Operacja El Dorado Canyon – jednodniowa operacja lotniczo-morska przeprowadzona przez Siły Powietrzne, Marynarkę Wojennę i Korpus Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych przeciwko Libii pod rządami Mu’ammara al-Kaddafiego 15 kwietnia 1986 roku. Oficjalnie określana jako operacja karna, została przeprowadzona w odwecie za zamach bombowy na dyskotekę w Berlinie Zachodnim, który miał miejsce dziesięć dni wcześniej. Prezydent USA Ronald Reagan obwinił o niego libijskiego przywódcę Mu’ammara al-Kaddafiego.
Celami operacji były dwa domniemane libijskie centra dowodzenia i kontroli operacji zagranicznych, jeden obóz szkoleniowy oraz międzynarodowe lotniska Benina i Mitiga. W atakach wykorzystano głównie myśliwce bombardujące F-111 Aardvark, startujące z bazy RAF Lakenheath w Wielkiej Brytanii, a także samoloty szturmowe A-6E Intruder, startujące z lotniskowców USS „America” i USS „Coral Sea” w zatoce Wielka Syrta. Samoloty te były wspierane przez maszyny walki elektronicznej EF-111 Advark i EA-6B Prowler oraz przenoszące pociski przeciwradarowe F/A-18 Hornet i A-7E Corsair. Nieporozumienia polityczne skłoniły Francję, Hiszpanię oraz Włochy do odmowy użycia baz Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych w Europie położonych na ich terytorium oraz wydania zezwoleń na przelot przez swoją przestrzeń powietrzną na potrzeby operacji.
Libijczycy zgłosili 40 ofiar śmiertelnych po swojej stronie. Jedną z nich miała była dziewczynka przedstawiana jako córka Kaddafiego, Hana Kaddafi. Istnieją jednak wątpliwości, czy rzeczywiście zginęła ona w tym nalocie, a nawet czy taka osoba w ogóle istniała. Dwóch kapitanów Sił Powietrznych USA zginęło, gdy ich F-111 został zestrzelony nad Wielką Syrtą, prawdopodobnie przez libijski pocisk S-200. Libia wydała rodzinie szczątki jednego z pilotów w 1989 roku.
Przypisy
Kategoria:1986 w Afryce Kategoria:Historia Libii Kategoria:Operacje wojskowe