мини|А Џарија, Макамат на Ал-Харири, 1200-1210. Џарја или џарија (Арапски: جارية) исто така џарји (мн.) биле робинки во средновековниот муслимански свет спицифично обучени за уметнички изведби во хареми. Тие се разликувале од Кијан, робинки или слободни жени обучени во изведби кои не биле ограничени во хареми.

Историја Категоријата робови џарија - слична на кијан - станала позната за време на ерата на Абасидскиот калифат, веројатно затоа што слободните арапски жени станувале сè повеќе изолирани од општеството во овој временски период.

Тие биле купувани или заробени како воен плен. Терминот се применувал за такви поробени жени кои, преку обука или самообразование, стекнувале големо знаење за уметнички вештини и интелектуално знаење со кое можеле да забавуваат маж, не преку сексуалност и физичка убавина. Тие можеле да изучуваат прашања од музика и поезија до религија, историја и литература, а многумина биле познати по тоа што можеле да ги забавуваат своите сопственици и преку интелектуални, како и преку музички способности. Имало многу примери на џарји кои успеале да стекнат влијание врз машки владетели.

џарји ите се разликувале од кијанот по тоа што не настапуваат јавно, туку само во харемот на кој му припаѓале. Кралските хареми можеле да вработуваат многу голем број џарји, кои дејствувале како забавувачи на кралскиот харем и кои не биле нужно синоним за конкубините на владетелот. Абасидскиот харем имал илјадници џарји, како и конкубини кои не биле секогаш исти, а ова било практикувано од харемите на многу други исламски владетели, како што се владетелите на Кордопскиот Емират и Фатимидскиот Калифат.

Категоријата џарија на сексуални робови од харемот ја опишал писателот од 9 век Ал-Џахиз, кој ги обвинил за вршење деструктивно влијание врз нивните сопственици создадено од нивните уметнички вештини, што создало мрежа од зависни чувства како што се љубов (hub), страст (hawa), афинитет (mushakala) и желба за континуирано другарство (ilf).

Иако најголемото научно внимание е насочено кон дворските контексти, џарјите биле присутни и во недворските урбани средини, вклучувајќи ги домовите на трговците и занаетчиите, особено како домашни работници. Широк спектар на претстави се одликувале со џарји, вклучувајќи технички договори и духовна литература.

Примери Во исламската литература и историја се забележани многу познати џарји, како што се Ал-Хајзуран, Алам ал-Малика и Хабаба.

Поврзано

Карије Кијан

Наводи

Категорија:Жената во исламот Категорија:Историја на робовите