„Walk” – utwór amerykańskiego zespołu muzycznego Pantera, zamieszczony na jego szóstym albumie studyjnym Vulgar Display of Power, wydanym w lutym 1992. Główny riff stworzył gitarzysta Dimebag Darrell, a tekst napisał wokalista Phil Anselmo.

Kompozycję wyróżniają riff o rytmie w metrum 12/8 oraz obniżony strój gitary. Nagranie albumowe wydano 15 lutego 1993 na singlu zatytułowanym „Walk”; dotarł on do 35. miejsca brytyjskiej listy przebojów. Pod tym samym tytułem ukazała się również sześcioutworowa EP-ka wydana w 1993 na CD w Japonii i Australii. „Walk” stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów Pantery i zajmował wysokie miejsca w późniejszych zestawieniach poświęconych muzyce metalowej.

Geneza i tekst thumb|Phil Anselmo, autor tekstu „Walk” (2023) Według basisty Rexa Browna riff „Walk” powstał podczas próby dźwięku na trasie koncertowej promującej album Cowboys from Hell. Darrell zagrał wówczas riff, który – jak wspominał Anselmo – szybko spodobał się pozostałym członkom zespołu. Perkusista Vinnie Paul zwracał uwagę na zastosowany w riffie rytm shuffle, wcześniej wykorzystywany przez Panterę głównie podczas wykonywania utworów innych artystów. Łączył ten sposób kształtowania rytmu z południowymi korzeniami muzyków oraz ich zainteresowaniem twórczością zespołów ZZ Top i Lynyrd Skynyrd.

Tekst powstał pod wpływem zachowania niektórych znajomych członków zespołu. Według Anselma po podpisaniu przez Panterę kontraktu z dużą wytwórnią i odbyciu trasy osoby te zaczęły traktować muzyków inaczej, w przekonaniu, że odniesiony sukces zmienił członków zespołu. Wokalista pisał z myślą o kilku konkretnych osobach, a przesłanie piosenki sprowadzał do żądania, aby odeszły i zostawiły go w spokoju.

Kompozycja i nagranie thumb|Dimebag Darrell, twórca głównego riffu utworu, podczas koncertu Pantery w 1990 „Walk” jest utrzymany w metrum 12/8 i opiera się na powtarzanym riffie o rytmie . Vinnie Paul charakteryzował utwór jako ciężki, lecz nieszybki, podkreślając, że jego oddziaływanie wynikało przede wszystkim z – wyrazistego tworzonego przez współdziałające partie rytmiczne. Tempo nagrania nie pozostaje jednak całkowicie stałe: producent , przygotowując późniejszy remiks, stwierdził, że zespół nagrywał bez metronomu i stopniowo przyspieszał, co utrudniało montowanie poszczególnych fragmentów.

Według producenta Terry’ego Date’a uzyskanie brzmienia podstawowego riffu zgodnego z zamysłem Darrella zajęło około ośmiu godzin. Podczas pracy eksperymentowano z dublowaniem i potrajaniem partii oraz innymi rozwiązaniami, ponieważ gitarzysta chciał stworzyć wrażenie, że riff otacza słuchacza i dobiega jednocześnie z kilku kierunków. Date zwracał uwagę na krótki fragment, w którym riff słuchany przez słuchawki sprawia wrażenie, jakby nadchodził zza słuchacza.

Brown wspominał, że materiał na album był dobrze przećwiczony jeszcze przed rozpoczęciem pracy z Date’em. Podczas opracowywania „Walk” muzycy szczególną uwagę poświęcili precyzji wspólnej gry. W toku pracy nad albumem odsłuchiwali oddzielnie ślady gitar i basu, drobiazgowo sprawdzając ich wzajemne dopasowanie; procedurę tę nazywali „The Microscope”. Darrell wykonał w nominalnie obniżonym o cały ton stroju D–G–C–F–A–D, przy czym każdą strunę nastroił jeszcze o około ćwierć tonu niżej. Z podobnie obniżonego stroju korzystał również w „”, innym utworze z Vulgar Display of Power.

Inżynier dźwięku Chris Baseford przeanalizował oryginalne dwucalowe taśmy wykorzystane podczas rejestracji „Walk”. Oprócz 24-ścieżkowej taśmy głównej istniała taśma pomocnicza, zawierająca między innymi alternatywne chórki, pętle utworzone z partii gitarowych i alternatywne brzmienie basu. Większość tych eksperymentalnych elementów nie znalazła się w końcowym miksie. Wykorzystano w nim natomiast między innymi dwa ślady gitary rytmicznej i dwa ślady dodatkowych partii gitarowych. Bas zapisano na dwóch śladach: jednym z sygnałem bezpośrednim, drugim z sygnałem ze wzmacniacza. W miksie znalazły się ponadto dwa ślady wokalu prowadzącego oraz sześć śladów okrzyków składających się na refren.

Partie gitarowe nagrano na gitarze Dean From Hell, zmodyfikowanym egzemplarzu modelu , wyposażonym w przetworniki Bill Lawrence i podłączonym do tranzystorowego wzmacniacza Randall. Według Baseforda zarejestrowany sygnał wymagał jedynie nieznacznego podbicia wysokich częstotliwości i osłabienia środka pasma. Obie partie rytmiczne wykonano bardzo precyzyjnie, a zastosowana bramka szumów usuwała przydźwięk wzmacniacza i niepożądane odgłosy instrumentu w przerwach, wyraźnie oddzielając kolejne fragmenty riffu.

W zasadniczej części solówki wykorzystano jeden ślad gitary, nagrany przy użyciu przetwornika przy gryfie – jednego z dwóch humbuckerów gitary. Podczas miksowania domieszano do niego nieznacznie opóźniony sygnał, uzyskując subtelny efekt opóźnienia i nadając brzmieniu większą przestrzenność. Kończący solówkę dźwięk flażoletowy, którego wysokość gwałtownie obniżono za pomocą ramienia , został zdublowany, a główny ślad partii solowej zmontowano z najlepszych fragmentów trzech zbliżonych wykonań. W zakończeniu utworu wykorzystano dodatkowe partie gitary rytmicznej i solowej, pozostawione jednak na dalszym planie miksu.

thumb|Vinnie Paul, perkusista i współproducent nagrania (2014) W refrenie Rex Brown gra na basie akordy, dopełniając oszczędną aranżację gitar. Ślady perkusji zarejestrowano bez mikrofonów zbierających dźwięk pomieszczenia; przestrzenność brzmienia perkusji uzyskano przez dodanie pogłosu. Nagranie wokalu obejmuje dwa częściowo nakładające się ślady głosu prowadzącego, partię z części poprzedzającej refren zdublowaną o oktawę niżej oraz nałożone na siebie okrzyki Anselma.

Wydania i remiksy Nagranie zostało po raz pierwszy opublikowane jako trzeci utwór na albumie Vulgar Display of Power. Oficjalna chronologia zespołu oraz Music Week wskazują 15 lutego 1993 jako datę wydania singla „Walk”. W zestawieniu UK Singles Chart wydawnictwo zadebiutowało 27 lutego na 35. miejscu, a tydzień później zajmowało 55. miejsce; łącznie było notowane przez dwa tygodnie.

J.G. Thirlwell przypuszczał, że z propozycją wykonania remiksu zwrócił się do niego przedstawiciel działu A&R. Uzupełnił nagranie własnymi partiami, a montaż utrudniało mu zmienne tempo oryginału: nagranie powstało bez ścieżki metronomu, a wykonanie stopniowo przyspieszało. Członkowie Pantery różnie ocenili remiks: Vinnie Paul wspominał, że remiks wzbudził w zespole mieszane odczucia i początkowe zaskoczenie, natomiast Rex Brown oceniał go pozytywnie.

W 1993 w Japonii i Australii ukazała się także sześcioutworowa EP-ka Walk. Zawierała dwa remiksy tytułowej kompozycji autorstwa Thirlwella, remiksy „Fucking Hostile” i „By Demons Be Driven” przygotowane przez Justina Broadricka oraz koncertowe wersje „Cowboys from Hell” i „Heresy”. W maju 2012 EP-kę po raz pierwszy udostępniono cyfrowo w Stanach Zjednoczonych.

Koncertową wersję utworu zamieszczono na albumie Official Live: 101 Proof z 1997, natomiast nagranie studyjne znalazło się na składance The Best of Pantera: Far Beyond the Great Southern Cowboys’ Vulgar Hits!, wydanej w 2003.

Teledysk Teledysk do „Walk” wyreżyserował Paul Anderson. Jego producentem był Chris Ball, a producentkami wykonawczymi Michelle Webb i Bitsy Biron; za produkcję odpowiadały firmy Blackball i Oil Factory. Zdjęcia zrealizowano w w Chicago, gdzie publiczność śpiewała wraz z Anselmem. Na potrzeby materiału Pantera wykonała utwór – według wspomnień wokalisty – około czterech razy.

Odbiór i znaczenie Terry Date uważał „Walk” za wizytówkę albumu Vulgar Display of Power. Kory Grow ze Spin wiązał popularność Vulgar Display of Power między innymi z pochlebnymi opiniami o utworze „Walk”, przekazywanymi między słuchaczami. Album sprzedawał się dobrze mimo braku wsparcia ze strony amerykańskich stacji radiowych. Brown wspominał, że początkowo zespół bezskutecznie zabiegał o emisję piosenki w radiu, natomiast w późniejszych latach regularnie wykorzystywano ją podczas wydarzeń sportowych. Anselmo i Vinnie Paul wymieniali między innymi mecze futbolu amerykańskiego, hokeja i baseballu.

O wpływie utworu na własną twórczość mówił z zespołu Front Line Assembly. Według jego relacji usłyszenie „Walk” skłoniło go i Rhysa Fulbera do porzucenia materiału opracowywanego od kilku miesięcy i rozpoczęcia prac nad albumem od nowa.

thumb|Avenged Sevenfold podczas koncertu w 2008. Rok wcześniej zespół wydał własną wersję „Walk” jako singel W 1998 cover wykonany przez grupę zamieszczono na składance jako utwór towarzyszący wejściom na ring wrestlera Roba Van Dama w federacji Extreme Championship Wrestling. Własną wersję „” nagrał także zespół Avenged Sevenfold; 10 lipca 2007 nagranie wydano jako singel. Utwór Pantery wykorzystano również w filmie Sonic 2. Szybki jak błyskawica z 2022.

„Walk” uwzględniano w zestawieniach poświęconych muzyce metalowej. W 2006 amerykańska stacja telewizyjna VH1 umieściła utwór na 16. miejscu listy „40 Greatest Metal Songs”, a w 2012 Chad Childers z serwisu Loudwire przyznał mu 7. miejsce wśród dziesięciu najbardziej chwytliwych piosenek metalowych. W 2023 redakcja amerykańskiego magazynu Rolling Stone umieściła „Walk” na 29. miejscu zestawienia stu najwybitniejszych utworów heavymetalowych. W uzasadnieniu zwrócono uwagę na refren umożliwiający wspólne śpiewanie oraz riff o rytmie shuffle, którego charakter powiązano z południowymi inspiracjami zespołu.

W 2014 Amy Sciarretto z Loudwire umieściła „Walk” na 1. miejscu zestawienia dziesięciu najlepszych utworów Pantery. W przeprowadzonym w 2019 głosowaniu czytelników magazynu Metal Hammer piosenka zajęła 2. miejsce wśród utworów grupy, ustępując „Cemetery Gates”. Dom Lawson z tego samego czasopisma przyznał jej ponadto 5. miejsce w rankingu kompozycji z albumu Vulgar Display of Power, natomiast w zestawieniu opublikowanym w 2023 przez Guitar World zajęła 6. miejsce wśród utworów Pantery.

Wyróżniano również partie gitarowe nagrania. W plebiscycie czytelników magazynu Guitar World, którego wyniki opublikowano we wrześniu 1998, solówka Darrella zajęła 57. miejsce wśród stu najwybitniejszych solówek gitarowych. W ogłoszonym przez czasopismo zestawieniu wyników innego głosowania czytelników główny riff „Walk” znalazł się na 8. miejscu listy pięćdziesięciu najwybitniejszych riffów gitarowych.

thumb|Sully Erna podczas koncertu Godsmack w 2015. Wokalista wykonał „Walk” z Panterą Brown zaliczał „Walk” do utworów Pantery najczęściej wykonywanych przez innych artystów. Na wydanym w 2002 DVD Godsmacka Smack This! zamieszczono fragment wykonania „Walk” przez Panterę z Sullym Erną w roli wokalisty. Po rozpadzie grupy jej członkowie nadal wykonywali piosenkę: Darrell i Vinnie Paul włączyli ją do repertuaru Damageplan, a Vinnie Paul grał ją gościnnie między innymi z zespołami Disturbed, Anthrax, Avenged Sevenfold i Steel Panther. Anselmo ponownie wykonał cały utwór w 2012, występując z muzykami Megadeth, Anthrax i Adrenaline Mob.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Piosenki metalowe