Правните последици што произлегуваат од политиките и практиките на Израел на окупираната палестинска територија, вклучително и Источен Ерусалим (Барање за советодавно мислење) — постапка пред Меѓународниот суд на правдата (МСП), кое претставува највисокото правно тело на Обединетите нации (ОН), што произлегло од резолуцијата усвоена од Генералното собрание на Обединетите нации (ГСОН) во декември 2022 година, со која се барало од Судот да даде советодавно мислење во врска со легалноста на израелската окупација на палестинските територии.

Уште од 1967 година, палестинските територии кои го сочинувале Западниот Брег (вклучувајќи го Источен Ерусалим) и Појасот Газа, биле окупирани од Израел, што ја прави најдолгата воена окупација во модерната историја.

Во 2004 година, МСП донеле советодавно мислење за израелската бариера на Западниот Брег, одлучувајќи дека таа е во спротивност со меѓународното право и требала да се отстрани.

Во јануари 2023 година, МСП го прифатила барањето на Генералното собрание на ОН за советодавно мислење за правните последици што произлегувале од политиките и практиките на Израел на окупираните палестински територии.

На 19 фебруари биле отворени јавни расправи во седиштето на МСП во Хаг, со 52 држави и 3 меѓународни организации кои презентирале правни аргументи, најголем број учесници во кој било поединечен случај во историјата на МСП.

На 19 јули 2024 година, било донесено советодавното мислење на судот, во кое се утврдувало дека палестинските територии претставувале една политичка единица и дека окупацијата на Израел од 1967 година, како и последователното создавање израелски населби и експлоатација на природните ресурси, биле нелегални според меѓународното право, а воедно и пресудил дека Израел требал да плати целосна отштета на палестинскиот народ за штетата што ја предизвикала окупацијата и пресудил дека неговите политики ја кршеле Меѓународната конвенција за елиминација на сите форми на расна дискриминација.

Палестинската самоуправа ја поздравила одлуката како историска, додека израелската влада формално ја отфрлила, наведувајќи дека политичко решение можело да се постигне само преку преговори и додека израелските лидери и политичари дополнително го осудија мислењето како антисемитско, сепак мислењето на судот било поддржано од Европската Унија, но како по обичај критикувано од Соединетите Американски Држави.

На 18 септември 2024 година, Генералното собрание на ОН усвоило резолуција со која се повикувало на крај, во рок од една година, на „незаконското присуство“ на Израел на Западниот Брег и Газа.

Позадина На 11 ноември 2022 година бил одобрен нацрт-предлогот подготвен од Државата Палестина од страна на Специјалниот политички комитет и комитет за деколонизација (Четврти комитет) и бил усвоен со 98 гласови „за“, 17 „против“ и 52 „воздржани“ и било испратен до Генералното собрание, а Никарагва ја поднела нацрт-резолуцијата бидејќи Палестина не била полноправна членка на ОН.

На 30 декември 2022 година, Генералното собрание на ОН ја усвоило резолуцијата A/RES/77/247 со 87 гласови „за“, 26 „против“ и 53 „воздржани“.

На 20 јануари 2023 година, МСП потврдила дека „Барањето е префрлено до МСП преку писмо испратено од Генералниот секретар на Обединетите нации, Антонио Гутереш, на 17 јануари, а барањето е регистрирано вчера, во четврток.“

Резолуцијата на Генералното собрание на ОН Во став 18 од резолуцијата се барало од Судот да даде советодавно мислење за следните прашања:

Гласање на Специјалниот политички и деколонизациски комитет на ОН центар|мини|1072x1072пкс|Гласање на Специјалниот политички и деколонизациски комитет на ОНсо зелена боја се означени државите кои гласале Засо бордо се означени државите кои гласале Противсо жолта боја се означени државите кои гласале Воздржаниа со сина боја е означени државите кои биле отсутни Гласа Земји 98 Авганистан, Алжир, Ангола, Антигва и Барбуда, Аргентина, Ерменија, Азербејџан, Бахамите, Бахреин, Бангладеш, Барбадос, Белгија, Белизе, Бенин, Боцвана, Бразил, Брунеи Дарусалам, Кабо Верде, Камбоџа, Чад, Чиле, Народна Република Кина, Коморските острови, Демократската Република Кореа, Демократската Република Куба, Република, Египет, Ел Салвадор, Габон, Гамбија, Гвинеја, Гвинеја-Бисао, Гвајана, Индонезија, Исламска Република Иран, Ирак, Ирска, Јордан, Казахстан, Кенија, Кувајт, Киргистан, Лао Народна Демократска Република, Либан, Лесото, Либија, Луксембург, Малезија, Малезија, Малдиурта Монголија, Мароко, Мозамбик, Намибија, Никарагва, Нигер, Нигерија, Оман, Пакистан, Панама, Парагвај, Перу, Полска, Португалија, Катар, Руска Федерација, Свети Китс и Невис, Света Луција, Свети Винсент и Гренадини, Саудиска Арабија, Сенегал, Сиера Леоне, Јужна Африка, Словенија, Јужна Африка, С. Суринам, Сириска Арапска Република, Таџикистан, Источен Тимор, Тринидад и Тобаго, Тунис, Туркменистан, Турција, Уганда, Украина, Обединетите Арапски Емирати, Узбекистан, Виетнам, Јемен, Зимбабве 17 Австралија, Австрија, Канада, Чешка, Естонија, Германија, Гватемала, Унгарија, Израел, Италија, Либерија, Литванија, Маршалски Острови, Федерални Држави на Микронезија, Науру, Палау, САД 52 Албанија, Андора, Белорусија, Босна и Херцеговина, Бугарија, Бурунди, Камерун, Колумбија, Костарика, Брегот на Слоновата Коска, Хрватска, Кипар, Данска, Еквадор, Еритреја, Етиопија, Финска, Франција, Грузија, Гана, Грција, Хаити, Хондурас, Исланд Црна Гора, Мјанмар, Холандија, Нов Зеланд, Северна Македонија, Норвешка, Филипини, Република Кореја, Република Молдавија, Романија, Руанда, Сан Марино, Србија, Словачка, Соломоновите Острови, Јужен Судан, Шпанија, Шведска, Швајцарија, Тајланд, Того, Обединетото Кралство, Уругвај 26 Бутан, Боливија, Буркина Фасо, Централноафриканската Република, Конго, Демократска Република Конго, Доминика, Екваторијална Гвинеја, Есватини, Фиџи, Гренада, Јамајка, Кирибати, Мадагаскар, Малави, Непал, Папуа Нова Гвинеја, Самоа, Сао Томе, Република, Сејвалус, Танзанија, Вануату, Венецуела, Замбија Вкупно 193

Гласање на Генералното собрание центар|мини|1072x1072пкс|Гласање на Генералното собраниесо зелена боја се означени државите кои гласале Засо бордо се означени државите кои гласале Противсо жолта боја се означени државите кои гласале Воздржаниа со сина боја е означени државите кои биле отсутни Гласа Земји 87 Алжир, Ангола, Аргентина, Ерменија, Азербејџан, Бахамите, Бахреин, Бангладеш, Барбадос, Белгија, Белизе, Боливија, Боцвана, Брунеи Дарусалам, Камбоџа, Чиле, Народна Република Кина, Колумбија, Куба, Демократска Народна Република Кореја, Џибути, Габон, Египет, Ел Сал. Гвинеја-Бисао, Гвајана, Индонезија, Исламска Република Иран, Ирак, Ирска, Јамајка, Јордан, Казахстан, Кувајт, Киргистан, Народна Демократска Република Лао, Либан, Лесото, Либија, Луксембург, Малезија, Малдиви, Мали, Малта, Мавританија, Маурициус, Монголби, Монголби, Мексико, Никарагва, Нигерија, Оман, Пакистан, Парагвај, Перу, Полска, Португалија, Катар, Руска Федерација, Свети Китс и Невис, Света Луција, Свети Винсент и Гренадини, Саудиска Арабија, Сенегал, Сиера Леоне, Сингапур, Словенија, Сомалија, Јужна Африка, Шри Ланка, Судан, Сириска Арапска Република, Судан, Сириска Арапска Република, Туркменистан, Уганда, Обединетите Арапски Емирати, Виетнам, Јемен, Замбија, Зимбабве 26 Албанија, Австралија, Австрија, Канада, Костарика, Хрватска, Чешка, Демократска Република Конго, Естонија, Германија, Гватемала, Унгарија, Израел, Италија, Кенија, Либерија, Литванија, Маршалски Острови, Федерални Држави Микронезија, Науру, Палау, Папуа Нова Гвинеја, Романија, Того, Обединето Кралство, САД 53 Андора, Белорусија, Босна и Херцеговина, Бразил, Бугарија, Бурунди, Камерун, Брегот на Слоновата Коска, Кипар, Данска, Доминиканска Република, Еквадор, Еритреја, Етиопија, Фиџи, Финска, Франција, Грузија, Гана, Грција, Хаити, Хондурас, Исланд, Индија, Латвија, Јапонија, Монако, Црна Гора, Мјанмар, Холандија, Нов Зеланд, Норвешка, Панама, Филипини, Република Кореја, Република Молдавија, Руанда, Самоа, Сан Марино, Србија, Словачка, Соломонските Острови, Јужен Судан, Шпанија, Шведска, Швајцарија, Тајланд, Танзанија, Вануа, Уругвај, 27 Авганистан, Антигва и Барбуда, Бенин, Бутан, Буркина Фасо, Кабо Верде, Централноафриканска Република, Чад, Комори, Конго, Доминика, Екваторијална Гвинеја, Есватини, Гамбија, Мадагаскар, Непал, Нигер, Северна Македонија, Сао Томе и Принсипе, Украина, Сејшели, Тимор-Сури Узбекистан, Венецуела Вкупно 193

Реакции на резолуцијата на Генералното собрание на ОН Ријад ал-Малики, министер за надворешни работи и иселеници на Државата Палестина, ја поздравил резолуцијата како „дипломатски и правен успех и достигнување“ и изразил благодарност до нациите што ја поддржале резолуцијата со тоа што ја спонзорирале и гласаа за неа.

Тој ги повикал земјите што не ја поддржале резолуцијата да „се придржуваат кон меѓународното право и да избегнуваат да застанат на погрешната страна од историјата“, а неколку дена пред конечното гласање, во обид да го спречи упатувањето на конфликтот во Хаг, тогашниот израелски премиер Јаир Лапид им пишал на 50 земји, барајќи од нив да не ја поддржат во Генералното собрание.

Организацијата за исламска соработка (ОИС) го поздравила одобрувањето на резолуцијата од страна на Генералното собрание, „пофалувајќи ги ставовите на земјите што ја поддржаа, што ја потврдува нивната посветеност на меѓународното право и е во согласност со нивната историска поддршка за палестинската кауза“.

Поднесоци до Судот Како краен рок за поднесување писмени изјави, судот го одредил 25 јули 2023 година, а како краен рок за писмени коментари за изјавите дадени од други држави или организации го поставил 25 октомври 2023 година.

На 7 август, Судот објавил дека во регистарот на Судот биле поднесени 57 писмени изјави, вклучувајќи 3 од меѓународни организации - Лига на арапски држави, Организација за исламска соработка и Африканска унија, а останатите од Палестина и земји-членки на ОН.

Според Ле Монд, 57 писмени поднесоци претставувал рекорд (повеќе отколку што се примени во кој било друг случај) од создавањето на Судот во 1945 година, што весникот го сметал за мала победа за Палестинците.

Писмените изјави не биле објавени од страна на Судот до почетокот на јавните расправи, но според Ле Монд, големо мнозинство од 57 поднесоци ја признавале надлежноста на Судот да даде мислење за покренатите прашања и само околу 10 поднесоци го оспорувале упатувањето до Судот.

На 14 ноември, судот објавил дека 15 коментари за писмените изјави биле прифатени од Судот.

Канада На 14 јули 2023 година, Владата на Канада тврдела дека Судот требал да го искористи своето дискреционо право да одбие да даде советодавно мислење, бидејќи Израел не ја прифатил надлежноста на Судот во ова прашање, а Советот за безбедност на ООН воспоставил рамка за страните да го решат спорот преку преговори.

Франција Иако Франција се воздржала во Генералното собрание по резолуцијата со која се барало советодавно мислење од Судот, сепак Франција поднела изјава до Судот од околу 20 страници, во која ја потврдувала нелегалната природа на колонизацијата, ги набројува законските обврски на окупаторот на окупираните територии, вклучувајќи го и Источен Ерусалим, и го забележала ризикот од анексија со свршен чин.

Израел Владата на Израел наводно доставила поднесоци до Судот тврдејќи дека Судот нема овластување да одлучува за израелско-палестинскиот конфликт и дека тој требал да се реши преку директни преговори меѓу Израел и Палестинската самоуправа.

Палестина На 24 јули 2023 година, за време на состанокот во Хаг, палестинскиот министер за надворешни работи и иселеници, Ријад Ал-Малки, го доставил палестинскиот предлог.

Обединето Кралство Во поднесеното барање од Обединетото Кралство се спротивставила на расправата за случајот во МСП.

Усни презентации Усното презентирање на аргументите започнало на 19 февруари 2024 година кога палестинската делегација ги презентирала своите аргументи.

Следниве земји презентирале усни аргументи во случајот:

Африка