Млыніў () — пасёлак гарадскога тыпу ў Ровенскай вобласці Украіны, цэнтр Млыніўскага раёна. Размешчаны на рацэ Іква (прыток Стыра) за 26 км ад чыгуначнай станцыі Дубна на лініі Здалбуніў - Львоў.
Гісторыя Назву паселішча звязваюць з вадзянымі млынамі на рацэ Ікве. Першае пісьмовае згадванне аб Млынаве вядома з пачатку XVI ст., калі вялікі князь літоўскі Аляксандр падараваў гэтае паселішча. 1508 г. - пасля смерці без нашчадкаў апошняга ўладара кароль Жыгімонт I Стары перадаў Млыніў крэменецкаму намесніку Якаву Мантовічу. 1562 г. - Млыніў фігуруе ўжо як прыватнае мястэчка Яна Монтаўта-Каблінскага; вялікім злом для жыхароў былі міжусобіцы, якія адбываліся паміж мясцовымі феадаламі. жнівень 1568 г. - на Млыніў напалі падначаленыя князя Галоўні-Астражэцкага, адабралі ў сялян коней, вопратку, зброю і іншую маёмасць, многіх з іх забілі. канец XVII ст. - уладальнік мястэчка князь Хадкевіч пабудаваў тут палац, які лічыўся адным з лепшых архітэктурных збудаванняў Валыні. Тады ж ў мястэчку быў пабудаваны касцёл. 1789 г. - Хадкевічы дамагаюцца каралеўскага прывілея аб дазволе праводзіць у Млынаве чатыры кірмашы ў год. 1792 г. - у Млынаве некаторы час знаходзіцца Тадэвуш Касцюшка. 1795 г. - мястэчка становіцца вёскай Валынскага намесніцтва Расійскай імперыі, праз два гады - Дубенскага павета Падольскай губерні. 1804 г. - Млыніў становіцца вёскай Валынскай губерні. 1840-я гг. - тут знаходзіўся вядомы польскі пісьменнік-этнограф Юзэф Ігнацы Крашэўскі. Апісанню Млынава, у прыватнасці палаца Хадкевіча, ён прысвяціў раздзел у сваёй кнізе «Успаміны з Валыні, Палесся і Літвы». 1915 г. - на працягу дзевяці месяцаў Млыніў падзяляла лінія фронту - палац Хадкевічаў і парк былі ў руках аўстрыйскіх войскаў, а астатняй часткай валодалі расійскія войскі. У 1917-1921 гг. Млыніў быў арэнай барацьбы розных палітычных сіл і ваеннага супрацьстаяння. 1921-1939 гг. - у складзе міжваеннай Польшчы. 11-14 верасня 1939 г. - у Млынаве размяшчалася штаб-кватэра галоўнакамандуючага польскай арміі маршала Эдварда Рыдз-Сміглы. восень 1939 г. - пасля далучэння заходнеўкраінскіх зямель да Савецкай Украіне і ўтварэннем раёнаў у складзе новаўтворанай Ровенскай вобласці, Млыніў стаў раённым цэнтрам і быў аднесены да катэгорыі вёсак. Сотні жыхароў былі арыштаваныя савецкай уладай і высланы ў Сібір. 1959 г. - Млыніў становіцца пасёлкам гарадскога тыпу.
Помнікі Палац Хадкевічаў Сядзіба Карэцкіх Млыніўскі парк Помнік Тарасу Шаўчэнку Помнік Сцяпану Бандэры
Рэлігія Свята-Пакроўская царква ПЦУ Свята-Міхайлаўская царква ПЦУ Свята-Вазнясенскае падвор'е Свята-Мікалаеўскага жаночага манастыра УПЦ МП Свята-Узнясенскі сабор УПЦ МП Царква ў гонар прападобнага Серафіма Сароўскага УПЦ МП Дом Малітвы абшчыны евангельскіх хрысціян-баптыстаў Царква Хрысціян адвентыстаў Сёмага Дня Царква Хрысціян Веры Евангельскай (Пяцідзесятнікаў)
Крыніцы
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Ровенскай вобласці Катэгорыя:Населеныя пункты Млыніўскага раёна