Jarosław Zabłocki (ur. 3 maja 1918 w Mińsku, zm. 25 stycznia 1998 w Braniewie) – polski nauczyciel, pionier oświaty w powojennym Braniewie, organizator i pierwszy kierownik Szkoły Podstawowej nr 2.
Życiorys mały|240x240px|Rozdzielone przez Zabłockiego szkoły SP nr 1 po lewej i nr 2 po prawej|lewo mały|240x240px|Grób na cmentarzu przy ul. Olsztyńskiej Urodził się 3 maja 1918 w Mińsku Litewskim (tak wówczas określano Mińsk na Białorusi, w odróżnieniu do Mińska Mazowieckiego) w rodzinie Konstantego i Zofii z domu Szoc. Jego ród, zarówno ze strony ojca, jak i matki, pochodził z Litwy. Miał dwójkę starszego rodzeństwa – brata i siostrę, oboje zginęli podczas II wojny światowej. Ojciec posiadał małe dobra ziemskie w Troniszkach (powiat Święciany) oraz w Daczyszkach. Prowadził tam nie najlepiej prosperujące gospodarstwo rolne, ponadto zajmował się polską działalnością patriotyczną.
Za to, że po I wojnie światowej ojciec zbierał podpisy za przyłączeniem tych ziem do Polski, litewska policja osadziła go w obozie w Worniach na Żmudzi, gdzie spędził 2 lata. Było to już po pokoju wersalskim i choć do granicy z Polską dzieliły Troniszki tylko 4 kilometry, granica ta pozostała niezmienialna. Później również spotykały ojca z tego powodu prześladowania, które trwały aż do przesiedlenia rodziny Zabłockich do Polski w 1946 rokuJarosław Zabłocki, Sabina Białobrzeska Ocalić od zapomnienia, Olsztyn 2011 (wydanie posthum).
Gdy Jarosław skończył 7 lat, rozpoczął naukę w trzyoddziałowej (trzyletniej) litewskiej szkole w Żejmach, gdyż polskiej szkoły w pobliżu nie było. W latach 1930–1933 kształcił się w gimnazjum w Kownie, w szkole, w której wcześniej nauczał i przez 2 lata również zamieszkiwał Adam Mickiewicz. Jednak z powodu niemożności płacenia czesnego musiał opuścić gimnazjum. Następnie uczęszczał do czteroklasowego litewskiego progimnazjum w Malatach. W roku 1936 rozpoczął dalszą naukę w Polskim Prywatnym Gimnazjum w Wiłkomierzu, które ukończył w 1940 roku. Aby uniknąć wywózki przez Sowietów na Syberię, w czasie wojny ukrywał się u swego wujka w Wilnie. Maturę zdobył tylko dzięki dużemu finansowemu poświęceniu rodziny. W tym celu matka wyprzedała resztę ze swojego majątku: wielotomową encyklopedię rosyjską, oprawną w skórę, wózek dziecinny i inne przedmiotyJan Wróblewski Jarosław Zabłocki, Warmia i Mazury : dwutygodnik społeczno-kulturalny, 1989.05.01–15 nr 9, s. 11.
W 1944 przez 3 miesiące pracował w komisji repatriacyjnej. Pod koniec sierpnia 1945 sam postanowił repatriować się do Polski. Dotarł do Gorzowa Wielkopolskiego. Zatrudnił się jako nauczyciel w Publicznej Szkole Powszechnej w Lipkach Wielkich w powiecie gorzowskim, gdzie pracował przez 3 lata. Kwalifikacje nauczycielskie zdobył w Państwowym Pedagogium w Poznaniu, uzyskując w 1947 maturę pedagogiczną. Po wielu staraniach w 1946 ściągnął z Litwy do Lipek również żonę z dziećmi.
Ponieważ jego rodzice zostali repatriowani z Litwy do Braniewa na Warmii, Jarosław Zabłocki również postanowił przenieść się z rodziną na tzw. Ziemie Odzyskane – w 1948 rodzina przeprowadziła się do nieodległej od Braniewa Płoskini. W Płoskini został mianowany kierownikiem szkoły. W 1951 został przeniesiony na stanowisko kierownika dużo większej Publicznej Szkoły Podstawowej w Braniewie, wówczas jedynej szkoły podstawowej w mieście. Od 1 września 1952 dokonał rozdzielenia rozrastającej się szkoły podstawowej na dwie: szkołę nr 1 i szkołę nr 2. Sam przeniósł się do nowej szkoły nr 2, pracując w niej przez następne 26 lat, najpierw jako jej kierownik, po zmianie nazwy – dyrektor. Jednocześnie zajmował się nauczaniem w szkole, nauczał matematyki, geografii i języka rosyjskiegoBraniewo. Odszedł Jarosław Zabłocki, IKAT. Gazeta Braniewska, 6 lutego 1998 r., s. 2. W tym czasie uzupełniał wykształcenie. Najpierw zdobył dyplom Studium Nauczycielskiego w Olsztynie na kierunku matematyczno-fizycznym, w 1962 ukończył Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Gdańsku, uzyskując na podstawie pracy Proces adaptacji i integracji społecznej mieszkańców Braniewa ze szczególnym uwzględnieniem wpływu szkoły tytuł magistraJarosław Zabłocki Proces adaptacji i integracji społecznej mieszkańców Braniewa ze szczególnym uwzględnieniem wpływu szkoły, praca magisterska napisana pod kierunkiem prof. dr. St. Kowalskiego, WSP Gdańsk, 1962.
W 1978, gdy skończył 60 lat, został przeniesiony na emeryturę. Przez kolejne 10 lat pracował jeszcze na pół etatu w miejscowym Liceum Ogólnokształcącym im. Feliksa Nowowiejskiego, to dało w sumie 42 lata pracy w zawodzie nauczycielskim.
Jego pasją stało się również obserwowanie i opisywanie społeczeństwa na Kowieńszczyźnie, Wileńszczyźnie, później ziemi braniewskiej. Artykuły publikował w latach 90. na łamach lokalnej prasy braniewskiej. Tuż przed śmiercią, w 1997, przygotował publikację opisującą folklor i zwyczaje Wileńszczyzny, utrwalając w niej gwarę, którą posługiwali się mieszkańcy polskich wsi z okolic Wilna na Litwie. Książka pt. Ocalić od zapomnienia została wydana posthum w roku 2011. Prócz działalności publicystycznej zajmował się także malarstwem i rzeźbą, a także pszczelarstwem (miał 35 uli)Wacław Matysek Sentymentalny świat Pana Jarosława, Gazeta Braniewska, 11 października 1996 r., s. 2.
Do końca życia mieszkał w Braniewie przy ul. Żeromskiego 4. Zmarł 25 stycznia 1998. Pochowany został 27 stycznia na cmentarzu przy ul. Olsztyńskiej w Braniewie w grobie rodzinnym.
Życie prywatne Był żonaty z Franciszką. Rodzina miała dzieci.
Odznaczenia Został odznaczony Medalem 10-lecia Polski Ludowej, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Odznaką honorową „Zasłużony dla Warmii i Mazur” (dwukrotnie), Odznaką „Zasłużony Działacz Frontu Jedności Narodu”, Odznaką Honorową Zasłużonego Działacza Związku Inwalidów Wojennych, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia PolskiDziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie. 1961, nr 23 (20 grudnia) Uchwała Nr XLIV/496 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie z dnia 17 listopada 1961 r. w sprawie nadania odznaki honorowej pn. „Zasłużonym dla Warmii i Mazur”.
Przypisy
Kategoria:Nauczyciele związani z Braniewem Kategoria:Ludzie związani z Płoskinią Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla Warmii i Mazur” Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Frontu Jedności Narodu” Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Ludzie urodzeni w Mińsku Kategoria:Zmarli w 1998 Kategoria:Pochowani na cmentarzu przy ulicy Olsztyńskiej w Braniewie