Алотерија (што значи „други ѕверови“, од грчки , - други и , диво животно) е изумрена гранка на успешни мезозојски цицачи. Најважната одлика било присуството на пониски катно-обликувани заби опремени со два надолжни реда на купуси. Алотерапија вклучува мултитуберкулата, гондванатерија (која може да биде дел од мултитуберкулата, како сестринска група до кимолодонта), и веројатно Харамијида, иако некои студии покажуваат дека се поосновни цицачо-обликувани отколку вистински цицачи, затоа значително се разликуваат од вистинските алотери.
Алотерите, исто така, имале тесна карлица, што укажува дека тие раѓаат мали беспомошни млади налик на торбари или положувале јајца и давале млеко за да ги хранат своите млади како едноовторните што прават. Ова е одлика на сите неплацентарни цицачи.
Толкувања Кога за првпат ја идентификувал алотеријата во 1880 година, Отниел Марш ја сметал оваа група како ред во рамките на торбарите. Сепак, во 1997 година Мекена и Бел ја класифицирале алотерија како инфракласа.
Наводи
Дополнителна литература Зофија Килан-Јаворовска, Ричард Л. Сифели и Же-Кси Луо, Mammals from the Age of Dinosaurs: Origins, Evolution, and Structure (Њујорк: Columbia University Press, 2004), 249.
Категорија:Праисториски цицачи Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ