mały|Mapa paleogeograficzna dla wczesnego karbonu. ATA – Armoryka sensu lato. VaO – orogen waryscyjski. Armoryka – różnie definiowany terran lub zespół terranów, którego kolizja z Eurameryką odpowiada orogenezie waryscyjskiej.
Definicja, zasięg czasowy i przestrzenny Armoryka sensu lato, określana często akronimem ATA (ang. Armorican Terrane Assemblage, grupa terranów armorykańskich) to grupa mikrokontynentów, która oderwała się od Gondwany w ordowiku, co wiązało się z powstaniem Oceanu Moldanubskiego, i dołączyła do Eurameryki w karbonie. Ściślej mówiąc, kolizja kontynentalna miała miejsce między Armoryką a Awalonią, która ówcześnie była już częścią Eurameryki. Kolizja ta wiązała się z zamknięciem jednego lub dwóch oceanów (Reiku i ewentualnie także Oceanu Reńsko-Hercyńskiego, w zależności od ujęcia, jest to kwestia sporna).
ATA można podzielić na Armorykę Północną, obejmującą Frankonię i Turyngię oraz Armorykę Południową, obejmującą Armorykę sensu stricto (znaczna część Francji, w tym Masyw Armorykański), Iberię (dzisiejszy Półwysep Iberyjski) i Bohemię (dzisiejszy Masyw Czeski).
Armoryka Północna, jeżeli jest uznawana za odrębny terran, nazywana jest często Sakso-Turyngią. W takim ujęciu (nie przez wszystkich przyjmowanym) od Armoryki Południowej oddzielał ją Ocean Saksoturyński, a eowaryscyjska kolizja Sakso-Turyngii i Bohemii nastąpiła w dewonie (najprawdopodobniej przed późnym franem).
Przypisy
Kategoria:Paleokontynenty Kategoria:Geologia regionalna Europy