Кармен Миранда (9 февруари 1909 – 5 август 1955) била португалка, Самба пејачка, танчерка, Бродвеј глумица и филмска ѕвезда која била популарна од 30-тите до 50-тите.
Миранда започнала со пеењете во Бразил во 1929година. Каде таа била главна ѕвезда пред преселувањето во Америка. Во 1939, таа глумела на Бродвеј во нејзиниот прв филм Down Argentine Way. Миранда била запомнета по нејзината овошна капа која ја носела во нејзините Американски филмови,особено во 1943-та во The Gang’s All Here. Уште од 1945, таа била најмногу платената жена во Америка.
Миранда вкупно направила четиринаесет филмови во периодот меѓу 1940 и 1953тите.И покрај тоа што таа била популарна, нејзината популарност во периодот од Втората светска војна исчезнува. Безстрав таа продолжува да настапува освен во ноќни клубови, исто така, таа е и популарна на телевизија. Нејзините настапи направиле огромни чекори во промовирањето на бразилската музика, додека во исто време отворајќи го патот за зголемување на свеста на сите за Латинска култура.
Кармен Миранда била првата Латинско-Американска ѕвезда која била поканета да ги исцрта своите дланки и стапала во дворот на TLC Кинескиот Театар во 1941 година.
На 4 август 1955, Миранда доживеа благ срцев удар додека настапуваше во снимањето на една епизода на Jimmy Durante Show. Таа го заврши концертот, но почина следното утро откако доживеа втор срцев удар.
Ран живот
Правото име на Кармен било Maria do Carmo Miranda da Cunha. Таа е родена во вила, во северна Португалија. Таа била втората ќерка од Јозе Марија Пинто да Кунха и Марија Емилија Миранда. Во 1909 кога таа била само десет месеци, нејзиниот татко емигрирал сам во Рио де Жанерило, Бразил, каде отворил берберница.Нејзината мајка исто постапила во 1910 со нејзините ќерки Олинда и Марија до Кармо.Марија, подоцна Кармен, никогаш не се вратила во Португалија, но ја задржа својата Португалска националност. Во Бразил нејзините роднини имале уште четири деца: Амаро, Сесилија, Аурора и Оскар.
Таа била наречена Кармен од страна на нејзиниот татко, поради неговата љубов кон комичната опера. Таа љубов кон операта се пренела и на неговите деца, и љубовта на Миранда да пее и танцува на рана возраст. Таа започнала да оди на училиште во Convent of Saint Therese of Lisieux. Нејзиниот татко не дозволувал нејзините планови да станат бизнис. Сепак, мајка и ја поддржувала и поради тоа била претепана од страна на нејзиниот сопруг, кога тој открил дека Миранда имала аудиција за радио емисија. Таа претходно пеела на забави и фестивали во Рио. Нејзината постара сестра Олинда боледувала од туберколоза и таа била испратена во Португалија за третман. Миранда почнала да работи во продавница за вратоврски на 14 години, за да и ги плати лековите на сестра и. Таа потоа работела во бутик, каде научила како да прави капи и создала сопствен бизнис кој станал профитабилен.
Кариера Бразилска кариера Миранда беше откриена кога таа првпат е воведен композитор на Josué de Barros , која замина да ја промовира и да го снима својот прв албум со Брунсвик , германски издавачката куќа во 1929 година. Во 1930 година , таа била позната да како дијамантски пејач во Германија, и во 1933 година потпишала две-годишен договор со радио Mayrink Veiga ,станувајќи првиот пејач со договор во радио индустрија на историјата на Бразил. Во 1934 година, таа била поканета како гостин изведувач во Радио Belgrano во Буенос Аирес.На крајот на краиштата , Миранда потпиша договор за снимање со RCA Records. Таа водеше успешна кариера како пејачка, за десет години, пеење во многу популарни стилови, како што самба и Marchinha .
Како и со другите популарни пејачи од ерата, Миранда го имаше своето деби екранот во бразилскиот документарец А Voz Do Carnaval (1933). Две години подоцна, таа се појави во својот прв игран филм насловен како Ало, Ало Бразил. Во 1936, во филмот Ало Ало Carnaval, настапувала со познатата песна "Cantoras do Rádio" со нејзината сестра Аурора, за првпат.
За време на нејзината подоцнежната кариера, Миранда ќе стане примарно да се идентификува со нејзината шарена овошје-шапка, костимот и сликата, таа само ја усвои таа облека како носија во 1939 година. Во таа година таа се појави во филмот Banana-da-Tera, каде што таа носеше гламурозен верзија од традиционалната носија, традиционалната носија од кутрата црна девојка Баија: со долг фустан и овошна турбан капа. Таа ја пеела песната "О Que é que на Baiana Tem?". Намерата била да се поттикне општествена класа што обично се гледа од висина.
Американска сцена и филмови По гледањето на еден од нејзините настапи во Рио, сопственикот на театарот Lee Shubert потпишал договор со Миранда и нејзиниот бенд “The Bando da Lua”. Во 1939, Миранда отплови од Бразил кон Њујорк, каде пристигна на 18 мај. Миранда после настапите таму, доби мала критика и стана медиумска сензација.Нејзината слава набрзо се зголеми , откако формално се претставила на Американскиот претседател Френклин Рузвелт на банкет во Белата Куќа, после кратко време од пристигнувањето.
Таа била охрабрена од Американската влада со цел да се зацврстат врските со Латинска Америка и Европа. Договор на Miranda со 20th Century Fox траел од 1941-1946 , овој период се совпаѓа со времето на Втората светска војна (1939-1945) и создавањето во 1940 година на Канцеларијата на координаторот на Интер-американската работи , со седиште во Рио де Жанеиро , чија цел беше да се добие поддршка од владите и Латинска Америка.Миранда била позната како "Бразилската бомба" од 20th Century Fox и таа почнаа да се појавува во своите филмови како опремен изведувач.
Мешањето било поврзано со недобрососедската политика , која е во сила од средината на 1930-тите. Американскиот претседател Френклин Д.Рузвелт се обиде да фалсификува подобри дипломатски односи со Бразил и другите јужноамерикански нации, и се заложи да се воздржи од понатамошно воена интервенција , која понекогаш е направена за да се заштитат американските бизнис интереси во индустриите како што се рударството или земјоделство. Од Холивуд били побарано да помогне со недобрососедската политика , и двете Волт Дизни Гарсониери и 20th Century Fox исто учествувале. Миранда се сметала за амбасадор на добра волја и промотор на интерконтинентална култура.
Критики Додека популарноста на Miranda во САД продолжи да расте, таа почна да се губи корист од некои Бразилци. На 10 Јули 1940 година, таа се врати во Бразил , каде што била пречекана од страна на обожаватели. Набргу по нејзиното доаѓање, бразилскиот печат започнал со критикување И тоа за работење за американска комерцијалност и проектирање негативна слика за Бразил. Членовите на горната класа чувствувале дека нејзината слика е "премногу црна ", а таа беше критикувана во еден бразилски весник за "пеење лоша црна самба". Други Бразилци ја критикувале за играње до стереотипот на " Латина фуфа ", после нејзиното прво интервју по пристигнувањето во САД . Во интервју за Њујорк Светски Телеграм, Миранда зборува за нејзината ограничено познавање на англискиот јазик.
На 15 Јули , таа се појави на хуманитарен концерт во организација на бразилската прва дама Darci Vargas. На концертот присуствувале членови на високото општество во Бразил. Таа ги поздравила присутните на англиски, но била пречекана со молчење. Кога Миранда почна да ја пее една нејзина песна, публиката почна да ја навредува. Таа се обидела да го заврши нејзиниот чин , но се откажала и ја напуштила сцената , откако публиката продолжи да ја навредува.Миранда навредена продолжила да плачи во гардеробата.
Недели подоцна , Миранда одговори на критиките со песната препеана на Португалски јазик "Disseram que Voltei Americaniza. Друга песна , "Bananas Is My Business”.Таа била многу вознемирена од критиките и не се вратила во Бразил повторно за четиринаесет години.
Кармен Миранда многу била позната и по нејзините филмови, преку кои се прикажувала Латинската култура. Латиноамериканците тоа го сметале за погрешна слика преку кои Кармен ги претставувала. Нејзиниот филм “Down Argentine Way”(1940), бил пречекан со жестоки критики, од експерти во Аргентина тврдејќи дека таа не успеа да ги отслика аргентинската култура. Се претпоставуваше дека стиховите во текот на филмот беа полни со не-аргентинската тема, и дека целиот филм не е строго аргентински, туку мешавина на култури од Мексико , Куба и Бразил. Слични расположенија се појавија во Куба со појавата на филмот на Миранда, “Wikend in Havana”(1941).
Најголеми успеси По враќањето во САД , Миранда се чуваат до својата филмска кариера во Холивуд, а исто така се појавува на Бродвеј и настапува во клубови и ресторани. Во 1941 година, таа настапува на екранот со Alice Faye and Don Ameche во “That Night” во Рио. Подоцна истата година, таа се здружи со Алис Феј. Миранда тогаш заработувала 5.000 $ неделно. На 23 март 1941 година, таа станала една од првите Латини која ја отцрта својата рака и стапалки на тротоарот на Grauman's Chinese Театарот.
Потоа таа започнува да соработува и со други бендови.Нејзините настапи се многу често со нејзината “овошна капа”. Од 1945 година, таа станала највисоко платен забавувач во Холивуд. Таа била во оние луѓе кои заработиле повеќе од $200,000 таа година.
Неуспеси
По крајот на Втората светска војна во1945 година, вкусот на американската јавност почнал да се менува и мјузиклите почнале да паѓаат од корист. Холивудско студио глави и производители, исто така, се чинеше дека Миранда "бразилската бомба" не придонесе убава слика.Како резултат на тоа, Миранда била одбиена. Таа направила еден последен филм за Фокс “Doll Face” (1945), пред нејзиниот договор да биде прекинат во јануари 1946 година.
Таа подоцна потпишала договор со Universal, но во тоа време Universal бил во процес на соработка со друго студио.Поради промена во управувањето, не се планирале филмови за Миранда. Желни да се отцепи од неа добро воспоставена сликата, Миранда се обиде да работи надвор со различни улоги.Во 1946 година, таа глумеше ирски американски лик во “If I'm Lucky”. Следната година, таа играше двојна улога како спротивникот на Гручо Маркс во “Copacabana for United Artists”. Додека филмовите биле скромни хитови, филмските критичари и американската јавност не го прифатиле новиот имиџ на Кармен.
Иако таа се двоумела дали да продолжи со филмската кариера, музичка кариера останала цврста и таа сè уште била популарна атракција во ноќните клубови.Од 1948 до 1950 година, Миранда се здружи со The Andrews Sisters Show.Нивната прва соработка била на радио во 1945 година.
По објавувањето на “Scared Stiff” во април 1953 година, таа се оддаде на четири месеци европска турнеја. По паѓањето од исцрпеност за време на клупските перформанси во Охајо во октомври 1953 година, датумите за нејзината следна турнеја биле откажани. На предлог на нејзиниот лекар, Миранда се врати во Бразил за да се одмори. Миранда уште беше повредена од критиката, што ја доби таму во 1940 година, но била среќена кога таа добила топол прием на нејзиното враќање. Таа останала во Бразил до април 1955 година.
Приватен живот
На 17 март 1947 година, Миранда стапи во брак со американскиот филмски продуцент David Alfred Sebastian.Во 1948 година таа останала бремена, но доживеала спонтан абортус. Во септември 1949 година, двојката ја објави нивната разделба, но тие подоцна се помириле.
Во нејзините подоцнежни години, во прилог на своето веќе прекумерно пушење и консумирање алкохол, Миранда започнала да зема амфетамини и барбитурати, кои се одразиле на нејзиното здравје.
Смрт На 4 август 1955 година, Миранда снимала еден сегмент за екранизираната NBC различни серија The Jimmy Durante Show. Според DURANTE, Миранда се пожалилa на чувство на болест пред снимањето. Durante понудил да ја заменат Миранда, но таа одбила.По завршувањето на песна и танцот таа паднала на едното колено. Durante подоцна изјави за инцидентот: “ ... Јас мислев дека се лизна. Таа стана и рече дека остана без здив”. Ние завршивме со работа околу 11:00 и се чинеше дека таа е среќна.