мини|Типичен амакански ѕид во колиба на плажа во Мисамис Ориентал мини|Амакански ѕидови во дијамантски и крстовидни дезени во Букиднон Амакан, исто така познат како савали во северните Филипини, е вид на традиционални ткаени душеци од разделен бамбус што се користат како ѕидови, панели или за обложување на ѕидови на Филипините. Тие се ткаат во разни сложени традиционални шари, што често резултира со повторување на дијагонални, цик-цак или дијамантски форми. Терминот „савали“ е посоодветно дефиниран како ткаени шари со сплескани влакна. Терминот може да се примени и на кошници и баниг (меки ткаени душеци направени од лисја од пандан, слама од палма бури, или острици), кои исто така користат исти шари на ткаење. Панелите Амакан најчесто се мешаат со павид,к ои се направени од слама.
Амакан се користат како ѕидови во традиционалните нипа колиби на Филипините. Тие се лесни и порозни, овозможувајќи циркулација на воздухот за да ги одржуваат зградите ладни во топлата тропска клима. Порозноста, исто така, го балансира притисокот во куќата за време на силни ветрови, минимизирајќи го оштетувањето на покривот. Амакан треба да се третира пред инсталацијата.Тие се натопуваат во морска вода, се сушат, а потоа обично се лакираат. Тие обично се прицврстуваат на дрвена рамка, а потоа се лајсни со бамбус или кокосово дрво.
Амаканот се поврзува со рурално домување на жители со пониски приходи бидејќи е ефтин и лесен за замена. Не е невообичаено амаканот да се користи и како елемент на дизајнот (обично како облога или панели) во модерната филипинска архитектура за да се прикаже рустична, традиционална и тропска естетика. Исто така е еколошки одржлив бидејќи е направен од бамбус.
Слични традиции
Павид мини|Внатрешен поглед на традиционален покрив направен од сламени листови нипа во Пулилан, Булакан Поедноставен метод за изработка на панели од лисја се нарекува павид, што едноставно значи слама. Претежно користи листови од палма нипа и е потеклото на името на колибата нипа. Но, може да користи и други материјали како листови од кокос, листови од анахав, па дури и трева когон. Тие се прават со едноставно превиткување на листовите еднаш околу расцепено бамбусово стапче, а потоа се шијат заедно близу до основата. Најчесто се користат како покриви, при што панелите се слоевити една врз друга, така што водата тече по листовите и подалеку од внатрешниот покрив. Тие постојано се заменуваат како што панелите се оштетуваат.
Слична традиција на ткаење се нарекува сулирап, сурилап или салирап кај Висајанците и сулирап, селирап или сајрап кај народите Таусуг, Јакан и Сама-Баџау. Се користи цел лист од кокосова палма поделен по должината на средното ребро. Потоа се поставуваат двете половини со ливчињата меѓу нив. Ливчињата потоа сложено се ткаат во различни шари и дизајни за да се спојат двата разделени дела. Ова резултира со надолжно ткаен панел со разделеното средно ребро што го обезбедува горниот и долниот раб. Се користи слично како амакан и савали:како евтини ѕидови, покриви, тенди или привремена сенка. Овој метод, малку модифициран, може да се користи и за изработка на традиционални кошници.
Галерија
Поврзано
Баниг Ратан
Наводи
Категорија:Народно градителство