Kościół św. Piotra (niem. Kirche St. Peter) – rokokowa świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w niemieckim mieście Moguncja. Dawna kolegiata, współcześnie kościół parafialny parafii śś. Piotra i Emmerana.

Historia Pierwszy kościół w Moguncji pod tym wezwaniem wzniesiono w VIII wieku, poza murami miasta, przy dzisiejszej ulicy 117er Ehrenhof. W 944 roku, na zlecenie abpa , jego miejscu wybudowano nowa świątynię. Budynek był wielokrotnie niszczony podczas powodzi i wojen (m.in. w 1631 został spalony przez wojska szwedzkie podczas wojny trzydziestoletniej), aż w 1658 roku jego ruiny rozebrano. Wzniesienie nowego kościoła w obecnej lokalizacji zainicjował w następnym wieku abp , wcześniej w tym miejscu znajdowały się ruiny kościoła St. Marien Odenmünster. Budowę wg projektu rozpoczęto w roku 1748. Konsekracja miała miejsce 2 maja 1756, a prace nad wnętrzem trwały do 1762 roku. Świątynia pełniła funkcję kolegiaty. W latach 1793–1804, wskutek uszkodzenia katedry w Moguncji podczas rewolucji francuskiej, kościół był prokatedrą archidiecezji, a następnie diecezji Moguncji. 4 lipca 1802, podczas okupacji napoleońskiej, zlikwidowano funkcjonującą przy świątyni kapitułę i zdegradowano ją do rangi kościoła parafialnego. W 1803 odbył się tu ingres mianowanego przez Napoleona biskupa . Kościół został dwukrotnie zniszczony podczas II wojny światowej. W 1949 rozpoczęto odbudowę, w 1952 kościół przywrócono do użytku, a w latach 1955–1962 zrekonstruowano wieże. W latach 1978–1988 i odtworzyli freski na sklepieniach świątyni.

Architektura i wyposażenie Świątynia rokokowa, trójnawowa, o układzie halowym. Fasadę flankują dwie wieże zwieńczone hełmami cebulastymi z latarniami. Nad ołtarzem głównym wznosi się baldachim, wzorowany na dziele Giovanniego Lorenza Berniniego w bazylice św. Piotra na Watykanie, zwieńczony globem i krzyżem. Ołtarze boczne poświęcone są: Najświętszej Maryi Pannie, św. Mikołajowi, Świętemu Krzyżowi, Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, św. Józefowi, św. Janowi Chrzcicielowi, Matce Bożej Bolesnej i św. Janowi Nepomucenowi. Freski na sklepieniach wykonał w 1755 roku , obecne są ich powojenną rekonstrukcją. Organy pochodzą z kościoła karmelitów w Nijmegen, wykonało je przedsiębiorstwo . W 1984 roku zostały one zakupione przez parafię w Moguncji, a w 1986 zainstalowano je na emporze nad głównym wejściem. W 2014 instrument został przebudowany i rozbudowany przez warsztat , od tego czasu składa się z 3 manuałów i 41 głosów. Na jednej z wież zawieszony jest dzwon Zbawiciela (niem. Heilands-Glocke), odlany w 1757 roku, będący największym dzwonem w mieście.

Galeria

Przypisy

Piotra Kategoria:Kościoły w diecezji Moguncji Kategoria:Zabytkowe kościoły w Niemczech Kategoria:Architektura rokokowa w Niemczech Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Piotra Apostoła