Ерминија на Дичо Зограф од 1844 година — ракописен сликарски прирачник на најпознатиот македонски преродбенски уметник Дичо Зограф (Димитар Крстев). Напишана на самиот почеток од неговата триесетгодишна кариера, оваа ерминија се смета за уникатно, автентично и исклучително обемно дело со посебна уметничка, историска и јазична тежина. Книгата е заведена под сигнатура Cod. D. Gr. 412.Цветковски, Сашо (2019). Дичо Зограф - Ерминија (1844 г.). Скопје: Каламус.
Со своите приближно 800 страници текст, таа ја претставува најобемната стручна и занаетчиска книга настаната на народен македонски јазик во Македонија во XIX век.
Содржина и структура Прирачникот е поделен на два основни дела кои ги сумираат практичните и теоретските знаења на дебарските мајстори: Ликовно-технолошки дел (над 200 страници): Во овој дел Дичо Зограф подробно ги запишал тогашните тајни на зографскиот занает. Содржи прецизни рецептури за подготовка на дрвените подлоги за икони, рецепти за правење, растворање и мешање на бои, пигменти и лакови, како и специфични зографски техники за нанесување на златото (позлатата) врз иконите. Иконографски дел: Останатиот дел од ракописот е посветен на детални иконографски шеми. Тој содржи строги правила, описи и упатства за тоа како треба да бидат насликани одредени христијански сцени, како изгледаат ликовите на светителите и каков треба да биде нивниот распоред (архитектоника) во православните храмови.
Ракописот е збогатен со прецизна и богата декоративна минијатурна орнаментика и цртежи изработени од самиот Дичо Зограф, што му дава дополнителна естетска и уметничка вредност како посебно уметничко дело.„Одбележани 200 години од раѓањето на Дичо Зограф“, МАНУ, Скопје, 2019.
Историја на ракописот Пред Втората светска војна, ракописот се чувал во градот Видин (Бугарија), по што преминал во приватна сопственост на познатиот бугарски истражувач Асен Василиев. Во 1976 година, Василиев објавува делумен превод на книгата на современ бугарски јазик.Василиев, Асен (1976). Ерминии. Технология и иконография. София. Подоцна, изворниот ракопис бил откупен и денес се чува во Центарот за словенско-византиски студии „Професор Иван Дујчев“ во Софија.
Значење Современите научни проучувања (пред сè оние на историчарот на уметност проф. д-р Сашо Цветковски од МАНУ) ги потенцираат следните вредности на ракописот: Биографски извор: На првата страница од Ерминијата, Дичо Зограф со сопствена рака оставил автобиографски белешки. Ова е најважниот изворен документ за неговиот приватен живот, каде ги запишал своите предци, потеклото од селото Тресонче, датумот на неговата женидба и раѓањето на неговите деца. Јазичен споменик: Книгата е напишана на карактеристичен народен македонски јазик, поточно на мијачко наречје. Писмото е кирилица со елементи на тогашниот брзопис и одредени графички примеси на грчкото полууставно писмо. Ова го прави прирачникот исклучителен споменик за историјата на македонската писменост и јазик во XIX век.Поп-Атанасов, Ѓорги (2019). Рецензија кон изданието Дичо Зограф - Ерминија. Скопје: МАНУ.
Современи изданија Во 2019 година, по повод одбележувањето на 200-годишнината од раѓањето на зографот, Македонската академија на науките и уметностите (МАНУ) ги обезбедила авторските права за објавување на ракописот. Истата година било отпечатено капиталното фототипно издание под наслов „Дичо Зограф - Ерминија (1844 г.)“, приредено од д-р Сашо Цветковски (издавач „Каламус“, Скопје), кое го содржи изворниот ракопис придружен со научен вовед, транскрипција и превод.
Поврзано Дичо Зограф Ерминија (Дичо Зограф, 1851) Дебарска уметничка школа
Наводи
Категорија:Македонска уметност Категорија:Дичо Зограф Категорија:Македонски ракописи Категорија:Книги од 1844 година