Serafin Habina, ps. Georg (ur. 18 października 1894 w Krakowie, zm. 13 października 1947 w Zamościu) – polski działacz niepodległościowy, zecer, drukarz, chorąży rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Wojciecha, kupca, i Rozalii z domu Pstrucha (1865–1925) urodzony 18 października 1894 w Krakowie. Był bratem Eugeniusza (1891–1945), kierownika zecerni ręcznej w Drukarni Uniwersytetu Jagiellońskiego, Albina (1898–1973), pułkownika dyplomowanego piechoty Wojska Polskiego i Czesława (1899–1966). W 1905 rozpoczął naukę w klasie pierwszej c. k. Gimnazjum św. Anny. Po ukończeniu czwartej klasy, przerwał dalszą naukę i rozpoczął praktykę w drukarni jako zecer. W 1913 został członkiem Związku Strzeleckiego.
4 sierpnia 1914 wstąpił do oddziałów strzeleckich i przybrał pseudonim Georg. Walczył w szeregach plutonu ob. Wiktora Pokrywki, ps. Wielkopolanin, należącego do 2 kompanii IV batalionu, późniejszego 1 pułku piechoty. 25 października 1914 pod Budami Michałowskimi został ranny. Po zakończeniu leczenia szpitalnego został wywieziony do Zell am See, a następnie do Salzburgu, gdzie został wcielony do austriackiego 57 pułku piechoty. Później został przeniesiony do 56 pułku piechoty i wysłany na front wschodni. Walczył jako gefrajter w 16 kompanii.. W maju 1915 w bitwie pod Gorlicami został ciężko ranny.
W listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. W szeregach 5 batalionu strzelców olkuskich im. Francesco Nullo, późniejszego III batalionu 9 pułku piechoty Legionów, walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie na wojnie z bolszewikami. Dowodził plutonem w 10 kompanii. Wyróżnił się 19 czerwca 1919 w walce z Ukraińcami o górę Popielichę koło wsi Mieczyszczów, za którą został przedstawiony do odznaczenia Orderem Virtuti Militari. W sierpniu 1920 w czasie kontruderzenia znad Wieprza dowodził kompanią jako sierżant. Po zakończeniu działań wojennych został zdemobilizowany.
W 1933 mieszkał w Wiśniewie i pracował w Warszawie, w redakcji dziennika „Gazeta Polska” jako zecer maszynowy. W 1941 przybył z Warszawy do Zamościa i podjął pracę w drukarni. W 1944 z ramienia Polskiej Partii Robotniczej został wybrany do pierwszego składu Miejskiej Rady Narodowej. W 1946 został kierownikiem zamojskiej drukarni. W tym samym roku był jednym z założycieli Towarzystwa Przyjaciół miasta Zamościa. Zmarł 13 października 1947 w Zamościu i tam został pochowany na cmentarzu parafii Zmartwychwstania Pańskiego i św. Tomasza Apostoła (sektor XX, grób 6282).
Był żonaty z Weroniką z Pawluków (1914–1996).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1614 – 17 maja 1921 Krzyż Niepodległości – 18 października 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Chorążowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Pochowani w Zamościu Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polscy drukarze Kategoria:Polscy zecerzy Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1947 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze 9 Pułku Piechoty Legionów