Emmanuela Marrone (ur. 25 maja 1984 we Florencji) – włoska piosenkarka, autorka tekstów i kompozytorka.
W 2003 zwyciężyła w finale włoskiego talent show Superstar Tour. Po zakończeniu programu wraz z dwiema innymi uczestniczkami show założyła zespół Lucky Star, który rozpadł się po trzech latach działalności. W kolejnych latach była wokalistką zespołów: M.j.u.r. (2007–2009), Anonimo Soul (2007–2009) i H2O (2009). W 2010 po zwycięstwie w programie Amici di Maria De Filippi rozpoczęła solową karierę. Od tamtej pory wydała jeden minialbum: Oltre (2010) i sześć albumów studyjnych: A me piace così (2010), Sarò libera (2011), Schiena (2013), Adesso (2015), Essere qui (2018) i Fortuna (2019). Za sprzedaż albumów we Włoszech uzyskała trzy potrójnie platynowe płyty i dwie podwójnie platynowe.
W 2011 z utworem „Arriverà”, nagranym w duecie z zespołem Modà, zajęła drugie miejsce na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo. Na początku 2012 z utworem „Non è l’inferno” zwyciężyła na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo. W 2014, reprezentując Włochy z utworem „La mia città”, zajęła 21. miejsce w finale 59. Konkursu Piosenki Eurowizji w Kopenhadze.
Życiorys Dzieciństwo, edukacja Urodziła się 25 maja 1984 we Florencji, lecz wczesne dzieciństwo spędziła w Sesto Fiorentino, a gdy miała 4 lata, przeprowadziła się z rodzicami do Aradeo. Kiedy miała dziewięć lat, zaczęła występować z ojcem w zespole Karadreon i H2O, w których ten był gitarzystą. Po ukończeniu liceum klasycznego pracowała przez trzy lata m.in. w magazynie oraz jako sprzedawczyni.
2003–2009: Początki kariery: Lucky Star i M.j.u.r. Karierę muzyczną rozpoczęła w 2003 od udziału w drugiej edycji włoskiego programu talent show Superstar Tour, w którym zwyciężyła. Po udziale w programie założyła zespół Lucky Star, w którego skład weszły także dwie inne uczestniczki show: Laura Pisu i Colomba Pane. W tym samym roku grupa podpisała kontrakt muzyczny z wytwórnią Universal Music, która wydała ich debiutancki singel „Stile”. W 2006 roku formacja nagrała ścieżkę dźwiękową do włoskiej wersji językowej serialu animowanego W.I.T.C.H. Czarodziejki oraz wydała swój debiutancki album – LS3. Niedługo po premierze płyty, zespół rozpadł się.
W 2007 Marrone rozpoczęła nowy projekt – Mad Jesters Until Rave (w skrócie: M.j.u.r.), z którym podpisała kontrakt z wytwórnią Dracma Records i wydała album pt. Mjur w styczniu 2008, przy czym wszystkie utwory na płytę napisała Marrone. Zespół w 2009 roku zakończył działalność. W latach 2007–2009 Marrone była także członkinią grupy Anonimo Soul, a w 2009 weszła w skład zespołu H2O.
2009–2010: Amici di Maria De Filippi i Oltre thumb|Marrone podczas koncertu (2010) Pod koniec 2009 zgłosiła się do udziału w dziewiątej edycji talent show Amici di Maria De Filippi w telewizji Canale 5, a w marcu 2010 zwyciężyła w finale programu. W międzyczasie podpisała kontrakt z wytwórnią Universal Music i wydała swój debiutancki minialbum pt. Oltre, z którym zajęła pierwsze miejsce na oficjalnej liście sprzedaży we Włoszech i za który otrzymała certyfikat potrójnej platynowej płyty. Wydawnictwo było drugim najlepiej sprzedającym się albumem w 2010 w kraju, poza tym dotarł do 85. miejsca na oficjalnej liście sprzedaży w Szwajcarii. Marrone promowała album singlem „Calore”, z którym dotarła do pierwszego miejsca na włoskiej liście sprzedaży, a za jego sprzedaż uzyskała platynową płytę. W czerwcu otrzymała nagrodę na Wind Music Awards 2010 w kategorii Premio CD Multiplatino za swój minialbum oraz wyruszyła w swoją pierwszą trasę koncertową, Ahi ce sta passu Tour, która potrwała do września. Latem otrzymała nagrodę dla najlepszej wokalistki 2010 roku na gali rozdania Venice Music Awards.
2010–2011: A me piace così i Festiwal Piosenki Włoskiej 2011 We wrześniu 2010 wydała singiel „Con le nuvole”, którym promowała swój debiutancki album studyjny pt. A me piace così wydany 19 października tego samego roku. Z płytą dotarła do drugiego miejsca oficjalnej włoskiej listy sprzedaży i do 50. miejsca w Szwajcarii. Za sprzedaż albumu uzyskała certyfikat podwójnie platynowej płyty we Włoszech. 30 listopada 2010 wydała reedycję płyty, na której umieściła utwory z minialbumu Oltre i dwa premierowe utwory: „L’amore che ho” i „(Sittin’ on) the Dock of the Bay”, nagrany w duecie z Craigem Davidem.
W lutym 2011 z utworem „Arriverà”, nagranym w duecie z zespołem Modà, zajęła drugie miejsce w finale Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo. W związku ze swoim udziałem w festiwalu wydała reedycję albumu pt. A me piace così, którą rozszerzyła o konkursową propozycję „Arriverà” oraz dwie inne, premierowe kompozycje: „Io son per te l’amore” i „Per sempre”. Również w lutym została nominowana do TRL Awards 2011 w kategorii najlepszy artysta talent show. W marcu była supportem podczas koncertu Taylor Swift w Mediolanie, a w maju zaśpiewała Hymn Włoch podczas ceremonii otwarcia rozgrywek o Puchar Włoch w piłce nożnej na Stadio Olimpico w Rzymie. W czerwcu otrzymała dwie nagrody na Wind Music Awards 2011 za wygraną w kategoriach: Premio CD Platino (za album pt. A me piace così) i Premio Digital Songs Platino (za singiel „Arriverà”). W tym samym miesiącu wyruszyła w trasę koncertową A me piace così Tour, która trwała ponad miesiąc. W lipcu wystąpiła na festiwalu poświęconemu pamięci włoskiego piosenkarza Giorgio Gabera, w hołdzie któremu zaśpiewała dwa utwory: „Io non mi sento italiano” i „La libertà”.
2011–2012: Sarò libera i Festiwal Piosenki Włoskiej 2012 thumb|Marrone podczas koncertu we Florencji (2012) 2 września 2011 wydała singiel „Sarò libera”, z którym dotarła do czwartego miejsca na liście najlepiej sprzedających się singli we Włoszech i pokrył się złotem. 20 września wydała album, również zatytułowany Sarò libera, z którym dotarła do pierwszego miejsca na oficjalnej liście sprzedaży we Włoszech i do 43. miejsca na liście w Szwajcarii. Za sprzedaż albumu we Włoszech odebrała certyfikat potrójnie platynowej płyty.
W styczniu 2012 zagrała rolę epizodyczną w filmie Benvenuti al Nord, do którego nagrała również piosenkę „Nel blu dipinto di blu” z repertuaru Domenico Modugno. W lutym z utworem „Non è l’inferno” zwyciężyła w finale Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo. W związku z udziałem w festiwalu wydała reedycję albumu pt. Sarò libera. Po zwycięstwie w San Remo jej konkursowy singiel dotarł do pierwszego miejsca na liście sprzedaży w kraju i do 19. miejsca w Szwajcarii, a za jego sprzedaż uzyskała certyfikat multiplatynowej płyty we Włoszech. Również w lutym została nominowana do Nickelodeon Kids’ Choice Awards 2012 dla najlepszego włoskiego piosenkarza. Od marca do maja brała udział w 11. edycji talent show Amici di Maria De Filippi, występując w grupie Big, i ostatecznie zajęła drugie miejsce w finale. W międzyczasie otrzymała nagrodę w kategorii Włosi robią to lepiej na gali rozdania TRL Awards 2012.
Podczas lipcowej ceremonii wręczenia Wind Music Awards 2012 otrzymała nagrodę w kategorii Premio CD Platino (za Sarò libera). W tym samym miesiącu wyruszyła w trasę koncertową Sarò libera Tour, która potrwała do grudnia, a liczba sprzedanych biletów przekroczyła 160 tysięcy sztuk.
2013–2014: Schiena i Konkurs Piosenki Eurowizji thumb|Marrone podczas koncertu w Bolonii (2012) W lutym 2013 drugi raz z rzędu została nominowana do Kids’ Choice Awards 2013 dla najlepszego włoskiego piosenkarza. 15 lutego wystąpiła podczas czwartego dnia Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, gdzie w duecie z Annalisą wykonała utwór „Per Elisa” z repertuaru Alice. Od kwietnia do czerwca kierowała jedną z drużyn w 12. edycji programu Amici di Maria De Filippi, w którego finale zwyciężył jeden z jej podopiecznych – Moreno Donadoni.
22 marca wydała w pełni autorski singiel „Amami”, z którym dotarła do trzeciego miejsca na liście najlepiej sprzedających się singli w kraju i za którego sprzedaż uzyskała platynową płytę. 9 kwietnia wydała album pt. Schiena, który został wyprodukowany przez Brando. Wydawnictwo znalazło się na pierwszym miejscu oficjalnej włoskiej listy sprzedaży i na 25. miejscu na liście sprzedaży w Szwajcarii. Morrone za sprzedaż albumu we Włoszech uzyskała certyfikat potrójnie platynowej płyty. W czerwcu podczas ceremonii Wind Music Awards 2013 otrzymała nagrody w kategoriach: Premio CD Oro (za Schiena) i Premio Digital Songs Platino („Amami”), a także wystąpiła podczas pierwszej edycji wręczenia statuetek MTV Awards 2013 we Florencji, gdzie otrzymała nagrodę w kategorii Wonder Woman. We wrześniu otrzymała sześć nominacji do World Music Awards w kategoriach: najlepsza piosenka (za utwór „Amami”), najlepszy album (za płyty Sarò libera i Schiena), najlepszy teledysk (za „Amami”), najlepsza artystka, najlepszy wykonawca na żywo i najlepszy piosenkarz. W tym samym miesiącu została również nominowana do nagrody MTV Europe Music Awards 2013 w kategorii najlepszy włoski wykonawca.
W listopadzie wydała reedycję albumu pt. Schiena pod nazwą Schiena vs Schiena oraz wyruszyła w trasę koncertową Schiena Tour, która potrwała ponad miesiąc. Płyta Schiena była piątą najlepiej sprzedającą się płytą w 2013 roku we Włoszech.
22 stycznia 2014 włoski nadawca publiczny Radiotelevisione Italiana (Rai) oficjalnie potwierdził, że Marrone została wybrana wewnętrznie na reprezentantkę Włoch podczas 59. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Kopenhadze w maju tego samego roku. Kilka dni później poinformowano, że jej konkursowym utworem będzie jej w pełni autorska piosenka „La mia città” z albumu pt. Schiena vs Schiena. Pod koniec stycznia jej utwór „Acqua e ghiaccio” znalazł się na ścieżce dźwiękowej miniserialu Braccialetti rossi. W marcu otrzymała nagrodę Cavalchina na ceremonii rozdania Cavalchina Awards 2014 w Wenecji. thumb|Marrone podczas konferencji prasowej przed 59. Konkursem Piosenki Eurowizji w Kopenhadze (2014) 10 maja wystąpiła w finale 59. Konkursu Piosenki Eurowizji w Kopenhadze, na którym zdobyła 33 punktów i zajęła 21. miejsce, najniższe miejsce w historii udziału Włoch w konkursie. Po finale Eurowizji zajęła ex aequo z Cristiną Scarlat z Mołdawii drugie miejsce w nieoficjalnym plebiscycie o Nagrodę im. Barbary Dex dla najgorzej ubranego uczestnika Eurowizji, a za sprzedaż singla „La mia città” zdobyła złotą płytę we Włoszech.
20 czerwca na prośbę włoskiej rozgłośni radiowej Radio Italia zagrała minikoncert zorganizowany z okazji odbywającego się meczu włoskiej reprezentacji na Mistrzostwach Świata w Piłce Nożnej 2014 w Recife. W tym samym miesiącu wzięła udział w trasie koncertowej Coca-Cola Summer Festival zorganizowanej przez telewizję Canale 5. Podczas jednego z koncertów jej piosenka „La mia città” zwyciężyła w konkursie na przebój lata.
W lipcu odbyła swoją minitrasę koncertową pod nazwą #EmmaLimitEdition, składającą się z sześciu koncertów we Włoszech. Pod koniec miesiąca hiszpański piosenkarz David Bisbal wydał singiel „Hombre de tu vida”, który nagrał w duecie z Marrone.
Na początku października wydała autorski singiel „Resta ancora un po’”, z którym dotarła do 16. miejsca na włoskiej liście sprzedaży. 11 listopada wydała pierwszy w swojej karierze album koncertowy pt. E Live. Wydawnictwo objęło dwie płyty: CD (16 utworów) oraz DVD (20 utworów), na których prócz premierowego singla zostały zawarte największe przeboje z repertuaru Marrone w wersjach na żywo, zarejestrowanych podczas jej koncertu w Weronie w ramach letniej trasy koncertowej #EmmaLimitEdition. Album uplasował się na szóstym miejscu na włoskiej liście sprzedaży i uzyskał status złotej płyty.
Pod koniec 2014 premierę miał singiel zespołu Modà „Come in un film”, który został nagrany z gościnnym udziałem Marrone.
2015–2018: Adesso i Essere qui