Одвојување на елементите — естетски принцип формулиран од германскиот модернистички театарски практичар Бертолт Брехт. Принципот првенствено се однесува на театарскиот регистар, иако има импликации и за драматичното и перформативното. Принципот на „раздвојување на елементите“ е во дијаметрална спротивност со принципот на „интегрирано уметничко дело“ предложен од Вагнер, кој се однесува на уметничко дело кое овозможува употреба на разни други визуелни форми. Брехт го користи „разделувањето на елементите“ заедно со другите негови техники на „Епски театар“ за да ја едуцира својата публика за општествениот и политичкиот контекст на Германија од 20 век.
Брехтовите теории и влијанија Принципот на „одвојување на елементите“ произлегол од Брехтовиот развој на „Епскиот театар“, кој се залагал за тоа дека претставата треба да поттикне рационална саморефлексија и критичка проценка на настанот на сцената, наместо да ја натера публиката емоционално да инвестира и да сочувствува со ликовите или со дејството пред нив. Имплементацијата на оваа театарска рамка имала за цел да ги предизвика и прошири драматуршките норми и во суштина да го надмине начинот на кој театарот се перцепирал и создавал во постмодерното општество. Оттука, Брехт развил разни други теории кои се стремеле кон повторно воведување на театарската сфера, што вклучувало;
Ефектот на отуѓување Комплексно гледање Демонстрација Гестус Уличната сцена
Наводи
Категорија:Теории и техники на Бертолт Брехт