер и Карл Мерц : г-дин Карл Дијана Разнович : Десконцерто Дејвид В. Ринтелс : Во случај на сомнеж, за обвинетиот (англиски: Кларенс Дароу) Жан-Жак Русо: Пигмалион (мелодрама) Патрик Зискинд: Контрабасот Френсис Пуленк : La voix humane (1959, по Жан Кокто ) Мајкл Жарел : Касандра (1994, заснован на Криста Волф : Касандра) Григори Фрид : Дневникот на Ана Франк (1969) Арнолд Шенберг: Ервартунг (1924; Либрето: Мари Папенхајм ) Питер Максвел Дејвис : Медиумот (1981)
Поврзано Монолог Вентрилокизам Ракуго Мижаву Соло (музика) Дуодрама Камерна претстава Пантомима Балада Минидрама Едночинка
Наводи
Категорија:Монодрами