„Старателот на Сали (црнкиња) против Бити“ бил судски случај од 1792 година решен во Врховниот суд на Јужна Каролина. Поротата, под раководство на врховниот судија Џон Ратлиџ, пресудила дека робот кој бил купен и ослободен од друг роб е слободен човек, а не сопственост на сопственикот на вториот роб.
Историја Робинка во сопственост на обвинетата Бити, која во современите извештаи е наречена „црнечка робинка“, се изнајмила себеси за работа, плаќајќи му на својот сопственик договорена месечна сума како плата. Таа заработувала повеќе од платата што му ја плаќала на својот сопственик и го искористила вишокот за да купи друга робинка, Сали, која ја ослободила. По купувањето и ослободувањето, Бити не ја барала Сали како свој имот и не плаќала даноци за неа. Меѓутоа, кога Бити била повикана по некое време да ја претстави Сали како слободна личност, Бити одбила; тужбата за слобода потоа била поднесена до судовите.
Судски случај Случајот бил решен во Врховниот суд на Јужна Каролина во мај 1792 година. Двете страни се согласиле дека обичајното право не го опфаќа ропството и не може директно да се примени во случајот. Одбраната тврдела дека робовите не можат да поседуваат имот и дека секој имот што го поседува робот е правно имот на сопственикот на робот, повикувајќи се на римското право како преседан; според тоа, тврдел тој, Сали правно била негова сопственост и не можела да биде ослободена од неговиот роб без негова согласност. Тужителот тврдел дека римското право или законите на Берберскиот брег не можат да се користат како правен преседан, бидејќи под влијание на христијанството, ропството во Соединетите Држави добило поинаков карактер. Тој дополнително нагласил дека со самиот договор за фиксна плата, Бити дала премолчена согласност нејзината робинка да располага по сопствена желба со секој остварен вишок на заработка. Конечно, тужителот истакнал дека користењето на тие пари за да се откупи слободата на друг роб претставува чин на врвна великодушност кој во никој случај не би смеел да се поништи.. Главниот судија Џон Ратлеџ пресудил во корист на тужителот, заклучувајќи дека Бити не можел да страда бидејќи ја добивал договорената плата како еквивалент на работата на неговиот роб, и ако „девојката“ одлучила да ги присвои заштедите од нејзиниот дополнителен труд за купување на Сали, тој се надевал дека ниедна порота нема да го поништи таквиот чин на добронамерност. Поротата, без да се повлече од салата, донела пресуда во корист на тужителот.
Влијание Случајот „Старателот на Сали против Бити“ се темелел на правото на робинката да поседува сопствен имот. Околностите биле многу необични, а одлуката била спротивна на духот на законот и била побиена од последователните судски случаи.
Наводи
Категорија:Историја на човековите права Категорија:Ропство