мини|272x272пкс|Љубомир Ковачевиќ Љубомир Ковачевиќ (1848–1918) бил српски историчар, филолог, академик и политичар, еден од најзначајните претставници на раната критичка историска школа во Србија.
Биографија Роден е на 4 јануари 1848 година во селото Петница, во тогашното Кнежевство Србија. Потекнувал од свештеничко семејство. Основно образование завршил во родното место, а гимназија во Шабац. Потоа студирал на Белградската голема школа (подоцнежен Универзитет во Белград), каде што дипломирал во 1870 година.
По завршувањето на студиите работел како наставник и професор во неколку образовни установи, меѓу кои и учителски школи и самата Голема школа во Белград. Подоцна станал професор по историја и имал значајна улога во развојот на модерната историска наука во Србија.
Коваčeвиќ е особено познат како еден од основачите на критичката историографија, насочена кон научно проверување на историските извори и отфрлање на легенди и некритички традиции. Во соработка со Љубомир Јовановиќ ја напишал „Историја на српскиот народ за средни училишта“, широко користен учебник во тогашна Србија.
Бил активен и во државниот и културниот живот: бил министер за просвета, сенатор и член на повеќе научни и културни институции, меѓу кои и Српската кралска академија.
Во научната работа се занимавал со средновековна историја, нумизматика и критика на историски извори. Меѓу неговите позначајни дела се студии за српското средновековие, владетелски семејства, како и различни историски исправки и полемички трудови.
Починал на 19 ноември 1918 година во Врњачка Бања.
Категорија:Српски историчари