Niniejszy artykuł przedstawia opis działań i wydarzeń mających miejsce w ramach polityki zagranicznej prowadzonej przez Donalda Trumpa, 47. prezydenta Stanów Zjednoczonych od 20 stycznia 2025 roku.
Wstępne i ogólne działania oraz wydarzenia thumb|Donald Trump i Binjamin Netanjahu podczas konferencji prasowej w Białym Domu 4 lutego 2025 thumb|Donald Trump i Shigeru Ishiba podczas spotkania w Białym Domu 7 lutego 2025 1 lutego 2025 Donald Trump podpisał rozporządzenie wykonawcze wprowadzające od 4 lutego tego roku cła w wysokości 25% na towary importowane z Kanady i Meksyku (z wyjątkiem produktów naftowych obłożonych cłami 10-procentowymi) oraz w wysokości 10% na towary sprowadzane do Stanów Zjednoczonych z Chin. Jako oficjalny powód nałożenia ceł podano napływ fentanylu przez północną i południową granicę USA oraz rzekomy udział Chin w procederze handlu tym narkotykiem, który w 2024 przyczynił się do śmierci ponad 100 tysięcy Amerykanów. 3 lutego Trump ogłosił zawieszenie na okres miesiąca nałożenia ceł na Meksyk w następstwie rozmowy z prezydent tego kraju Claudią Sheinbaum zapewniając jednocześnie o kontynuowaniu dwustronnych negocjacji, a także zawieszenie na ten sam okres wprowadzenia ceł wymierzonych w Kanadę – decyzję taką podjął w następstwie oświadczenia premiera Kanady Justina Trudeau, w którym zapowiedział podjęcie szeregu działań na rzecz zwiększenia ochrony granicy z USA i zwiększenie współpracy z USA w kwestii powstrzymywania przemytu fentanylu. 4 marca 2025 weszły w życie ustanowione na początku lutego 25-procentowe cła na wszystkie towary z Kanady i Meksyku, ponadto wprowadzona została 10-procentowa podwyżka ceł na towary z Chin.
4 lutego 2025 odbył w Białym Domu pierwsze w czasie II kadencji prezydenckiej spotkanie z zagranicznym przywódcą – premierem Izraela Binjaminem Netanjahu. Podczas późniejszej konferencji prasowej obu polityków Trump powiedział, że rozmawiali o przesiedleniu około 1,8 miliona Palestyńczyków ze Strefy Gazy do sąsiednich krajów arabskich i przekształceniu tego terytorium w „Rivierę Bliskiego Wschodu” pod własnością Stanów Zjednoczonych, które miałyby zrównać z ziemią całą obecną na nim zabudowę, usunąć z niego wszystkie niewybuchy i innego rodzaju broń oraz stworzyć tam warunki do rozwoju gospodarczego. Trump nie wykluczył również wysłania do Strefy Gazy amerykańskich wojsk aby wypełnić „próżnię bezpieczeństwa”. Po zakończeniu wizyty Netanjahu w USA, 6 lutego 2025 Trump rozporządzeniem nałożył na Międzynarodowy Trybunał Karny sankcje w postaci ograniczeń finansowych i wizowych wobec osób oraz ich rodzin pomagających w śledztwach MTK wymierzonych w obywateli Stanów Zjednoczonych lub ich sojuszników. U podstaw tej decyzji stał wydany przez MTK nakaz aresztowania Netanjahu i byłego izraelskiego ministra obrony Jo’awa Galanta w związku z ich działaniami podczas wojny w Strefie Gazy.
7 lutego 2025 odbył w Białym Domu spotkanie z premierem Japonii Shigeru Ishibą poświęcone sprawom gospodarczym oraz zacieśnianiu relacji na linii USA–Japonia.
4 czerwca 2025 podpisał rozporządzenie o zakazie wjazdu do Stanu Zjednoczonych z 12 krajów: Afganistanu, Czadu, Konga, Erytrei, Gwinei Równikowej, Haiti, Iranu, Libii, Mjanmy, Somalii, Sudanu oraz Jemenu.
15 sierpnia 2025 w Anchorage na Alasce doszło do spotkania Donalda Trumpa z prezydentem Rosji Władimirem Putinem. Było to pierwsze od 2021 spotkanie prezydentów Rosji i Stanów Zjednoczonych.
13 listopada 2025 uczestniczył w zorganizowanym w Szarm el-Szejk w sprawie losów Strefy Gazy po zakończeniu działań wojennych, na którym wraz z prezydentem Egiptu Abd al-Fattahem as-Sisim, prezydentem Turcji Recepem Tayyipem Erdoğanem i emirem Kataru Tamimem ibn Hamadem Al Sanim podpisał dokument zwany „Planem pokojowym dla Strefy Gazy”.
22 stycznia 2026, podczas Światowego Forum Ekonomicznego w Davos, wraz z przywódcami dziewiętnastu państw podpisał dokument powołujący do życia Radę Pokoju (ang. Board of Peace), organ mający na celu nadzorowanie Strefy Gazy, którego utworzenie ogłosił siedem dni wcześniej w serwisie Truth Social.
Cła jako narzędzie polityki zagranicznej thumb|Donald Trump ogłasza nałożenie przez USA ceł wzajemnych na kraje całego świata podczas wydarzenia „Make America Wealthy Again” (Ogród Różany Białego Domu, 2 kwietnia 2025). 10 lutego 2025 podpisał memorandum o nałożeniu 25-procentowych ceł na import do Stanów Zjednoczonych stali i aluminium. Zaczęły one obowiązywać 12 marca tego roku i dotyczyły importu ze wszystkich państw bez wyjątku. 13 lutego 2025 przyjął w Białym Domu premiera Indii Narendrę Modiego, z którym rozmawiał o złagodzeniu ceł, rozwiązaniu problemów handlowych i wzmocnieniu więzi obronnych. 27 marca 2025 Donald Trump ogłosił, że 2 kwietnia tego roku nałoży 25-procentowe cła na wszystkie samochody i lekkie ciężarówki importowane do USA z zagranicy (dotychczasowa stawka przedmiotowych ceł wynosiła 2,5%). 2 kwietnia 2025 wygłosił w Białego Domu przemówienie, które rozpoczął stwierdzeniami, że ówczesny dzień jest „dniem wyzwolenia”, który „zostanie zapamiętany jako dzień, w którym odrodził się amerykański przemysł” oraz jako „jeden z najważniejszych dni w historii Ameryki” i podczas którego ogłosił , co nazwał „deklaracją naszej gospodarczej niepodległości” i co następnie wcielił w życie podpisując odpowiednie rozporządzenie wykonawcze. Wysokość nałożonych ceł Trump przedstawił na zaprezentowanej w pewnym momencie w trakcie przemówienia tablicy – wynikało z niej, że m.in. na Chiny zostały nałożone cła w wysokości 34%, na kraje Unii Europejskiej 20%, na Wietnam 46%, na Japonię 24%, na Indie 26%, na Koreę Południową 25%, na Tajwan 32%, na Szwajcarię 31%, na Południową Afrykę 30%, a m.in. na Wielką Brytanię, Turcję, Chile, Brazylię i Australię nałożono taryfy w wysokości 10%, co było minimalną stawką wprowadzonych wówczas na wszystkich partnerów handlowych Stanów Zjednoczonych ceł. Trump ogłosił wówczas także zapowiadane wcześniej nałożenie specjalnych, wynoszących 25% ceł na wszystkie samochody wyprodukowane poza USA. Zgodnie z późniejszymi wypowiedziami medialnymi urzędników administracji Trumpa, minimalne cła w wysokości 10% miały zacząć obowiązywać 5 kwietnia 2025, a wyższe stawki wzajemne – 9 kwietnia 2025. Z wprowadzonych 2 kwietnia 2025 taryf wyłączone miały być miedź, leki, półprzewodniki i drewno (miano je dodatkowo oclić w przyszłości), a także nośniki energii i minerały niedostępne w Stanach Zjednoczonych. 9 kwietnia 2025, gdy weszły w życie wyższe stawki amerykańskich ceł wzajemnych, wprowadzone zostało także 104-procentowe cło na Chiny, będące sumą nałożonego wcześniej na ten kraj cła w wysokości 20% (będącego karą za brak współpracy przy zwalczaniu napływu fentanylu do USA), cła wzajemnego wynoszącego 34% oraz nałożonego przez Trumpa 8 kwietnia dodatkowego cła odwetowego wynoszącego 50%. Tego samego dnia po południu Trump w serwisie Truth Social poinformował, że zarządził 90-dniową przerwę w stosowaniu podwyższonych ceł dla innych państw oraz że podniósł taryfę nałożoną na Chiny do 125% za „brak szacunku”, jaki państwo to okazało światowym rynkom. 27 lipca 2025 Donald Trump i Ursula von der Leyen ogłosili zawarcie nowej umowy handlowej między USA a Unia Europejską, zakładającej m.in. 15% cła na prawie wszystkie towary eksportowane z UE do USA. Trump nazwał to porozumienie „największą umową, jaka kiedykolwiek została zawarta”.
20 lutego 2026 Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych orzekł, że Donald Trump naruszył prawo federalne, gdy jednostronnie nałożył szeroko zakrojone cła na cały świat. Według Sądu cła nałożone przez Trumpa na mocy (z 1977 roku) są nielegalne. Prezes Sądu Najwyższego John Roberts napisał w uzasadnieniu, że ustawa ta nie upoważnia prezydenta do nakładania ceł. Dzień po wyroku Sądu Najwyższego Trump ponownie nałożył 10% cła na wszystkie kraje świata, niemal natychmiast zwiększając je do 15%. Nowa stawka obowiązywać będzie przez 150 dni do momentu decyzji Kongresu USA.
W efekcie wyroku Sądu Najwyższego od 20 kwietnia 2026 administracja Trumpa przyjmuje wnioski firm amerykańskich o zwrot środków (wraz z odsetkami) wpłaconych w związku z podwyższonymi taryfami celnymi. Szacuje się, że kwota zwrotu wynosi 166 mld dolarów.
Ekspansjonizm Grenlandia thumb|„Ręce precz od Grenlandii!”, protest przed ratuszem w Kopenhadze, 17 stycznia 2026. W grudniu 2024 Donald Trump zaproponował, aby Stany Zjednoczone zakupiły Grenlandię od Danii, określając kontrolę nad wyspą jako „absolutnie niezbędną” dla bezpieczeństwa narodowego. Była to kontynuacja wcześniejszej oferty złożonej podczas jego pierwszej kadencji, którą Królestwo Danii odrzuciło, co doprowadziło do odwołania przez Trumpa wizyty w Danii w sierpniu 2019.
7 stycznia 2025 syn Trumpa, Donald Trump Jr. odwiedził stolicę Grenlandii, Nuuk, rozdając mieszkańcom czapki z hasłem Make America Great Again. Podczas konferencji prasowej następnego dnia Donald Trump nie wykluczył użycia siły militarnej lub ekonomicznej w celu przejęcia Grenlandii lub Kanału Panamskiego. Jednocześnie zadeklarował, że nie planuje użycia siły w stosunku do Kanady. 14 stycznia członkowie związanej z Trumpem grupy Nelk Boys również odwiedzili Nuuk, rozdając mieszkańcom banknoty dolarowe.
16 stycznia prezesi największych duńskich firm, m.in. Novo Nordisk, Vestas i Carlsberg, zostali wezwani na nadzwyczajne spotkanie w Kancelarii Premiera Danii w związku z zaistniałą sytuacją. Dzień później były dyrektor duńskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych Friis Arne Petersen określił sytuację jako „bezprecedensową w historii”.
10 lutego 2025 kongresmen Buddy Carter przedstawił projekt ustawy przewidującej zmianę nazwy Grenlandii na „Red, White, and Blueland” oraz umożliwiającej prezydentowi Donaldowi Trumpowi „zakup lub przejęcie w inny sposób” terytorium wyspy. Ustawa zobowiązuje Departament Zasobów Wewnętrznych USA do dostosowania dokumentacji federalnej do zmienionej nazwy w ciągu sześciu miesięcy od jej uchwalenia.
W marcu 2025 Donald Trump ponowił apele o aneksję Grenlandii, określając ją jako kluczową dla bezpieczeństwa USA i świata. Wiceprezydent J.D. Vance, podczas wizyty w bazie kosmicznej Pituffik, zarzucił Danii niedostateczne inwestycje w obronność Grenlandii i wezwał do zacieśnienia współpracy z USA. Minister spraw zagranicznych Danii skrytykował stanowisko administracji, podczas gdy Trump zadeklarował, że preferuje dyplomację, ale nie wyklucza działań militarnych. Władze Grenlandii odrzuciły plany aneksji, powołały koalicyjny rząd przeciwny tym dążeniom, a w Kopenhadze wybuchły protesty. Demokraci w Izbie Reprezentantów USA przedstawili projekt ustawy zakazującej użycia siły, a NATO ogłosiło, że nie poprze żadnych działań mających na celu zmianę granic terytorialnych.
W grudniu 2025 Donald Trump mianował republikańskiego gubernatora Luizjany Jeffa Landry’ego specjalnym wysłannikiem USA do spraw Grenlandii w ramach swojej strategii geopolitycznej dotyczącej tego autonomicznego terytorium, co wywołało ponowne protesty Danii i Grenlandii ze względu na obawy o naruszenie ich suwerenności i relacji międzynarodowych. W lutym 2026 ogłosił, że chce wysłać okręt szpitalny do Grenlandii, twierdząc, że tamtejszy system opieki zdrowotnej jest niewystarczający, ale propozycję tę odrzucił premier wyspy, podkreślając, że opieka zdrowotna w Grenlandii jest bezpłatna i działa, choć wymaga wzmocnienia z powodu braków kadrowych.
Kanał Panamski W 2024 r. Donald Trump zażądał, aby Panama oddała kontrolę nad Kanałem Panamskim Stanom Zjednoczonym, argumentując to „nadmiernymi opłatami” za tranzyt amerykańskich statków. USA kontrolowały wcześniej Strefę Kanału Panamskiego od 1903 do 1999, a w 1989 dokonały inwazji na Panamę.