Партениј Пелагониски (; † октомври 1876, Битола) — грчки православен духовник, митрополит на Цариградската патријаршија.
Биографија Роден е во село Ираклица (источна Тракија, Османско Царство). Служел како архиѓакон на митрополитот Дионисиј II Ираклиски (1830–1848) и како директор на Големото народно училиште во Цариград.
На 26 октомври 1849 година бил избран и ракоположен за врачански епископ, наследувајќи го маченички убиениот епископ Агапиј. Во 1852 година, под обвинение за злоупотреби и насилства, бил принуден да поднесе оставка. На негово место бил поставен бугарскиот протосинѓел Доротеј.
На 1 април 1854 година бил назначен за херцеговски митрополит, но уште пред да ја преземе епархијата, на 17 ноември 1854 година бил избран за митрополит на Јанинската епархија, каде што останал до 1869 година.
Пелагониски митрополит (1869–1876) Во мај 1869 година го заменил Венедикт на пелагониската (битолска) катедра. Зазел значително построга и непопустлива позиција кон бугарското црковно и просветно движење од својот претходник. Ја вратил црквата „Св. Недела“ под контрола на власите-гркомани и ги отстранил бугарските свештеници. Како реакција, Прилепската бугарска општина одбила да го признае за митрополит, а новоформираната Битолска бугарска општина на 23 октомври 1869 година исто така одбила да го признае и него и цариградскиот патријарх Григориј VI.
Останал на битолската катедра до 2 октомври 1876 година, кога поднел оставка поради старост. Починал во Битола во октомври 1876 година.
Категорија:Грчки свештеници