mały|Przykład velomobilu (trójkołowego pojazdu napędzanego siłą mięśni z owiewką). mały|Konstrukcja velomobilu. Velomobil (także: welomobil; ) – pojazd napędzany siłą mięśni o konstrukcji roweru poziomego (leżącego lub półleżącego), wyposażony w pełną lub częściową owiewkę/nadwozie w celu poprawy aerodynamiki i ochrony użytkownika przed warunkami atmosferycznymi. W praktyce velomobile są najczęściej konstrukcjami trójkołowymi, projektowanymi jako kompromis między efektywnością energetyczną roweru a funkcjami użytkowymi kojarzonymi z pojazdami samochodowymi (np. osłonięta kabina, miejsce na bagaż).
Historia Za jeden z ważnych prekursorów współczesnych velomobili uznaje się napędzany pedałami „Vélocar” konstruowany i wytwarzany we Francji przez Charles’a Mocheta; według opracowania historycznego Hadlanda i Lessinga wyprodukowano ok. 6000 takich pojazdów (w wariantach trzy- i czterokołowych) w latach 1925–1944.
Budowa i odmiany velomobil jest zwykle budowany na bazie układu roweru poziomego (dwu-, trój- lub czterokołowego), a kluczowym elementem odróżniającym go od typowych rowerów poziomych jest owiewka (częściowa lub pełna), która: zmniejsza opór aerodynamiczny, ogranicza wpływ wiatru, deszczu i niskiej temperatury na użytkownika, bywa integrowana z elementami poprawiającymi funkcjonalność (np. schowki, oświetlenie, lusterka).
W literaturze technicznej wskazuje się również na podział na konstrukcje nastawione na rekordy prędkości (o maksymalnie zoptymalizowanej aerodynamice, często z całkowicie zamkniętą kabiną) oraz konstrukcje rekreacyjno-użytkowe, projektowane m.in. z myślą o ergonomii, „prowadzeniu” i bezpieczeństwie w ruchu drogowym.
Aerodynamika i własności ruchowe mały|Velomobil ELF Owiewka i opływowy kształt velomobilu mogą istotnie redukować opór aerodynamiczny w porównaniu z rowerem w pozycji wyprostowanej; w badaniach tunelowych przywoływano m.in. wartości współczynnika oporu aerodynamicznego rzędu ok. 0,16 dla wybranych velomobili, wobec ok. 0,9–1,1 dla rowerzysty na rowerze klasycznym (zależnie od pozycji). Jednocześnie – ze względu na większą masę i gabaryty – velomobile mogą gorzej sprawdzać się przy częstych zatrzymaniach/rozpędzaniach oraz na podjazdach, a użytkownicy wskazują też na podatność na boczny wiatr (duża powierzchnia boczna).
Zastosowania mały|Trycykle velomobile do transportu przesyłek velomobile są używane m.in. do: dojazdów na średnich dystansach (zwłaszcza w warunkach chłodu i opadów), turystyki i rekreacji, amatorskich i sportowych prób długodystansowych oraz bicia rekordów (w odmianach o ekstremalnie zoptymalizowanej aerodynamice).
Status prawny w Polsce W polskich przepisach nie funkcjonuje odrębna definicja „velomobilu”; klasyfikacja zależy od spełnienia warunków definicji ustawowych (np. „rower” oraz „wózek rowerowy”) W szczególności znaczenie mogą mieć m.in. ograniczenia dotyczące dopuszczalnej szerokości oraz sposób napędu określone w ustawie (w tym regulacje dot. napędu elektrycznego wspomagającego).
Zobacz też Rower poziomy Owiewka Rower trójkołowy Rower elektryczny
Przypisy
Kategoria:Rower