V603 Орел (или Нов Орел 1918) — светла нова првпат забележана (од Земјата) во соѕвездието Орел во 1918 година. Таа била најсјајната „нова ѕвезда“ што се појавила на небото по Кеплеровата Супернова во 1604 година. Како и сите нови, таа е бинарен систем, кој се состои од бело џуџе и донорска ѕвезда со мала маса во блиска орбита до тој степен што е само полуодвоена. Белото џуџе вшмукува материја од својот придружник, кој ја исполнил својата Рошова шуплина, кон својот несобирачки диск и површина сè додека вишокот материјал не се внесе во термонуклеарен настан. Овој материјал потоа образува експанзивна обвивка, која на крајот се истенчува и исчезнува.

Првпат ја видел Зигмунт Ласковски, професор по медицина и аматерски астроном, а потоа потврдена во ноќта на 8 јуни 1918 година од страна на британскиот аматерски астроном Грејс Кук, Нов Орел достигнал врвна магнитуда од −0,5, била најсветлата нова забележана во ерата на телескопот. Била посветла од сите ѕвезди освен Сириус и Канопус. Тихоновите и Кеплеровите супернови биле посветли, но обете биле забележани пред пронаоѓањето на телескопот. Првично ѕвезден систем со магнитуда од 11,43, потребни му биле дванаесет дена за да избледи три магнитуди, а потоа 18,6 години за да дојде во мирување. Во 1964 година, Роберт П. Крафт утврдил дека станува збор за бинарен систем, неодамна се утврдило дека истото е точно за неколку други нови во тоа време.

Ѕвездениот систем се стабилизирал на просечна привидна магнитуда од 11,4 од 1940-тите, бледнеејќи за околу 1/100 од магнитудата по десетлетие. Паралаксата на нова, 3,191 ± 0,069 милиачни секунди, била измерена од вселенското летало Гаја, што подразбира растојание од 1020 ± 23 светлосни години. Спектроскопската анализа спроведена од Аренас и неговите колеги покажала дека системот се состои од бело џуџе со околу 1,2 пати поголема маса од Сонцето, со акрециски диск и ѕвезда-придружник со околу 20% од масата на Сонцето. Оваа втора ѕвезда најверојатно е црвено џуџе. Двете ѕвезди орбитираат една околу друга приближно на секои 3 часа и 20 минути.

Во 1983 година, набљудувањата на опсерваторијата VLA откриле радиоемисија од оваа нова на 5 GHz.The Contribution of Amateurs to Astronomy, Proceedings of Colloquium 98 of the International Astronomical Union, June 20–24, 1987, page 41 Надградениот JVLA открил 8,9 GHz емисија во 2013 година, и MeerKAT откри 1,3 GHz емисија во 2019 година. Радиоемисијата е во согласност со гиросинхротронот, циклотронскиот масер и оптичко-густата синхротронска емисија.

Поврзано Список на нови во галаксијата Млечен Пат Супернова

Наводи

Надворешни врски www.otticademaria.it HIC 92316 HIP 92316

Категорија:HIP-објекти Категорија:Променливи ѕвезди со ознаки Категорија:Астрономски тела откриени во 1918 година Категорија:Орел (соѕвездие) Категорија:Нови Категорија:HD-објекти