Ќелија 16

Ќелија 16 (1968-1973) — прогресивна, радикална феминистичка организација која била активна во Соединетите Американски Држави, позната по својата програма за обука за самоодбрана (поточно карате), спротивставување на насилството врз жените и нејзините анализи на односите меѓу мажите и жените во културата на состанување, политиката и економијата на неплатената работа во домот. Сооснована од Роксан Данбар и Дана Денсмор во 1968 година, Ќелија 16 ги вклучувала првите членови Бетси Вориор, Аби Рокфелер и Џејн Вест. Ќелија 16 понекогаш била погрешно карактеризирана како промовирачка на целибат или сепаратизам поради нејзината сугестија дека жените остануваат автономни од машките групи и избегнуваат романтични врски со мажи или жени, што би одзело важно време и енергија подобро потрошени на правата на жените. Организацијата имала списание со наслов „ Нема повеќе забава и игри“, кое имало силно влијание врз развојот на вториот бран на феминизам.

Историја Во летото 1968 година, Роксан Данбар објавила оглас во еден подземен весник во Бостон, Масачусетс, повикувајќи на „Фронт за женско ослободување“. Во првичното членство биле Хилари Лангхорст, Сенди Бернард, Дана Денсмор (ќерката на Дона Ален), Бетси Вориор, Елен О'Донел, Џејн Вест, Мери Ан Ведерс, Морен Мејнс, Гејл Мареј и Аби Рокфелер.Endres and Lueck. Women's Periodicals in the United States: Social and Political Issues (1996) Името на групата имала за цел „да нагласи дека тие се само една клетка од органско движење“ и се однесувала на адресата на нивните состаноци - Лексингтон Авенју 16.

„Нема повеќе забава и игри“ престанала да се издава во 1973 година. „Ќелија 16“ исто така се распуштила во 1973 година.Echols, Alice. Daring to Be Bad: Radical Feminism in America, 1967-75, University of Minnesota Press, 1990, ISBN 0-8166-1787-2

Идеологија Основана во 1968 година од Роксан Данбар, „Ќелија 16“ е наведена како прва организација што го унапредила концептот на сепаратистички феминизам.Echols, Alice. Daring to Be Bad: Radical Feminism in America, 1967-75, University of Minnesota Press, 1990, , p. 164.Saulnier, Christine F. Feminist Theories and Social Work: Approaches and Applications, 1996, . Културната историчарка Алис Еколс ја навела „Ќелија 16“ како пример за феминистички хетеросексуален сепаратизам, бидејќи групата никогаш не се залагала за лезбејство како политичка стратегија. Еколс ја сметала работата на „Ќелија 16“ за „помош во воспоставувањето на теоретската основа за лезбејскиот сепаратизам“. Во списанието на организацијата „Нема повеќе забава и игри“, Роксан Данбар и Лиза Легорн ги советувале жените да „се одвојат од мажите кои свесно не работат за женско ослободување“ советувале и периоди на целибат, наместо лезбејски врски, кои некои лезбејски групи ги етикетираат како „ништо повеќе од лично решение“.

Во книгата на Роксан Данбар-Ортиз, „Жена одметничка “, осврнувајќи се на статијата од членката Дана Денсмор со наслов „За целибатот“ што била објавена во првото издание на „Нема повеќе забава и игри“ (1970), Данбар-Ортиз објаснува: „Тој есеј ја митологизира нашата група како давала „заклетви за целибат“.

Наводи

Надворешни врски

Пирсон, Кира, Мапирање на реторичките интервенции во „националните“ феминистички истории: Феминизам од втор бран и Не сум ли јас жена (1999) ( апстракт ) Универзитетот Дјук го дигитализираше том 1, бр. 2, од списанието „Нема повеќе забава и игри“

Литература

Женската држава. Кембриџ, Масачусетс : Ќелија 16. (1970) OCLC 478356868

Категорија:Феминизам Категорија:Историја на правата на жените Категорија:Историја на човековите права Категорија:Радикализам