Nebria chugokuensis – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny leszowych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2020 roku przez Kôjiego Sasakawę na łamach „ZooKeys”. Jako miejsce typowe wskazano górę Azuma w Hiwie (część miasta Shōbara), w japońskiej prefekturze Hiroshima. Epitet gatunkowy odnosi się pasma górskiego Chūgoku.
Morfologia Chrząszcz o spłaszczonym ciele długości od 10 do 11,8 mm. Wierzch ciała jest błyszczący, rudoczarny z żółtawo lub rudobrązowo rozjaśnionymi krawędziami przedplecza i pokryw oraz żółtawobrązowymi do czerwonobrązowych głaszczkami, czułkami i odnóżami.
Głowa jest najszersza na wysokości dużych, wyłupiastych oczu, na czole słabo wciśnięta. Warga dolna ma płytko rozdwojony ząbek na bródce. Wzdłuż przedniej krawędzi guli rozmieszczonych jest kilkanaście szczecinek.
Przedplecze jest wypukłe, sercowate, najszersze przed środkiem, o kątach przednich wystających i szeroko zaokrąglonych, bocznych brzegach łukowatych w przednich ⅔, prostych w tylnej ⅓ i lekko zafalowanych przed w miarę prostymi i zaostrzonymi kątami tylnymi. Połączone poprzecznym wciskiem dołki przypodstawowe są w tyle duże i głębokie, ku przodowi zaś wypłycają się, osiągając połowę długości przedplecza. Linia środkowa wyraźna jest tylko na środku przedplecza. Występują dwie pary szczecinek brzeżnych, z których pierwsza leży w najszerszym miejscu przedplecza, a druga w jego tylnych kątach. Pokrywy są podługowato-owalne, najszersze tuż przed środkiem, o zaokrąglonych, pozbawionych ząbków barkach i wierzchołkach i bardzo słabo sklepionych międzyrzędach, z których pierwszy ma jeden punkt szczecinkowy (chetopor dorsalny) przylegający do pierwszego rzędu, a trzeci od pięciu do siedmiu takich punktów. Skrzydeł tylnych brak zupełnie.
Genitalia samca zawierają tęgi i mocno wygięty łukowato edeagus o krótkim, szeroko zaokrąglonym, głęboko po brzusznej stronie wklęśniętym wierzchołku. Paramery mają formę szpatułkowatą, a prawa jest większa od lewej. Endofallus ma następujące płaty: dwa nasadowo-boczne, dwa wierzchołkowo-boczne i jeden grzbietowo-wierzchołkowy; brak jest płata grzbietowo-nasadowego i grzbietowo-środkowego. Płat grzbietowo-wierzchołkowy ma w części nasadowej skierowaną dobrzbietowo wypustkę tak długą jak prawy płat nasadowo-boczny, ale węższą od niego, a część wierzchołkową zwróconą przednio-brzusznie. Płaty nasadowo-boczne prawy i lewy są duże, o szerokości w widoku brzusznym większej niż szerokość wypustki gonoporu w widoku bocznym. Płat wierzchołkowo-boczny prawy od środka rozwidlony jest na dwie części, z których tylno-boczna jest także rozdwojona. Płat wierzchołkowo-boczny lewy od środka rozwidlony jest na dwie części, z których przednio-boczna jest także rozdwojona. Brzuszno-nasadowa powierzchnia endofallusa ma dużą, półkulistą nabrzmiałość, natomiast brak jest na niej parzystych nabrzmiałości stycznych do płatów nasadowo-bocznych.
Ekologia i występowanie Gatunek palearktyczny, endemiczny dla Japonii. Znany jest z pasma górskiego Chûgoku, z terenów prefektur Hiroshima i Yamaguchi
Przypisy
Kategoria:Leszowe Kategoria:Chrząszcze Japonii Kategoria:Fauna endemiczna Japonii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2020 roku