Балантајн, Дејвидсон, Мекинтајр против Канада (соопштенија бр. 359/1989 и 385/1989) бил случај за јазичното право на Квебек поднесен во 1989 година и одлучен од Комитетот за човекови права на Обединетите нации во 1993 година.

Факти Тројца жители на Квебек кои зборувале англиски: Џон Балантајн, Елизабет Дејвидсон и Гордон Мекинтајр, кои поседувале бизниси во Сатон, Квебек и Хантингдон, Квебек, ги оспориле членовите 1, 6 и 10 од Предлог-законот бр. 178 (амандмани на Повелбата за францускиот јазик) донесен од владата на Квебек во 1988 година. Тие тврделе дека се жртви на прекршување на членовите 2, 19 (слобода на изразување), 26 (забрана за дискриминација) и 27 (права на малцинствата) од Меѓународниот пакт за граѓански и политички права од страна на Федералната влада на Канада и од страна на покраината Квебек, бидејќи им било забрането да го користат англискиот јазик во рекламирањето или во име на нивните фирми.

Ставови на Комитетот за човекови права Член 19: утврдено е прекршување, бидејќи „државата може да избере еден или повеќе службени јазици, но не може да ја исклучи, надвор од сферите на јавниот живот, слободата на изразување на јазик по сопствен избор“.

Член 26: Не било констатирано прекршување на одредбата, бидејќи забраната важела подеднакво и за лицата што зборуваат француски и за оние што зборуваат англиски јазик. Тоа значи дека ниту франкофоните ниту англофоните немале право да се рекламираат на другиот јазик со цел да допрат до поширока група клиенти. Поради еднаквата примена на правилото врз сите страни, не било утврдено постоење на дискриминација.

Член 27: Комитет смета дека луѓето што зборуваат англиски јазик во Квебек немаат право на малцински права, бидејќи „граѓаните на Канада што зборуваат англиски јазик не можат да се сметаат за јазично малцинство“.

Одделни мислења на членовите на HRC Бираме Ндијаје, исто така, поднел за несогласувања, повикувајќи се на Член 27 како заштита на француското јазично малцинство во Канада и сметајќи ги ограничувањата на слободата на изразување оправдани со заштита на правата од Член 27.

Курт Херндл поднел делумно согласно и делумно несогласно мислење, сметајќи дека правата за кои станува збор се однесувале само на член 19, а не на член 27. Тој, исто така, го довел во прашање статусот на жртвите на Балантајн и Дејвидсон.

Бертил Венергрен поднел согласност, сметајќи дека „забраната за употреба на кој било друг јазик освен францускиот за комерцијално рекламирање на отворено во Квебек не ги крши правата заштитени со член 27“.

Елизабет Еват, Нисуке Андо, Марко Тулио Бруни Чели и Војин Димитријевиќ поднеле согласност во која се наведува дека терминот „малцинство“ не треба да се толкува „само врз основа на бројот на членови на групата за која станува збор во државата-страна“.

Наводи

Надворешни врски

Ставови на Комитетот со индивидуални мислења

Категорија:Кршење на човековите права во Канада Категорија:Историја на човековите права