Стакизам — уметнички правец кој бил основан во 1999 година од Били Чајлдиш и Чарлс Томсон за промовирање на фигуративното сликарство наспроти концептуалната уметност."Glossary: Stuckism", Tate. Retrieved 16 September 2009."The Stuckists Punk Victorian", Walker Art Gallery, National Museums Liverpool. Retrieved 15 November 2008. До мај 2017 година, почетната група од 13 британски уметници се проширила на 236 групи во 52 земји.
Чајлдиш и Томсон издале неколку манифести. Првиот бил „Стакистите“, составен од 20 точки кои започнуваат со „Стакизмот е потрага по автентичност“.The Stuckists manifesto, stuckism.com. Retrieved 17 November 2011. Ремодернизмот, другиот добро познат манифест на движењето, се спротивставува на деконструкцијата и иронијата на постмодернизмот во корист на она кое стакистите го нарекуваат „духовност“ на уметникот.Art Glossary: Remodernism , about.com. Retrieved 17 November 2011. Во друг манифест тие се дефинираат себеси како антианти-уметници"Stuck on the Turner Prize", artnet, 27 October 2000. Retrieved 17 November 2011., кое е против антиуметноста и за она кое тие го сметаат за конвенционална уметност.
По изложувањето во мали галерии во Шоредич, Лондон, првата изложба на Стакистите во голем јавен музеј се одржал во 2004 година во Уметничката галерија „Вокер“, како дел од Ливерпулското биенале. Групата протестира секоја година во „Тејт Британ“ против Тарнеровата награда од 2000 година, понекогаш облечена во костуми на кловнови. Тие исто така се изјасниле против „Млади британски уметници“ кои ги поддржува Чарлс Сачи.Stuckism, Artist Biographies website.The Turner Prize's most controversial moments, 20 October 2011, The Telegraph website.
Иако сликарството е доминантна уметничка форма на стакизмот, уметниците кои употребуваат други медиуми како што се фотографија, скулптура, филм и колаж исто така се придружиле и го делат стакистичкото спротивставување кон концептуализмот и „его-уметноста“. "Stuckism International: The Stuckist Decade 1999–2009", Robert Janás, Victoria Press , 2009, a: p.73 - b: p.64, .
Основање
Името „стакизам“ го измислил Чарлс Томсон во јануари 1999 година како резултат на песна која му ја прочитал неколку пати Били Чајлдиш. Во него, Чајлдиш раскажува дека неговата поранешна девојка, Трејси Емин, рекла дека е „заглавен! заглавен! заглавен!“ со неговата уметност, поезија и музика.Thomson, Charles (August 2004), "A Stuckist on Stuckism: Stella Vine", from: Ed. Frank Milner (2004), The Stuckists Punk Victorian, pp. 7–9, National Museums Liverpool, . Available online at "The Two Starts of Stuckism" and "The Virtual Stuckists" on stuckism.com. Подоцна истиот месец, Томсон му се обратил на Чајлдиш со цел да ко-основа уметничка група наречена Стакизам, на што Чајлдиш се согласил, врз основа на тоа што Томсон ќе ја заврши работата за групата, бидејќи Чајлдиш веќе имал зафатен распоред..
Имало уште единаесет основачки членови: Филип Абсолон, Френсис Касл, Шила Кларк, Имон Еверал, Ела Гуру, Волф Хауард, Бил Луис, Санчија Луис, Џо Машин, Секстон Минг и Чарлс Вилијамс. Членството се развило од неговото основање преку креативни соработки"Stuckism: Introduction", stuckism.com. Retrieved 18 October 2009. : групата првично била промовирана како работа со сликарство, но членовите оттогаш работеле во разни други медиуми, вклучувајќи поезија, фикција, перформанси, фотографија, филм и музика.
Во 1979 година, Томсон, Чајлдиш, Бил Луис и Минг биле членови на изведувачката група „Медвеј поетс“, во која претходно придонесувале и Абсолон и Санчија Луис. Грнчарницата „Рочестер“ на Питер Вејт организирала серија самостојни изложби на сликарство. Во 1982 година, ТВС емитувал документарец за поетите. Истата година, Емин, тогаш студентка по мода, и Чајлдиш започнале врска; нејзиното пишување било уредено од Бил Луис, отпечатено од Томсон и објавено од Чајлдиш. Членовите на групата објавиле десетици дела. Поетската група се распуштила по две години, повторно собрајќи се во 1987 година за да го сними ЛП-то „Медвеј поетс“. Кларк, Хауард и Машин се вклучиле во текот на следните години. Томсон го запознал Вилијамс, кој бил локален студент по уметност и чија девојка била пријателка на Емин; Томсон се запознал и со Еверал. За време на основањето на групата, Минг ја довел својата девојка, Гуру, која пак го поканила Касл.
Манифести
Во август 1999 година, Чајлдиш и Томсон го напишаle манифестот „Стакистите“ во кој се нагласува вредноста на сликарството како медиум, неговата употреба за општење и изразувањето на емоции и искуства - спротивно на она што Стакистите го сметаат за површинска новина, нихилизам и иронија на концептуалната уметност и постмодернизмот. Најспорната изјава во манифестот е: „Уметниците кои не сликаат не се уметници“. Stuckists, scourge of BritArt, put on their own exhibition Sarah Cassidy, The Independent, 23 August 2006,
Вториот и третиот манифест, Отворено писмо до Сер Николас Серота и Ремодернизмот, соодветно, билр испратени до директорот на Тејт, Николас Серота. Тој испратил краток одговор: „Ви благодарам за вашето отворено писмо од 6 март. Нема да се изненадите кога ќе дознаете дека немам коментар за вашето писмо или за вашиот манифест „Ремодернизам“. "An open letter to Sir Nicholas Serota", stuckism.com, 1999. Retrieved 20 May 2007
Во манифестот за ремодернизам, стакистите изјавиле дека имаат за цел да го заменат постмодернизмот со ремодернизам, период на обновени духовни (наспроти религиозни) вредности во уметноста, културата и општеството. Други манифести се „Практични совети“, „Анти-анти-уметност“, „Писателот на капучино и идиотизмот на современото пишување“, „Тарнеровата награда“, „Развратеноста на критичарот“ и „Стакистичката критика на Демиен Хирст“.
Во „Антианти-уметност“, стакистите го истакнале своето спротивставување на она кое е познато како „антиуметност“. Стакистите тврдат дека концептуалната уметност е оправдана преку делото на Марсел Дишан, но дека делото на Дишан е „анти-уметност по намера и ефект“. Стакистите сметаат дека „делото на Дишан било протест против застоениот, неразмислен уметнички естаблишмент од неговото време“, додека „големата (но целосно ненамерна) иронија на постмодернизмот е што тој е директен еквивалент на конформистичкиот, неоригинален естаблишмент што Дишан го нападна на прво место“.
Манифести биле напишани од други стакисти, вклучувајќи ја и групата „Студенти за стакизам“. Групата „Малолетни стакисти“ била основана во 2006 година со манифест за тинејџери напишан од две 16-годишнички, Лив Соул и Ребека Мејбери, на MySpace."The Underage Stuckists Manifesto", stuckism.com. Retrieved 25 April 2006 Во 2009 година, група која се нарекува себеси „Други стакисти од Масвел Хил“ го објавила „Основањето, манифестот и правилата на другите стакисти од Масвел Хил“.
Раст во Велика Британија
Во јули 1999 година, Стакистите за прв пат биле споменати во медиумите, во статија во „Ивнинг стандард“, а наскоро добиле и друго внимание, потпомогнато од интересот на печатот за Трејси Емин, која била номинирана за Тарнеровата награда.Stuckism news 1999, stuckism.com. Retrieved 30 August 2011.
Првото претставување на стакистите било насловено како Stuck! Stuck! Stuck!, во септември 1999 година во галеријата 108 на Џо Кромптон во Шоредич (денес непостоечка), по што следела „Оставката на Сер Николас Серота“. Во 2000 година, тие ја поставиле изложбата на наградата „Вистинска Тарнерова награда“ истовремено со изложбата на наградата „Тарнер“ во галеријата „Тејт“. Turner Prize: a load of rubbish?, London Evening Standard, 24 October 2000. Retrieved 30 August 2011.
Групата „Студенти за стакизам“ била основана во 2000 година од студенти од Камбервелскиот колеџ за уметностиAlberge, Dalya, "Students accuse art college of failing to teach them the basics", The Times, p. 9, 8 July 2002. Online at stuckism.com., кои ја поставиле својата изложба. С.П. Хауарт бил исклучен од студиите по сликарство на Камбервелскиот колеџ поради неговите слики, и ја имал првата самостојна изложба во Меѓународната стакистичка галерија во 2002 година, насловена „Не сакам диплома по сликарство доколку тоа значи да не сликам“. S.P. Howarth, stuckism.com. Retrieved 30 August 2011.
Томсон се кандидирал како кандидат на Стакистите на британските општи избори во 2001 година, во изборната единица Ислингтон Саут и Финсбери, против Крис Смит, тогашниот државен секретар за култура. Тој собрал 108 гласови (0,4%).Vote Stuckist 2001, stuckism.com. Retrieved 30 August 2011.Vote 2001, Islington South & Finsbury, BBC. Retrieved 30 August 2011. Чајлдиш ја напуштил групата во тоа време бидејќи се спротивставувал на водството на Томсон.Billy Childish On Stuckism, April 2004, trakmarx.com. Retrieved 13 September 2011.Billy Childish, stuckism.com. Retrieved 30 August 2011.
Од 2002 до 2005 година, Томсон ја водел Стакистичката меѓународна галерија во Шордич, Лондон. Во 2003 година, под насловот „Мртвата ајкула не е уметност“, галеријата изложила ајкула која за прв пат била изложена јавно во 1989 година (две години пред онаа на Демиен Хирст) од Еди Сондерс во неговата продавница во Шордич, JD Electrical Supplies. Се претпоставувало дека Хирст можеби го видел ова и го копирал. "A Dead Shark Isn't Art", stuckism.com. Retrieved 20 March 2006.
Во 2003 година, тие го пријавиле Чарлс Сачи во британското биро за фер трговија, жалејќи се дека тој имал ефективен монопол врз уметноста. Жалбата не била прифатена."Charles Saatchi reported to OFT", stuckism.com. Retrieved 27 May 2006 Во 2003 година, Лари Данстан и Енди Булок ја основаале здружената група, Стакистичка фотографија. Во 2005 година, Стакистите понудиле дарување од 175 слики од изложбата на Вокер на Тејт; меѓутоа, таа била одбиена од страна на доверениците на Тејт.How ageing art punks got stuck into Tate's Serota, The Guardian, 11 December 2005. Retrieved 30 August 2011.
Во август 2005 година, Томсон го известил печатот за фактот дека Тејт го купил делото на Крис Офили, „Горната соба“, за 705.000 фунти додека уметникот бил активен довереник на Тејт.How ageing art punks got stuck into Tate's Serota, The Guardian, 11 December 2005."Tate buys trustee Chris Ofili's The Upper Room in secret £705,000 deal", stuckism.com. Retrieved 27 May 2006 Фрејзер Ки Скот, сопственик на „А Галерија“, протестирал со стакистите пред галеријата Тејт против купувањето на „Горната соба“ од страна на галеријата.Walden, Celia. "Spy: Art-felt grumble", The Daily Telegraph, p. 22, 19 October 2008. Скот во „Дејли телеграф“ изјавил дека претседателот на галеријата Тејт, Пол Мајнерс, бил лицемерен затоа што одбил да ја открие платената цена. Офили побарал од други уметници да донираат дела на галеријата. Во јули 2006 година, Комисијата за добротворни организации ја критикувала галеријата за дејствување надвор од нејзините законски овластувања..Alberge, Dalya (2006) "Tate's Ofili purchase broke charity law" The Times online, 19 July 2006. Retrieved 8 April 2007 Сер Николас Серота изјавил дека стакистите „дејствувале во јавен интерес“. Front Row, BBC Radio 4, interview by Mark Lawson, 25 July 2006
Во октомври 2006 година, стакистите ја поставиле својата прва изложба, „Оди кон запад“, во комерцијалната галерија во Вест Енд, „Spectrum London“; ова го означило нивниот влез како „главни играчи“ во светот на уметноста.Teodorczuk, Tom (2006) "Modern art is pants" London Evening Standard, 22 August 2006. Retrieved 9 October 2006 from thisislondon.co.uk.
Меѓународниот стакистички симпозиум се одржал во октомври 2006 година на Универзитетот „Џон Мурс“ во Ливерпул за време на Ливерпулското Биенале. Програмата ја водел Најв Џон, основач на „ливерпулските стакисти“. Имало придружна изложба во 68-мата галерија „Хоуп“ на Ливерпулскиот факултет за уметност и дизајн (Галерија на Универзитетот „Џон Мурс“). .Day 13th Oct "International Symposium on Stuckism", Independents Liverpool Biennial. Retrieved 30 August 2011.