Rufin Suchoń (ur. 9 listopada 1906 w Łaziskach Średnich, zm. 30 listopada 1970) – polski działacz partyjny i państwowy, górnik, starosta lubliniecki (1945) i rybnicki (1945–1950), przewodniczący Prezydiów Rad Narodowych: Powiatowej w Rybniku (1950–1951), Miejskiej w Zabrzu (1951–1957), Nowym Bytomiu (1957–1958) i Rudzie Śląskiej (1959–1969).
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. W 1921 ukończył szkołę średnią, odbył także służbę wojskową. Od 1921 pracował w kopalni węgla kamiennego w „Marta Waleska” w Łaziskach Średnich, przewodniczył tamtejszej radzie zakładowej i podjął działalność w Klasowym Związku Zawodowym Górników. W wieku 24 lat wstąpił do Komunistycznej Partii Polski, był agitatorem i organizatorem strajków. Ze względu na działalność komunistyczną kilkukrotnie więziony i pozbawiany pracy. W okresie okupacji zatrudniony w KWK Sośnica. Został aresztowany i wywieziony na roboty przymusowe do Gliwic, po zwolnieniu wstąpił do Gwardii Ludowej. Organizował wspólne akcje przeciwko siłom III Rzeszy z czechosłowackimi partyzantami.
Po wojnie przystąpił do Polskiej Partii Robotniczej (m.in. jako nieetatowy instruktor Komitetu Wojewódzkiego), przekształconej w 1948 w Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą. Od 1945 aktywny także w Związku Weteranów Powstań Śląskich. Po wyzwoleniu w 1945 został pierwszym starostą powiatu lublinieckiego, a następnie w tym samym roku starostą rybnickim, później po przekształceniu funkcji od czerwca 1950 był przewodniczącym Prezydium Powiatowej Rady Narodowej tamże (do 1951). Na początku lat 50. odbywał kurs dla przewodniczących prezydiów rad narodowych w Warszawie. Od 1 września 1951 do 30 czerwca 1957 pełnił funkcję przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Zabrzu, następnie 9 lipca 1957 został przewodniczącym Prezydium MRN w Nowym Bytomiu. Miasto to z dniem 1 stycznia 1959 stało się częścią Rudy Śląskiej, Rufin Suchoń objął wówczas fotel szefa tamtejszej MRN, który zajmował do czerwca 1969.
Kierował zabrzańskim oddziałem Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Przewodniczył rudzkiemu zarządowi Związku Ochotniczych Straży Pożarnych dla miast wydzielonych województwa katowickiego.
4 grudnia 1970 pochowany na cmentarzu w Rudzie Śląskiej.
Odznaczenia Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi (dwukrotnie, po raz drugi w 1952), Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955), Złotą Odznaką „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” oraz Krzyżem Partyzanckim, a także czeskim Orderem Lwa Białego IV lub III klasy (1950).
Przypisy
Kategoria:Członkowie Ochotniczej Straży Pożarnej Kategoria:Deportowani na roboty przymusowe przez nazistowskie Niemcy w Polsce 1939–1945 Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Działacze Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Działacze środowisk kombatanckich Kategoria:Ludzie urodzeni w Chorzowie Kategoria:Ludzie związani z Lublińcem Kategoria:Ludzie związani z Rybnikiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani w Rudzie Śląskiej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Lwa Białego Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy górnicy Kategoria:Polscy związkowcy Kategoria:Prezydenci Rudy Śląskiej Kategoria:Prezydenci Zabrza Kategoria:Przewodniczący Prezydiów Miejskich Rad Narodowych Kategoria:Przewodniczący Prezydiów Powiatowych Rad Narodowych Kategoria:Radni Zabrza Kategoria:Starostowie Polski Ludowej (1944–1950) Kategoria:Więźniowie polityczni w II Rzeczypospolitej Kategoria:Żołnierze Gwardii Ludowej Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1970