Будингтонит — амониумски фелдспат со формулата NH4AlSi3O8 (забелешка: некои извори додаваат 0.5H2O во формулата). Се формира со хидротермална промена на примарните минерали на фелдспат. Тој е индикатор за можни наслаги на злато и сребро, бидејќи тие можат да се концентрираат со хидротермални процеси. Кристализира во моноклиничниот кристален систем и е безбоен до бел со стаклест сјај. Неговата структура е аналогна на онаа на високо санидин (KAlSi3O8). Будингтонитот има тврдост од 5,5 и специфична тежина од 2,32.
Будингтонитот е откриен во 1964 година во рудникот Сулфур Бенк во близина на Клир Лејк во округот Лејк, Калифорнија. Клир Лејк е на северниот крај од геотермалната област Гејзери. Исто така, се јавува во областа Тонопа, Невада и во хидротермалните области во Нов Зеланд и Јапонија. Забележан е и во седиментната фосфорна формација во Ајдахо, Јужна Дакота, Вајоминг и Монтана. Се јавува во наоѓалиштето на нафтен шкрилец, во близина на Просерпајн, Квинсленд, Австралија.
Именуван е по Артур Франсис Бадингтон (1890–1980), петролог на Универзитетот Принстон.
Хемиски карактеристики Тој е безводен амониум алумосиликат. Молекуларната структура е онаа на зеолитски безводен тектосиликат, од типот на фелдспат.
Покрај елементите во неговата формула, обично содржи нечистотии како што се магнезиум, калциум, бариум, натриум и калиум.
Формирање и наслаги Се формира на ниска температура преку хидротермална замена на плагиокласот во андезитната карпа, изменета од топли флуиди што содржат амонијак; пронајден е и во метаморфозирана риолитска карпа и во седиментна фосфоритна формација.
Често се наоѓа поврзан со други минерали како што се: плагиоклас, сулфур, стибнит, пирит, марказит, амонијакрозит, гипс, барит, анатаза, монтморилонит, илилит, албит или каолинит.
Наводи
Понатамошно читање
Категорија:Моноклински минерали Категорија:Минерали на алуминиумот