мини|Урнатини од Водната тврдина Свети Евстахиј со гробиштата Годет во позадина
Африканските гробишта Годет — необележани историски гробишта на поробени африкански мажи, жени и деца, лоцирани на југозападниот брег на Свети Евстахиј, холандски Кариби. Гробиштата биле дел од поранешната плантажа Годет на островот.
Годетска плантажа На островот немало голема плантажна економија, но сепак до крајот на 1750 година имало 76 плантажи. Гробиштата биле дел од поранешната плантажа Годет. Зградите на плантажите често се прикажани на географски карти, понекогаш вклучувајќи го и сместувањето за робовите. Сепак, гробиштата на поробените луѓе ретко се обележани. Се смета дека на поробените им било дозволено да ги погребуваат своите мртви на најмалку профитабилното земјиште или на пусто земјиште од плантажите. Локацијата на африканските гробишта Годет е добар пример за ова, бидејќи се наоѓаат на работ на карпа.
Локација во близина на Водната тврдина Африканските гробишта Годет се наоѓаат веднаш северно од тврдината Амстердам, позната и како Вотерфорд. Островот Свети Евстахиј бил важно транзитно пристаниште во трансатлантската трговија со робови и меѓуколонијалната трговија со робови поради неговата стратешка локација, длабоко пристаниште и систем на слободна трговија. Претоварот на заробени Африканци на британските, француските и шпанските острови на источните Кариби бил доволно значаен за колонистите да изградат зграда во рамките на Вотерфордот. Оваа зграда служела како депо на поробени Африканци за Холандската Западноиндиска компанија до околу 1740 година. Во неа биле сместени околу 450 луѓе. Жените и децата биле сместени на вториот кат. мини|Поглед на западниот брег на Свети Евстахиј - Ј. Отавијани,1777. Библиотека на Конгрес
Археолошки ископувања Во 2012 година биле спроведени археолошки истражувања, што довеле до спасувачки ископувања на еродирани гробови. Во 2018 година, теренската работа на локалитетот Годет била спроведена во соработка помеѓу Државниот универзитет во Тексас и Центарот за археолошки истражувања „Св. Евстатиј“ (SECAR) како дел од програмата „Истражувачки искуства за студенти “ (REU) спонзорирана од Националната научна фондација. Исходот од ова археолошко истражување било дека гробиштата најверојатно биле поврзани со плантажата Годет или со депото за робови во рамките на Вотерфорд. Ова укажува дека гробиштата содржат Африканци кои се родени во Африка, како и оние кои живееле на островот некое време.
Ископувањата подоцна биле критикувани поради недостаток на транспарентност и вклученост на заедницата.
Комеморација мини|Плочата на УНЕСКО „Годет карпа“ за африканските гробишта од 18 век на плантажата Годет, како дел од програмата „Патишта на поробените народи“, според која гробиштата биле признати како место на историја и сеќавање поврзано со ропството и трговијата со робови.
Африканските гробишта Годет се од историско значење за населението од африканско потекло на Синт Еустациус. Учениците од локалното средно училиште „Гвендолин ван Путен“ често изведуваат претстави, песни или поеми со кои ги одбележуваат страдањата и силата на своите предци.
Протестите на жителите на Свети Евстатиј против контроверзните ископувања на гробиштата Годет, како и на африканските гробишта Златна Карпа, довеле до зголемена свест и внимание за африканското културно наследство на островот. Во декември 2022 година, Алијансата на африканските гробишта Свети Евстатиј организирала пешачка тура до африканските гробишта Годет, а жителите одржале лиење за своите предци. Холандскиот комитет на УНЕСКО аплицирал за специјалната ознаката „Патишта на поробени народи“ за локалитетот Годет, како и за африканските гробишта Златна Карпа во ноември 2022 година. UNESCO Netherlands Committee (Aandacht voor historische begraafplaatsen van slaafgemaakten op Sint Eustatius) Awareness for historical cemeteries of enslaved people on Sint Eustatius (translated from Dutch) На 9 октомври 2024 година, двете историски гробишта биле впишани како дел од „Мрежата на места на историјата и сеќавањето на УНЕСКО поврзани со ропството и трговијата со робови“ за време на прославата на 30-годишнината од програмата „Патишта на поробени народи“.
Наводи