Zakłady Mechaniki Precyzyjnej Mera-Błonie – istniejące w latach 1953–2003 zakłady produkujące urządzenia mechaniki precyzyjnej.
Historia W 1912 roku czeski przedsiębiorca Czesław Tabor zbudował fabrykę zapałek w Błoniu. W 1924 roku fabrykę przejął szwedzki przedsiębiorca Ivar Kreuger. W 1952 roku fabryka zapałek została zlikwidowana, a na jej miejscu na mocy rozporządzenia Ministra Przemysłu Maszynowego utworzono Zakłady Mechaniczno-Precyzyjne „Błonie”, na potrzeby przemysłu zbrojeniowego. W latach 1953–1958 zbudowano hotel robotniczy i bloki mieszkalne. W 1955 roku opracowano dokumentację do produkcji szybkościomierza motocyklowego.
W 1956 roku rozpoczęto przygotowania do produkcji zegarków ręcznych, a inż. Kazimierz Żelazkiewicz został ustanowiony jako odpowiedzialny za uruchomienie produkcji. W latach 1957–1961 trwało techniczne przygotowanie do produkcji zegarków. W 1961 roku rozpoczęto montaż zegarków z części radzieckich, a następnie z części własnych. W 1962 roku z rozkazu RWPG oraz premiera Piotra Jaroszewicza zlikwidowano produkcję zegarków z części własnych i do 1969 roku montowano zegarki z części importowanych z I Moskiewskiej Fabryki Zegarków. Zegarki były oznaczone nazwami handlowymi: Blonex, Alfa, Zodiak, Polon, Wars, Arras, Jantar, Dukat, Bałtyk i inne.
W latach 1961–1970 produkowano tarcze telefoniczne dla Radomskiej Wytwórni Aparatów Telefonicznych. W 1964 roku uruchomiono produkcję przystawek balansowych na licencji otrzymanej z Czystopolskiej Fabryki Zegarków k. Kazania. W 1962 roku powstała Zasadnicza Szkoła Zawodowa dla Pracujących. W 1965 roku zakład włączono do Zjednoczenia Przemysłu Automatyki i Aparatury Pomiarowej „Mera”. W 1966 roku uruchomiono produkcję mechanizmów posuwu taśmy rejestratora. W 1967 roku rozpoczęto produkcję liczydeł do jednotaryfowych i dwutaryfowych liczników energii elektrycznej. W latach 1966–1967 zaprzestano produkcji zegarków, a rozpoczęto produkcję urządzeń peryferyjnych dla komputerów.
W 1969 roku rozpoczęto budowę miejscowego biurowca i zamiejscowego oddziału w Zambrowie pod przyszłą produkcję termostatów dla samochodów Fiat 125p. W 1970 roku rozpoczęto budowę zamiejscowego oddziału w Zabrzu pod przyszłą produkcję taśmy perforowanej, a także budowę zamiejscowego oddziału w Siedlcach pod przyszłą produkcję drukarek i tarcz telefonicznych. W 1970 roku otwarto Technikum dla pracujących. W następnych latach uruchomiono produkcję drukarek wierszowych o najwyższym standardzie w RWPG, a następnie drukarek mozaikowych. W 1971 roku powstało Technikum Mechaniczno-Elektroniczne dla Pracujących, a w 1973 roku szkoła zawodowa i technikum zostały połączone w Zespół Szkół Zawodowych Zakładów Mechaniczno-Precyzyjnych „Mera-Błonie”. W 1974 roku w zakładzie powstał Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Urządzeń Informatyki (OBRUI). W latach 1978–1980 przygotowano produkcję minikomputera Mera-100, a następnie Mera-200.
W 1980 roku powstało Policealone Studium Zawodowe. We wrześniu 1980 roku powstała Zakładowa Komisja Założycielska NSZZ Solidarność „Mera-Błonie”, a jej przewodniczącym został Jan Godzina. 22 października 1980 roku ukazał się pierwszy numer gazety zakładowej „Informator”. Redaktorami byli: Barbara Kabała, Bogdan Karpiński i Piotr Kuczyński. Na siedem dni przed ogłoszeniem stanu wojennego ukazał się ostatni (34) numer gazety. 27 listopada 1980 roku wybrano władze związkowe: 3 członków Prezydium i 23 członków Komisji, a przewodniczącą zarządu została Ewa Tuzimska. W listopadzie też powstał oddział regionu „Mazowsze”. W marcu 1981 roku zakładowa „Solidarność” uczestniczyła w ogólnopolskiej akcji protestacyjnej przeciw prowokacji bydgoskiej. Odbył się strajk ostrzegawczy, a w czerwcu 1981 roku przewodniczącym komisji został Jerzy Drapiński. We wrześniu 1981 roku w kościele Świętej Trójcy w Błoniu ks. prał. Zdzisław Kniołek poświęcił sztandar NSZZ „Solidarność” przy ZMP „Mera-Błonie”, który w procesji pracowników i mieszkańców wniesiono do zakładu. Po ogłoszeniu stanu wojennego sztandar został zabrany przez SB, a Ewa Tuzimska została internowana.
W 1987 roku podjęto rozmowy o współpracy z Hindusami, a w 1990 roku z amerykańską firmą AMT w Kalifornii. W 1990 roku zaczęto stosować rozliczenia dolarowe w handlu zagranicznym. Załamał się eksport i nastał czas stagnacji. W styczniu 1991 roku w zakładzie zatrzymano produkcję i nastąpiły masowe zwolnienia pracowników. 1 stycznia 1991 roku zatrudnienie w zakładach „Mera-Błonie” wynosiło ok. 4300 osób, a 1 lipca 650 osób. W 1991 roku strata bilansowa zakładu wynosiła 120 mld starych złotych.
W 1991 roku powstało dzienne Technikum Mechaniczno-Elektroniczne, a w 1993 roku Liceum Ekonomiczne. W 1992 roku były dalsze straty i rozmowy z wierzycielami. W 1993 roku zaczęło się odbudowanie produkcji i w 1995 roku w zakładzie pracowało 950 osób. W 1996 roku rozpoczęto przygotowania do prywatyzacji zakładu. Od grudnia 1996 do stycznia 1997 roku podpisano umowę notarialną ze spółką, do której wchodziło 787 pracowników. W czerwcu 1997 roku wojewoda warszawski złożył wniosek o prywatyzację w ministerstwie Skarbu Państwa, ale kilka tygodni później wydało decyzję odmowną.
W latach 1991–1996 wyprodukowano 150 tyś. publicznych aparatów telefonicznych dla TP SA, w kooperacji polsko-włoskiej firmy Telefonica Sp. z o.o. W latach 1997–1999 wyprodukowano 50 tyś. automatów telefonicznych TP-97. W latach 1999–2002 wyprodukowano 14 tyś. aparatów telefonicznych CTP1 dla sieci analogowych i cyfrowych. W latach 1993–2003 produkowano zestawy wskaźników do samochodu Polonez. W latach 1994–1997 we współpracy z firmą Posnet produkowano kasy fiskalne, a także drukarek fiskalnych. W 1996 roku rozpoczęto produkcję kasowników. w 1996 roku we współpracy z firmą Galaxy Group z Gdańska, podjęto się także produkcji parkometrów.
18 kwietnia 2002 roku wojewoda warszawski ustanowił zarząd komisaryczny. 10 marca 2003 roku zarządca komisaryczny złożył wniosek o ogłoszenie upadłości.
Dyrektorzy Dyrektorzy naczelni 1953. Zbigniew Nowicki. 1953–?. inż. Marian Moraczewski. ?–?. Tadeusz Karkuciński. 1959–1963. inż. Henryk Banaszyński. 1963–1968. mgr inż. Zbigniew Łazarek. 1968–1970. mgr inż. Stanisław Lipiński. 1970–1980. mgr inż. Stanisław Bąk. 1980–1987. inż. Zygmunt Pasek. 1987–1991. inż. Andrzej Głowacki. 1991–2002. mgr inż. Tadeusz Dziewulski. 2002–2003. mgr inż. Tadeusz Reczyński(zarządca komisaryczny).
W skład kadry zarządzającej wchodzili także Dyrektorzy techniczni (główni inżynierowie). Dyrektorzy handlowi. Dyrektorzy ds. produkcji (szefowie produkcji). Dyrektorzy ds. inwestycji (kierownicy Działu Inwestycji). Dyrektorzy ds. administracji. Główni księgowi. Główni konstruktorzy. Główni technolodzy. Główni elektronicy. Kierownicy wydziałów produkcyjnych. Kierownicy wydziałów pomocniczych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Przedsiębiorstwa w zjednoczeniu MERA Kategoria:Przedsiębiorstwa założone w Polsce w 1953 Kategoria:Byłe przedsiębiorstwa w Polsce Kategoria:Błonie